Li|iana on Ice

Flutningar og læti

2006-11-19T19:54:00.000Z

Jæja ég ákvað að prófa 123.is, þar er öllu heilbrigðari læsing í gangi. Nýja heimilið verður sem sagt á http://123.is/Liliana og það er minnsta mál í heimi að redda leyniorðinu, bara láta í sér heyra. Adjö.

Læsing?

2006-11-14T14:41:00.000Z

Mig er loksins farið að langa til að blogga aftur. En mig langar ekki lengur til að blogga fyrir hvaða Jón og Gunnu, pípara, prest eða hóru sem hingað villist inn. Svo ég fór að velta því fyrir mér að læsa pleisinu bara fyrst blogger er farinn að bjóða upp á það. Gallinn er að þá get ég bara veitt gmail-notendum aðgang að svæðinu. Og svo allt of margir af vinum mínum og fjölskyldumeðlimum eru fullkomlega tölvufatlaðir. Ég myndi ekki treysta þeim til að finna shift-takkann á lyklaborðinu sínu, hvað þá verða sér úti um heilt tölvupóstfang!
What to do, what to do?

Fleh..

2006-11-11T23:12:00.000Z

Ný tölva. Jammz. Voða flott og fín og svaka gaman að pikka á hana. Verst að ég hef ekkert að segja. Svo hér er sjálfspróf:

Your Eyes Should Be Hazel

Your eyes reflect: Intellect and sensuality

What's hidden behind your eyes: Subtle manipulation

What Color Should Your Eyes Be?

Fokkhólmur

2006-09-12T19:08:00.000Z

Ég þarf að fara til Stokkhólms í næstu viku, einhver leiðindafundahöld og bögg. Það súra er að fundirnir eru á þriðjudag og miðvikudag en flugið mitt út er í bítið á mánudaginn og heim um eftirmiðdaginn á fimmtudaginn. Það þýðir að ég hef böns af tíma að drepa í Stokkhólmi sem ég veit ekkert hvað ég á að gera við.
Ég fór til Stokkhólms um svipað leyti í fyrra, það var fyrsta ferðin mín þangað og ég kann þrælvel við pleisið. Dúndurfalleg hola. En það er bara grútleiðinlegt að mæla göturnar þar aleinn og blankur og hafa ekkert að gera. Það er ekki einu sinni eins og ég geti húkt á hótelherberginu með tölvuna mína á netinu út af því að...? Jú af því að ég eyðileggjaði hana! Hvað gera einmana, blankir Íslendingar þá?
En hey, þótt ég þurfi að sitja á herberginu og horfa á veggina ætti það þó ekki að vera of sjabbí, mér sýnist þetta vera ágætasta búlla alveg.

Hrakfallagenið...

2006-09-12T19:01:00.000Z

Ætli það sé hægt að fá Klára-Kára til að rannsaka það eitthvað? Mér þætti allavega vænt um frekari upplýsingar um það, sérstaklega þar sem allt útlit er fyrir að sonur minn hafi fengið það...

Eins og lesendur mínir vita sennilega flestir þá var ég drottning klaufalegra slysa í ungdæmi mínu; ég hljóp á bíl tannlæknisins og mölvaði í mér tannstellið, ég synti á sundlaugarbakka, ég datt af kyrrstæðu hrossi og reif nokkra vöðva í bakinu í tætlur og ég er ein fárra sem hefur tekist að henda sér í jörðina og hitta ekki... Eða sko, ég hoppaði niður af húsi, ætlaði að lenda á RISASTÓRRI hástökksdýnu, en ég hitti ekki á hana, húrraði beint í jörðina og stórslasaði mig.

Hvað um það, ég hef ekki lent í neinu í allnokkur ár (7,9,13) en nú virðist gaurinn minn vera tekinn við. Honum tókst snilldarlega að hjóla Á HÚS í gær og brjóta á sér úlnliðinn!
Hann hjólaði á blússandi ferð niður snarbratta brekku sem liggur niður að húsinu, en brekkan var rennandi blaut, svo að þegar hann ætlaði að bremsa þá virkaði bara ekki neitt og hann þeyttist beint á húsið af fullum krafti.

Hann er merkilega brattur samt, kvartar ekki neitt nema yfir 'ógeðslegu steypulyktinni' af gipsinu. Finnst eiginlega mjög kúl að vera með svona klump sko... Ég er mest hissa á að hann hafi sloppið með brákaðan úlnlið, því nýja flotta hjólið hans er í fokking stöppu, það hreinlega brotnaði í fjóra parta! Hjálmurinn hans er líka í frumeindum, það er greinilegt að hann bjargaði því að ekki fór verr.

Hérna er hann að sinna tilkynningaskyldunni til fjölskyldunnar, hann var mjög spenntur yfir því að komast heim í símann og segja öllum sem við þekkjum frá þessum ósköpum:

Við fórum á bókasafnið í dag (það vill svo til að það var bókasafnið sem hann skellti sér á) og hann sýndi mér hvar slysið varð. Ég horfði á brekkuna, horfði á húsið, horfði aftur á brekkuna og síðan á drenginn. Ég verð eiginlega að segja að mér þykir hann kaldur að hafa látið sér detta í hug að koma nálægt þessarri brekku á hjóli yfir höfuð. Ég fæ hroll niður bakið við tilhugsunina, miðað við hvernig þetta lítur allt út þarna þá finnst mér það kraftaverk að hann liggur ekki á sjúkrahúsi núna. *fjúff*

Kynni mín af hreinni illsku

2006-08-31T21:05:00.000Z

Ég fór að versla áðan og það var maður sem stóð við hliðina á mér við kassann sem lyktaði svo skelfilega að ég átti í mesta basli með að halda ælunni frá því að frussast yfir allt og alla í návígi við mig. Ég er ekkert að grínast, ég kúgaðist og kúgaðist, mannandskotinn lyktaði eins og hreinræktaður viðbjóður.

Sá djöfull sem ég á að draga í þessu lífi er sá að ég er ofurlyktnæm og svona fólk bara höndla ég ekki. Á þessum manni blandaðist saman öll sú ógeðslegasta lykt sem ég get ímyndað mér; úldin rassafýla, stæk svitalykt, hárfitufnykur, súr tóbaksstybba, hland- og hægðalykt, táfýla, typpalykt og andremma. Yfir herlegheitunum sveimaði svo blindandi ský af bleikum Joop! (!!!)
Það furðulega er að þrátt fyrir þennan hrylling þá leit maðurinn alveg fjandi vel út, þetta var í það minnsta ekki einhver róni. Hann var uppdressaður í jakkaföt og ég er hræddust um að hann hafi verið á leiðinni í veislu eitthvert. Guð hafi miskunn með sálum þeirra vesalinga sem verða á vegi þessa manns!

Í hreinustu alvöru talað... ætti svona ekki að vera ólöglegt? Manni skilst jú að það sé bannað að rigsa um bæinn nakinn, það gæti sært blygðunarkennd einhvers. En ég skal segja ykkur það í fullri einlægni að svona hryllingur særir mig svo mikið meira en nokkurn tímann einhver strípalingur!

Ég stóð sem sagt við kassann og beið eftir að þunnildið sem afgreiddi mig renndi vörunum í gegn... engin undankomuleið nema til vinstri. Ég mjakaði mér frá skítafýlukarlinum en hann elti mig bara! Ég sneri andlitinu frá honum og reyndi að láta lítið bera á því hvað ég kúgaðist en þunnildið hlýtur að hafa séð það betur, enda var ég orðin fjólublá í framan og augun full af tárum. Svo borgaði ég með kortinu mínu og þunnildið leggur miðann á borðið svo ég geti kvittað á hann. Ég þurfti að þrýsta mér upp að ýldunni til að komast í miðann og þá magnaðist æluþörfin svo svakalega að ég varð að gera mér upp hóstakast til að fólkið tæki ekki eftir því að ég var blátt áfram að kúgast þar til ég stóð á öndinni yfir ólyktinni af þessum haugi!

Svo kom ég heim og ég get barasta svo svarið það að mér þótti lyktin loða við mig alla svo ég fór í sturtu. Brennheita.

Er hægt að kæra svona efnahernað eitthvert?

Heimska hyski!

2006-07-25T00:45:00.000Z

Mér þykir vænt um málið mitt. Ég er stolt af tungumálinu og mér þykir það blátt áfram sárt þegar því er skammlaust nauðgað í skraufþurrt rassgatið hvað eftir annað.
Verra finnst mér eiginlega að verða vitni að því að virðingin fyrir málinu virðist algjörlega fokin út í veður og vind hjá fréttamiðlunum. Ég les varla frétt á íslensku fréttasíðunum lengur án þess að hún innihaldi villur. Þetta eru engar smávillur heldur, textinn virðist stundum líta út fyrir að vera skrifaður af sjö ára syni mínum! Viljið þið sönnun? Þetta mátti sjá á mbl.is í dag:

„Sigurrós mynduð í Ólafsvík

Hljómsveitnn Sigurrós verður með tónleika í félagsheimilinu Klifi í kvöld, og lofar Jónsi söngvari hljómsveitinar að þetta verði glæsilegir tónleikar, en tónleikanir verða kvikmyndaðir vegna kvikmynar sem er verið að gera um sveitina.

Í morgun fór fram myndataka í fjörunni í Ólafsvík, og var Jónsi í góðum félagskap ungra aðdáenda sem flykktust að Jónsa og var hann greinilega vinsæll meðal barna, og naut hann sýn vel meðal þeirra og lék á alls oddi“
Fréttin er hér.

FÍFL!

Fólk sem er þetta illa skrifandi (eða er það skryfani?) á bara andskotann ekkert að fá að troða fingrunum í fréttirnar! Drullið ykkur í fiskvinnslu, í hellulagningar eða leigumorð! Bara eitthvað sem krefst þess ekki að þið getið stafsett örlítinn pistil! Hættið að stúta málinu mínu!

Þvílýkt glatað mar!

Fólk er pakk

2006-06-26T08:50:00.000Z

Hún er undarleg, þessi árátta í Íslendingum að þurfa að byggja ljót hús.
Enn undarlegra finnst mér að áráttan virðist líka snúast um að það verði umfram allt að byggja sem flest ljót hús á mjög takmörkuðu svæði.

Nú get ég ekki sagt að ég búi í einu fegursta hverfi Reykjavíkurborgar - ég bý í Efra-Breiðholti, sem ég held að megi segja að sé það alljótasta. En nú er verið að taka örugg skref í átt að því að gera það nánast óbærilega ógeðslegt.
Hér er fátt annað en viðurstyggilegar steypublokkir. Hryllileg, kæfandi, sálardrepandi bákn full af: a) peningalega fötluðu fjölskyldufólki (moi), b) útlendingum (unnustinn) c) félagslega fötluðum dópistum/rónum, d) illa lyktandi geðsjúkum gamalmennum.
Ókei... þetta er alhæfing. En hreint ekki úr lausu lofti gripin.

Ég sætti mig við það að hverfið er ljótt. Reykjavík er ljót borg, svo einfalt er það. Svo maður getur víst ekki sett miklar kröfur um fegurðarfræðilega fullkomnun í ódýrum hverfum sem þessu. En það sem ergir mig í augnablikinu er að síðustu vikurnar hefur stór vinnuhópur unnið hörðum höndum rétt fyrir framan svalirnar hjá mér í því að byggja enn eitt báknið. Og það á einu síðasta lausa landsvæðinu sem hægt var að finna hérna. Jamm, nýta skal hvert það land, sem er meira en tíkall að flatarmáli, undir viðbjóðslegar steinsteypuhallir og malbik. Amen. -Er þetta annars ekki bein tilvitnun í einhverjar ályktanir svæðisskipulags borgarinnar? Það hlýtur bara að vera.

Sálufélagi fundinn

2006-06-25T22:35:00.000Z

Jebb jebb, ég rakst loksins á sálufélagann minn. Og hann kom m.a.s. í sjónvarpinu!! Kíkið á hann!

Þjófnaður

2006-06-22T10:16:00.000Z

Jæja svona listar eru alltaf svo skemmtilegir þegar maður hefur ekkert betra að mala um. Fann þennan hjá Ernu Lóu og hikaði ekki augnablik við að taka hann ófrjálsri hendi, gjössovel:

1. Aldrei í lífi mínu: Keyrt mótorhjól.
2. Þegar ég var 5 ára: Eignaðist ég litla systur.
3. Menntaskólaárin voru: Tvískipt og þeim er enn ólokið.
4. Ég hitti einu sinni: Krónprins. *swoosh*
5. Einu sinni þegar ég var á balli: Lamdi ég mann í fars.
6. Síðastliðna nótt: Dreymdi mig illa.
7. Næsta skipti sem ég fer í kirkju: Verður ef einhver sem ég þekki giftir sig í kirkju og ákveður að bjóða mér.
8. Þegar ég sný hausnum til vinstri sé ég: Parket í stöflum.
9. Þegar ég sný hausnum til hægri sé ég: Módem...
10. Hvað eru margir dagar í afmælið mitt: Sjö mánuðir
11. Ef ég væri karakter skrifaður af Shakespeare væri ég: Cordelía.
12. Um þetta leyti á næsta ári: Ætla ég að vera í fokking fríi.
13. Betra nafn fyrir mig væri: Júní Brá
14. Fyrsta manneskjan sem ég myndi þakka ef ég myndi vinna verðlaun væri: Mamma og pabbi. Eða Pabbi og mamma... má það bara vera ein?
15. Uppáhalds morgunmaturinn minn er: Kaffi og sígó. Jömm...
16. Ég myndi stoppa mitt eigið brúðkaup: Ef unnustinn fengi skyndilega köllun og ákvæði að ganga í Krossinn.
17. Heimurinn mætti alveg vera án: Trúarbragða
18. Ég myndi frekar sleikja svínsrass en að: Fara aftur á samkomu í Krossinum.
19. Bréfaklemmur eru nytsamlegri en: Tásusokkar
20. Ef ég geri eitthvað vel er það: Syngja

Kjánaprik

2006-06-22T09:28:00.000Z

Eins og þeir sem þekkja mig vita þá er ég náföl á hörund. Ég er alveg svakalega hvít og það er óskaplega lítið sem ég get gert í því, svona sólarlega séð. Því ég hef aldrei getað náð mér í lit með þessum hefðbundnu aðferðum sem fela í sér notkun á sólarljósi (eða staðgenglum þess), ég verð bara rauðbleik og hálfsteikt... minni í rauninni mest á hamborgarhrygginn á jólunum. Þannig að það er langt síðan ég gafst upp á að reyna að sóla mig. Húðin mín gúdderar það bara ekki. Eins gott kannski, því maður er nú alltaf að heyra einhvern skelfingaráróður þess efnis að sólarljósið sé jú bráðdrepandi andskoti sem allir ættu að forðast í lengstu lög.

Nú er það hins vegar þannig að ég er í vinnu. Ágætis vinnu alveg sem ég kann þrælvel við. Helsti ókosturinn við hana er samt hversu skelfilega ljótur einkennisbúningurinn minn er. Ég minni óneitanlega á randaflugu í vígahug þegar ég er komin í múnderinguna, þetta er skærgult og svart. Og það er meira að segja röndótt!
Hvað um það, gera þarf fleira en gott þykir... svo ég bít það í mig að nota blessaðan gallann þrátt fyrir að ég líti svona fáránlega út í honum, og hugsa bara eiganda fyrirtækisins (og föður þess hugarfósturs sem gallinn er) þegjandi þörfina.
Jæja, herlegheitin samanstanda sem sagt af skyrtu, vesti og buxum eða pilsi. Við ráðum hvort við notum buxurnar eða pilsið og vestinu þarf maður aðeins að bregða yfir sig á veturna.
Buxurnar eru þó svo hræðilegar að ég fæ það illa af mér að leggja fótleggina á mér í þær. Strengurinn á þeim nær mér upp að brjóstum, þær poka um rassinn og magann og svo skakkur hefur hönnuðurinn verið þegar hann rissaði ósköpin upp að þær eru niðurþröngar. Svo þröngar neðst að ég kem varla fótunum í þær. Þar fyrir utan eru þær svolítið of stuttar svo að það skín yfirleitt í bert hold milli buxna og sokka.

Þið afsakið mig. En þessu get ég ofur einfaldlega ekki klæðst. Já trúið því eður ei, en meira að segja ég hef mín takmörk!

Í allan vetur hef ég því stolist til að vera bara í mínum eigin buxum. Bara venjulegum, svörtum buxum, í trausti þess að eigandinn reki ekki inn nefið og sármóðgist við mig yfir því að ég skuli ekki nota buxurnar hans.
En núna er komið sumar. Og það er heitt í vinnunni. Mjög heitt. Þetta er oggulítil kompa og þar er maður innilokaður svo að segja 8 tíma á dag. Loftræstingin er ekki sú alsnjallasta á markaðnum svo að stundum verður hitinn nánast óbærilegur með öllu.

Mér flaug því í hug, svona til að eiga betri séns í að ná andanum yfir höfuð, að nota vinnupilsið! Nú megið þið ekki misskilja mig - það er líka óskaplega ljótt. En þó skömminni skárra en buxurnar sem eru bara á bannlista hjá mér! Það er líka þeim eiginleikum búið að ná fjári hátt upp á magann, en fjandinn hafi það, það er allt skárra en buxurnar. Í hitanum er m.a.s. allt skárra en mínar eigin buxur!

En ég áttaði mig á því að í pilsinu get ég engan veginn verið með leggina bera. Ég ber jú að miklum hluta til ábyrgð á því að viðskiptin gangi vel, verandi útibússtjóri og alles. Ég get því ekki með góðri samvisku flaggað á mér beinhvítu, beru holdinu. Kostnaðurinn við að kaupa logsuðuhjálma og fá alla viðskiptavinina til að nota þá meðan þeir eru í fimm metra radíus við mig yrði barasta allt of mikill.

Hvað gerir maður þá? Jú, maður kaupir sér brúnkukrem og makar sig út í því. Þessi krem eru orðin fjári góð nú til dags, því þumba eins og mér tekst að klína þessu á og verða fallega brún á litinn. Í gærkvöldi hófst aðgerð brúnkukrem. Ég var þreytt eftir vinnuna og í ofanálag frekar dösuð af vökvaskorti. Ég er nefnilega ekki fjarri því að ég hafi sleppt um 8 lítrum af raka út um hörundið í formi svita í gær. En málið er allavega það að ég var of þreytt og nennulaus til að maka þessu dýrindiskremi á allan skrokkinn á mér. Hugsaði með mér að fyrir öllu væri að geta notað vinnupilsið, svo að ég lét mér nægja að krema mig aðeins upp fyrir hné og láta það svo gott heita fram að helgi, því þá sé ég fram á að eiga tíma og nennu til að dreifa þessarri dýrlegu brúnku um allt mitt hold.

Þetta virkaði! Leggirnir eru fagurbrúnir svo ég get skammlaust notað pilsið mitt í dag. Jibbí fyrir því. Vandinn er bara sá að fjandans skyrtan er stutterma! Svo nú verð ég að krossa fingur og vona að enginn fari að velta fyrir sér óskaplega óeðlilegum litamuninum á handleggjunum mínum og fótleggjum. Því þetta er hallærislegt.is!

Adjö að sinni.

Jammz

2006-06-20T11:44:00.000Z

You Are Fozzie Bear

"Wocka! Wocka!"
You're the life of the party, and you love making people crack up.
If only your routine didn't always bomb!
You may find more groans than laughs, but always keep the jokes coming.

The Muppet Personality Test

Vinnutremmi

2006-06-19T12:11:00.000Z

Alveg er þetta nú merkilegt.
Ég var búin að vinna eins og vitleysingur og hlakkaði svo skelfing mikið til að komast í pínulítið frí, tæma hugann og slaka á. Svo kemur fríið, jú allt voða næs og þægilegt - en ef ég hef ekki stanslaust eitthvað að gera þá bara kemst ekki annað að í kollinum á mér en hvernig þeim reiði nú af í vinnunni án mín... Ferlegt að vera svona óskaplega ómissandi!
Ég er nú alveg viss um að þetta gengur fínt hjá þeim... en fullkomnunarklikkspíran ég sé ekki fyrir mér að neitt sé almennilega gert nema ég hafi puttana í því sjálf. Ég er með sjúka mynd í höfðinu af ástandinu á heljarþröm þegar ég sný aftur (á miðvikudaginn, nb! Það er ekki eins og við séum að tala um mánaðarfrí!) og ég þurfi að liggja yfir klikkeríi fram á rauða nótt í heila viku til að laga allt sem úrskeiðis hefur farið. Ég veit vel að þetta verður andskotann ekkert tilfellið en svona getur heilinn nú verið furðulegur, það er svo erfitt að slíta sig lausan.

Ég er búin að lesa tvær bækur síðan ég kom á föstudagskvöldið, verð að finna mér eitthvað meira ef ég á ekki að verða snargeggjuð barasta. Nú er það svo að foreldrar mínir eru einir öflugustu bókasafnarar sem ég veit um, svo að við fyrstu umhugsun skyldi maður ætla að það væri ekki miklum vandkvæðum bundið að finna sér skruddu að líta í. En þegar ég renni augunum yfir bókahillurnar og sé titla á borð við „Undirheimar íslenskra stjórnmála“, „Íslenskar gátur, skemmtanir, vikivakar og þulur“, „Árbók hins íslenska fornleifafélags“ og „Æviskrár samtíðarmanna“ (þjú bindi, hvert um sig 700 blaðsíður) þá fallast mér oggulítið hendur.
Ég veit að gimsteinarnir eru faldir í þessum haugum af óáhugaverðum titlum, en magnið af bókum er þvílíkt að mann syfjar dálítið við tilhugsunina um að hefja leitina. Ég geri ráð fyrir að enda í góðri sagnfræðibók fyrir rest, nóg er af þeim...

Snubbur er á leikjanámskeiði, í dag átti að spila fótbolta og fara í einhverja fleiri leiki. Hann átti óneitanlega dálítið erfitt með að snúa sér á lappir í morgun, við höfum ekki beint verið að fara að sofa á guðlegum tíma um helgina... á laugardagskvöldið fékk hann að vaka til hálftvö yfir Stellu í framboði. Svo hefur verið kúrt og kelað til hádegis, svo það er kannski ekki skrýtið að greyið hafi verið syfjað. Alveg er maður nú algjörlega óhæfur uppalandi!

En jamm, ég ætla að koma mér fyrir í sófanum með skruddu í fangi. Ég held á þessum tímapunkti að valið standi milli „Íslensk Skip“ (fjögur bindi) eða „Gestapó í Þrándheimi“. Held að síðari titillinn verði sá sem hljóti náð fyrir augum mínum að þessu sinni. Íslensk skip heilla mig lítið en Gestapó er spennó.

Lifið heil!

Hæ hó

2006-06-18T11:49:00.000Z

Jæja ég er í sveitinni núna í djúpri slökun og næsheitum. Það er verst að blogger býður ekki upp á hljóðblogg því þá myndi þetta bara hljóma einhvern veginn svona:

"AAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHH"

Þetta er sem sagt æðislega notalegt og svakalega gott. Það var búin að vera heillöng vinnutörn hjá mér síðustu vikurnar, snubburinn sendur í sveitina og ég fékk fyrst núna tækifæri til að koma og anda út og knúsa hann. Sæla.is.
Er búin að vera að lesa Hvunndagshetjuna eftir Auði Haralds, þetta er bók sem ég hef lengi ætlað að lesa en einhvern veginn alltaf gleymt þegar að því kemur að grípa skruddu á bókasafninu. En pabbi reddaði þessu óafvitandi; hann nefnilega gerir sér iðulega ferð á bókasafnið í Borgarnesi og kaupir bækur á hundraðkall stykkið (einhver lagersala þar) og hafði m.a. pikkað þessa upp í síðustu ferð. Get bara sagt að hún er æði! Mæli algjörlega með henni. :)

Það var náttúrulega haldið upp á þjóðhátíðardaginn okkar hérna í Shop-valley í gær, þetta var krúttlegasta (og um leið næstum sorglegasta) skrúðganga sem ég hef orðið vitni að... en voða gaman. Fjallkonan fleygði í okkur háfleygu þjóðernisrembingsljóði að vanda og það var voða fínt. Það var reyndar svolítið skondið að stuttu áður en hún sveif út úr húsinu til að mala ofan í okkur ljóðið var snubbnum sagt að hafa sig nú hægan og hlusta, því nú væri fjallkonan að koma og þá yrði að gefa hljóð, þetta væri svo hátíðlegt. Hann varð eitthvað kindarlegur á svipinn en sagði ekki neitt - fyrr en hún svo lét sjá sig og stillti sér upp við hljóðnemann. Þá sneri hann sér að mér og sagði að þetta væri nú léleg tröllkona, hún væri bara ekkert tröllkonuleg!
Honum hafði þá misheyrst eitthvað blessuðum... En þetta vakti ómælda kátínu.

Veðrið var bara alveg þokkalegt, ótrúlegt en satt, hann hékk þurr að mestu og það var logn! Sátt ég. Hérna eru svo nokkrar myndir:

En já, nú ætla ég að henda mér aftur í bókina, hafið það gott folks!

Afsökunarpóstur

2006-06-05T13:12:00.000Z

Ég er búin að vera alveg hreint ógeðslega blogglöt upp á síðkastið. En ég hef góða afsökun! Það er ekki mögulegt að vera andríkur og fullur af góðum blogghugmyndum þegar vinnan manns sýgur úr manni alla orku. Það er búið að vera geggjað að gera undanfarið og þegar ég kem heim að vinnudegi loknum þá er ég álíka frjó í hugsun og granítmoli. Þá vil ég allra helst bara leggjast í sófann með góða bók eða kela við manninn minn eða eitthvað í þá áttina.

Það er samt alveg æðislegt að hafa svona mikið að gera. Í vetur var þetta svo óskaplega rólegt að ég hélt að ég yrði ellidauð í vinnunni upp á hvern dag. Nú hefur þetta heldur betur tekið kipp og dagarnir fljúga hjá á dúndrandi ferð. Miklu skemmtilegra að vinna svona. Svo ég er sátt. Ég er líka farin að gera svo margt annað en bara að sinna viðskiptavinunum - hluti sem hæfa mér mikið frekar svona upp á áhugann að gera - svo að þetta er allt mikið bjartara. Við erum að fá inn nýtt fólk og enn sem komið er er ég bara þrælánægð með það. Það er ferlega skrýtið að vera í yfirmannsstöðunni, ég hef aldrei staðið í þessum sporum áður. En þetta fylgir víst því að vera bankastjóri! Ha ha ha...

Snubbur er farinn vestur til ömmu og afa til að vera þar lungann úr sumrinu er ég smeyk um. Það var ekki nokkur vinnandi vegur að hafa hann heima í sumar, við útlendingurinn verðum bæði að vinna á fullu og tökum líklega ekki frí fyrr en í ágúst. Þá hefði snubb verið kastað á leikjanámskeið og tómstundacrap eitthvað alla daga. Ég var ekkert sérstaklega hrifin af þeirri hugmynd. Hann er búinn að vera í skólanum í allan vetur, í hörðu prógrammi frá 8-5 upp á hvern einasta dag og mér fannst ég bara ekki geta tekið af honum sumarfríið. Mér fannst ekkert sniðug tilhugsun að setja hann bara beint í nýtt heilsdagsprógramm. Þar fyrir utan er þessi fjári svo djöfulli dýr að það er ekki fyrir venjulegt fólk að innrita börnin sín í þetta!
Svo að vegna þess að ég á yndislegustu foreldra í alheiminum sem vildu leyfa honum að koma þá varð það úr að hann fékk bara að fara og njóta sveitasælunnar í Búðardalnum.
Ég er eins og vængbrotinn fugl hérna, finnst ég hafa misst rauða þráðinn í daglega lífinu - en hann virðist una sáttur við sitt og stórskemmtir sér í sveitinni við vopnasmíði og grillerí og leiki og gaman. Lovjú snubbur!

En jæja, nú ætla ég að halda í baðherbergisþrif, yndislegt að eiga óþunnan frídag og geta fiffað upp aðeins í kringum sig. Nú ætla ég að þrífa þvagstein af gólfinu í kringum klósettið. Svo get ég séð fyrir alvöru hver það er sem ber ábyrgð á þessum ófögnuði, því að snubburinn er jú farinn vestur. Svo að ef ósköpin halda áfram þá get ég kennt útlendingnum um þetta fyrir alvöru og skikkað hann til að brjóta odd af karlmennskuoflæti sínu og setjast á friggin' dolluna þegar hann þarf að míga! Og hana nú!

Over and out.

Datt mér ekki í hug!

2006-06-05T13:10:00.000Z

Ég er svo mikill Íri í mér:

You Belong in Dublin

Friendly and down to earth, you want to enjoy Europe without snobbery or pretensions.
You're the perfect person to go wild on a pub crawl... or enjoy a quiet bike ride through the old part of town.

What European City Do You Belong In?

Jólin að koma!!

2006-05-17T23:19:00.000Z

Ég lofaði víst Bambamömmu að blogga, ég er allt of andlaus eitthvað og annars hugar þessa dagana (ok og vikurnar og mánuðina) til að nenna blogginu, en það verður þó alltaf eitthvað þótt það líði langt á milli. Þar sem ég hef ekkert að segja nema 'mig langar í heimsókn' þá læt ég júgrómaníuna duga. Það er sem sagt bara tæpur sólarhringur í stærstu hátíð ársins! Ég er schpennt! Hérna eru nokkrir þankar um þátttakendurna í ár:

Sviss:

Æ mér þykir þetta óttalega klént. Ábyggilega með bestu fyrirætlan, til að lyfta hugum fólks og vekja það til samkenndar og hlýrra hugsana. En þetta verður bara hálfgerður rembingur. En þetta er ágætlega flutt, raddirnar hljóma vel saman og útsetningin er vel heppnuð. En þetta minnir mig of mikið á 'Love shine a light' - sem ég hélt aldrei upp á, finnst svona músík eitthvað svo tilgerðarleg. En hey, það lag vann keppnina, svo það eru einhverjir þarna úti að kaupa þetta. Ætli ég smelli ekki 5 á þetta, þetta er ekki alslæmt.

Moldóva:

Nei þetta er bara leiðinlegt. Ekkert grípandi við það og lagið er eiginlega bara pirrandi. Það sem vísast til á að vera viðlag er bara svona endaleysa sem ergir mig. Tilþrifalítið og súrt. Nei takk, ekki í tebollann minn. 2.

Ísrael:

Mikið er ég svekkt að þetta lag er svona snemma í röðinni. Það er allt of snemmt að taka pissupásuna frægu í þriðja lagi. Eddí hefur samt fína og þægilega rödd en það er ekkert í laginu sem talar til mín eða hrífur mig. Þarna er svo líka þessi tilgerðarlegi rembingur í textanum - þetta er bara orðið syfjað. Lagið fær 4.

Lettland:

Þegar ég heyrði þetta fyrst hljóp í mig örvænting. Hún snerist um að ég gat ekki komist nógu hratt í stopp-takkann. Ég ákvað að hvíla mig á því í svolitla stund og gefa því séns seinna. Ég er jú mikill aðdáandi svona tónlistar almennt, mér finnst æðislegt þegar raddir eru notaðar svona saman og framleidd með þeim litrík músík. Og það er alls ekki hægt að halda því fram að þessir gaurar séu hæfileikalausir. Langt því frá, talentið er heilmikið og þeir hljóma æðislega saman.

Jæja ég herti upp hugann nokkrum dögum síðar og skellti laginu á aftur. Mér til gleði þá fannst mér þetta lagast heilmikið - ég komst að því að ég hafði kannski verið of fljót að ryðjast í stoppið í fyrra skiptið, því það er í rauninni bara byrjunin sem mér mislíkar. Mér finnst hún enn algjör skelfing, en eftir allmargar hlustanir þá kann ég þrælvel við restina af laginu. Það fær 7. Gæti verið 8 en byrjunin er of glötuð.

Noregur:

Mér finnst þetta alveg dásamlegt lag. Það hreif mig algjörlega þegar ég heyrði það fyrst. Christine syngur eins og engill og röddin hennar hæfir laginu frábærlega. Samt var eitthvað sem fór svolítið í mig... kannski mér hafi þótt þetta of írskt einhvern veginn. Það þarf engan veginn að vera slæmt, ég er aðdáandi írskrar tónlistar númeró únó en þetta svona potar í mig af og til og ég átta mig ekki alveg á því út af hverju. En það breytir því ekki að lagið er fallegt, og sérstaklega brúin og seinni parturinn. Ég held ekki að lagið vinni en ég skal hundur heita ef það heldur ekki Norðmönnum í aðalkeppninni að ári. 9!

Spánn:

Jahá! Ég játa að það fór um mig hrollur þegar ég frétti að tómatsósugellurnar ættu að taka þátt í keppninni í ár. Þvílíkur og annar eins hryllingur og hroðbjóðurinn þeirra hérna um árið hefur ekki heyrst síðan Macarena var og hét. Ég var sem sagt smeyk. En það var óþarfi, ég kann þrælvel við lagið og dilla mér oft og iðulega við það. Kúl taktur í því og þeir klikka ekki á því spanjólarnir að halda sig við sínar eigin rætur. Takk fyrir það. 8.

Malta:

Önnur endaleysan. Mér finnst bara rétt svo stigsmunur á þessu og moldóvska laginu. Þetta hefur þó vinninginn í þeim samanburði því að það örlar þó fyrir því í þessu lagi að viðlagið hrífi mann. En annars þykir mér þetta bara þunn tyggjókúla. Þetta er of krakkalegt fyrir minn smekk. 4.

Þýskaland:

Ég hreifst rosalega af þessu lagi þegar ég heyrði það fyrst. Mér finnst kúl að klína kántrí í keppnina. (Sláið þessum káum við!) Glansinn fór samt dálítið af laginu eftir því sem ég heyrði það oftar, ég held að það sé vegna þess að mér finnst vanta eitthvað upp á í sönginn hjá skvísunni. Hann er einhvern veginn svo flatur og hálf daufur. Það passar í byrjuninni á laginu en ekki eftir að trommurnar og tjúttið koma inn. Dálítið svona eins og henni leiðist að syngja þetta eða hún sé bara orðin þreytt á laginu. En það nær ekki að drepa lagið fyrir mér samt, það er enn í uppáhaldi hjá mér.

Það er svona einhver danskur 'Never ever let you go' -fílíngur í laginu (tilviljun?) og það hlýtur að vera jákvætt. 8.

Danmörk:

Ég elska tímabilið í tónlistarsögunni sem þetta lag á rætur að rekja til. Ég er svo mikill óldtæmer í mér að þetta er bara það sem kveikir í mér. Ég er ekki alveg viss um að lagið sé nógu sterkt. Það er svolítið þunnt - og þótt klisjur eigi svo sannarlega heima í Eurovision og ég sjái ekkert athugavert við að afrita þennan tónlistarstíl þá finnst mér að það hefði alveg mátt gera meira úr þessu. Það er of mikið plast í textanum, get ekki orðað það betur. En stelpan syngur þetta þrælvel og mér finnst hún alveg skila sínu. Þrátt fyrir vankantana þá nær lagið alltaf að toga í mig og láta mig aðeins sveifla óæðri endanum. Ég gæti alveg trúað þessu til að fara langt ef framsetningin á sviðinu verður nógu grípandi. Ástaruppávindan fær einkunnina 7.

Rúmenía:

Ég á í miklu basli með þetta lag. Það er alveg ókei en nær ekkert til mín. Mér finnst bara að ég hafi heyrt það allt of oft á einhverju klúbbatölti. Og bíddu... sendu þeir ekki alveg sama lagið í keppnina í fyrra nema sungið af konu? Einhverjum bjöllum hringir það...

Ég gæti samt trúað að það fái skíthaug af stigum frá fólkinu sem ekkert elskar meira en rosalegt trommushow og læti og hamagang og power á sviðinu. Já því ég get bókað það að þannig verður það sett fram. Eigum við ekki að segja 5 bara? Jú gerum það, þetta gerir ekki meira fyrir mig en það.

Bretland:

Æj... Whott didd jú löön en skúúl túdæ?

Ekki veit ég hvað þeir kenna almennt séð í Jú Kei en ekki eru þeir að kenna fólki að það er ljótt að stela. Þetta gerði sig hjá Eminem en þetta er stórt og feitt flopp hjá honum Daz blessuðum. Og ekki er þeim alvara með þessum texta? Það getur ekki verið... þetta er bara hörmulegt. Ef þetta lag er ekki talandi dæmi um hvað það getur gert þessum stóru þjóðum sem eru öruggar inni í aðalkeppninni ár eftir ár, þá veit ég ekki hvað. Þetta er metnaðarlaust og leiðinlegt. Það fær 2. Og það fyrir gettóframburð bakraddanna.

Grikkland:

Páerballaða af næstbestu sort. Páerballöður af bestu sort bjóða upp á texta. En því er ekki fyrir að fara hérna. Alveg hefði ég tekið þetta lag og misnotað illilega í mp3 spilaranum mínum hefði verið almennilegur texti við það. Mér finnst ósegjanlega sorglegt að textinn skuli vera svona glataður, því að svona stórbrotið lag og svona stórbrotin rödd á skilinn stórbrotinn texta. Ég hefði þá frekar kosið að hafa lagið á grísku (sem ég skil ekki rass), því þá hefði ég þó getað ímyndað mér að það væri verið að segja mér eitthvað og ég hefði kosið lagið í fars. En hey, ég á ábyggilega eftir að kjósa það smá samt. Bara ef Anna verður ekki of gáluleg á sviðinu. Sakis má tæta sig úr fötunum hvar og hvenær sem er mín vegna en ekki Anna. 9.

Frakkland:

Breim var það fyrsta sem mér datt í hug þegar ég heyrði þetta lag. En það var skárra en hrollvekjandi endaleysuleiðindin sem fransarar buðu upp á í fyrra svo ég var nokkuð sátt bara. En lagið það fór bara alveg framhjá mér þar til nýlega. Þetta er svona lag sem lagast og lagast eftir því sem maður heyrir það oftar. Núna finnst mér það óskaplega fallegt. Það er svona angurværð í því sem að snertir mig (nú veit ég ekki baun um hvað það fjallar en ófullnægða breimið hefur þessi áhrif). Ég hef samt grun um að þessi fyrstu framhjáfoksáhrif verði það sem flestir verða fyrir þegar á hólminn er komið og þetta á ekkert eftir að ná langt. Svo endar það líka voðalega skringilega. Svona eins og þeim hafi ekki dottið neitt meira í hug og ákveðið að slútta þessu bara. Kannski er eitthvað í textanum sem útskýrir þetta en af skiljanlegum ástæðum þá næ ég því ekki. En af því að ég held upp á sorg og depurð og tilfinningasemi (og ketti) þá fær lagið 7 hjá mér.

Króatía:

Heyriði mig nú alveg... Ég botna ekkert í þessu lagi. Segir konan nokkuð 'voff voff voff voff' í upphafi lagsins? Ég vona innilega að ég sé að misheyra þetta. En miðað við restina af laginu þá getur það svosem vel verið að hún sé virkilega að voffa. Eða kannski er hún að kyrja 'vont vont vont vont'? Hvað um það, þetta er pirrandi óreiða. Það skrýtna er að þegar ég heyrði það fyrst þá dýrkaði ég það! En það var bara í allra fyrsta skiptið. Þegar ég heyrði það aftur þá efaðist ég um að ég hefði verið edrú í fyrra skiptið. En vá hvað ég vona að þau slái þessu bara upp í kæruleysi á sviðinu og hafi gaman að sjálfum sér. Því það er það eina sem lagið býður upp á; það hlýtur að vera ógeðslega gaman að flytja það. Ég gæti sem best trúað að það fari þrusulangt bara út á frumlegheitin og ???-faktorinn. En hjá mér fær það bara 5, mest út af því að mér finnst sjúklega gaman að verða vitni að því að 'afrika, paprika' er sett í texta.

Armenía:

Velkomnir Armenar! Mér finnst þið byrja bara alveg þokkalega. Lagið er grípandi og þjóðlegu áhrifin fá að vera memm í þolanlegu magni. Gott mál. Þetta gæti orðið þrælskemmtilegt á sviðinu og ég held að ég smelli einu atkvæði á ykkur, af því að ég er hrifin af mönnum sem eru sáttir við sína einu augnabrún. Jú og líka af því að ég kemst ekki hjá því að dilla mér og tjútta svolítið þegar ég heyri þetta. Textinn er slappur en það er allt í lagi vegna þess að hann er svo skelfilega illa borinn fram að maður getur bara ímyndað sér að þetta sé tilbúið tungumál. Einkunnin er 7. 8 ef Andre lætur ekki undan samfélagsþrýstingi og plokkar á sér augnabrúnina.

Búlgaría:

Leiðindi.com! Þetta er bara alveg hreint afleitt lag í alla staði. Ég get svo svakalega lítið sagt um það annað að ég sleppi því að reyna. Það fær 1.

Slóvenía:

Þetta lag á pottþétta möguleika á að gera það ógeðslega gott á hommaklúbbum víðs vegar um Evrópu. Alveg. Ég sé vel vaxna, samkynhneigða, sveitta unga menn, bera að ofan, algjörlega fyrir mér dansa tryllingslega við þetta með andlitið markað sporum tómrar hamingju og algleymis. Frábært! Ég vildi óska að ég væri ekki álitin hallærislegur aðskotahlutur á þessum stöðum því að þetta eru bestu skemmtanir í alheiminum. Og ég er nokkuð klár á að þótt þetta lag væri bara á rípít heilt kvöld þá væri það allt í lagi, það myndu allir skemmta sér vel þrátt fyrir það.

Ég elska hvernig Balkanskagarar bera ensku fram, það er dásamlegt að heyra 'you're crchhurting me...' Svo er Bondfílíngur í þessu lagi líka - á einn máta finnst mér það minna mig heilmikið á lagið okkar í fyrra. Nema að ef Slóveni hefði flutt það þá hefði það verið 'If I crchhad your love!' Einkunnin verður 8. Þetta er fínt alveg.

Andorra:

Ég elska þetta lag. Söngkonan hefur æðislega rödd, lagið er sterkt og grípandi og stórt, ég fíla þetta í hakk. Svo er það sungið á þeirra ástkæra ylhýra svo að hér skiptir engu máli hvort hún syngur um kartöflur og blómkál eða ástina eða stöðu fátækra eyðnismitaðra Afríkubarna - ég skil það ekki hvort eð er, en mér finnst þetta flott. 9!

Hvíta Rússland:

Frekar slappt. En ekki alglatað. Rokkaður gítarhljómur er alltaf plús - og hérna er það plúsINN. Ég er ekki alveg viss, en ég hef óljósan grun um að textinn sé enskur. Það er þó svo til ómögulegt að vera klár á því. Einkunnin skal vera 5. Þetta á ekki eftir að gera neina stóra hluti en ég hef heyrt margt mikið verra í lagaflórunni í ár.

Albanía:

Ha? Hvaða lag? Fyrirgefið, ég hlýt að hafa misst af því.

Þetta er þannig lag. Það skilur alls ekki neitt eftir sig og er algjörlega gersneytt allri tilfinningu. Það bara kemur og fer og enginn getur mögulega munað eftir því. Einkunnin 3 kemur út af því að þetta gæti alveg verið lag ef það væri betur (mikið betur) útsett.

Belgía:

Jú jú ókei. Alveg ókei. Þetta á ábyggilega eftir að ná upp úr forkeppninni og jafnvel komast langt í aðalkeppninni. Fólk fílar svona blöðrur einhverra hluta vegna. Svo er stelpan sæt (þótt hún líti dálítið út eins og gömul, brún leðurpyngja í framan) og rosakroppur og það er vinsælt. Þetta nær upp fyrir miðju hjá mér miðað við úrvalið en þetta er alls ekki í uppáhaldi. Ég verð einstaklega þreytt á þessu lagi og þoli alls ekki að heyra það oft. Svo að ég verð pirruð ef það vinnur. Sem gæti m.a.s. alveg gerst. Það fær 6.

Írland:

Nú ætla ég að vera skrýtin og segja að mér finnst þetta æðislegt lag. Ég ætla líka að vera enn skrýtnari og segja að ég hef ekki hugmynd um af hverju mér finnst það. Ég hugsa þó að það sé bara söngvarinn, hann er með algjörlega fan-brilli-tastic rödd. Mér verður einhvern veginn hlýtt og mér líður notalega þegar ég heyri í honum. Það skemmir samt fyrir hvað textinn er ógeðslega klénn og hallærislegur. Í rauninni skemmir það nógu mikið fyrir til að í staðinn fyrir að gefa 9 gef ég bara 7. Svo finnst mér líka eins og það vanti pínulítið upp á lagið, ég hefði fílað það betur ef það hefði verið meiri 'uppbygging' í seinni kaflanum og einhverjir smá flugeldar... eða bara neistar, það hefði verið nóg. En í staðinn er það bara alveg eins út í gegn og maður situr með öndina dálítið í hálsinum, spenntur að fá hrollinn sem kemur ekki.

Kýpur:

Mér fannst þetta dálítið grípandi og lekkert þegar ég heyrði það fyrst en fékk það svo bara í kokið þegar ég hlustaði meira. Mér leiðist þetta lag og sérstaklega 'talkin' 'bout the peace and harmony' -hlutinn. Mér finnst ég finna fýlu af þessum tilgerðarlegheitum í þessu líka. Svo að það nær ekki langt hjá mér. Það fær 5.

Mónakó:

Tinky Winky, Dipsy, Laa Laa, Po!

Eða svona næstum því...Þetta er algjörlega eitthvað sem hefur verið notað sem kynningarstef í barnatíma fyrir smábörn, ég er bara alveg handviss um það. Eða þá að nákvæmlega svona lag hafi verið notað í einhverri lélegri Disneymynd um siglingu í karabíska hafinu. Frekar leiðinlegt og kveikir ekkert í mér. 4.

Makedónía:

Jæja hér kemur annað lag sem mér þótti blóðleiðinlegt fyrst en vandist svo furðu vel og varð bara uppáhald. Mér finnst þetta bara dúndrandi skemmtilegt. Það minnir mig á gríska sigurlagið frá í fyrra - en mér finnst það betra. Ég held nú ekki endilega að þetta fari að vinna keppnina en það fer vonandi upp úr forkeppninni. Mér finnst það alveg eiga það inni. Svo er söngkonan algjört rúsínukrútt og hlýtur að heilla fólk. Jú það er svosem dálítill blöðrubragur á laginu en það eru góðar og slæmar blöðrur og þessi blaðra er helíumfyllt og litrík og skemmtileg. Ég allavega bæði dansa og syng með gellunni og það er það sem hún vill er það ekki? Elena og blaðran fá 7.

Pólland:

"Trallalíí trallalaa ég er þunn á Spáni árið 1995!" Þetta er fílingurinn sem ég fæ fyrir þessu lagi. Þótt ég væri alveg til í að fara á fyllerí á Spáni þá langar mig ekkert til að verða fjórtán ára aftur. Þetta er grautleiðinlegt lag og ég vona innilega að það fari ekki upp úr forkeppninni. Mér þætti súrt að þurfa að hlusta á þetta lag oftar en einu sinni enn. Það er ótrúlega slappt og þunnt og óintrestíng. Einkunnin er 3 og það er af því að mér finnst pólski rauðhausinn kúl. Hann er svona temmilega kolruglaður virðist vera. Ég finn mig með þannig fólki.

Rússland:

Ég var búin að missa alla trú á rússneskri músík, undanfarið hafa Rússar að mínu mati sent svo kolómöguleg framlög í keppnina. En núna bættu þeir fyrir það og gott betur. Þetta lag er í heilmiklu uppáhaldi hjá mér, það grípur mig alveg í punginn (hefði ég þannig) og neyðir mig til að bara loka augunum og njóta. Reyndar er það hálfósanngjarnt, Dima kallinn er alveg þess virði að maður haldi augunum opnum. Útsetningin gæti illmögulega verið betri en textinn gæti það hæglega og sömuleiðis söngurinn. Svo að ég stilli hamingjunni yfir laginu í hóf og smelli 8,5 á það í stað 9. En þetta er (allavega í augnablikinu) uppáhald númer eitt hjá mér. Finnst það fráb!

Tyrkland:

Pöh-lís! Þetta er svona lag sem ég hélt fyrst að myndi venjast vel en það skeði ekki. Það er alveg jafn ömurlegt núna eftir ca 50 stykki hlustanir og það var fyrst. Og ömurlegra ef eitthvað er. Ég var að því komin á tímabili að stinga rauðglóandi prjónum inn í eyrun á mér bara til að losna við þennan ógeðslega skræk úr þeim. Nú veit ég ekki hvort tónlist er eitthvað notuð í pyntingarskyni í bandarískum as-if-terroristafangelsum en þeir ættu alvarlega að íhuga þetta lag í þeim tilgangi ef þeir vilja vera sjúklega nastí og úrkynjaðir. Fjárinn, ef þeir vilja í raun og veru ná í skottið á Bin Laden þá geta þeir líka notað þetta í það. Þetta myndi fæla hvern sem er út úr hvaða holu sem er bara til að binda enda á ópin. Það fær NÚLL.

Úkraína:

Eins fáránlega og það hljómar þá held ég hellings upp á úkraínska lagið. Ég hefði eiginlega ekki trúað því upp á sjálfa mig, textasmíðin er álíka frumleg og ullarsokkur og þessar endurtekningar ættu með réttu að vera þrælpirrandi. En þetta nær mér engu að síður, einhverra hluta vegna. Ætli það sé ekki bara gleðitakturinn og fjörið en þetta lag fer á partíplaylistann minn. Hún Tina syngur líka svakalega vel þótt það hefði ábyggilega verið hægt að veita henni eitthvað bitastæðara. Og hvað er þetta? Einhver rafmögnuð balalæka í millikaflanum? Gott, gott. Ég held að ég hafi verið eina manneskjan í heiminum sem fannst eistneska lagið í fyrra skemmtilegt og ég tek sénsinn á að vera lúði aftur og bara viðurkenni það að mér finnst þetta kúl. Þetta er happí-lagið mitt í ár. 9.

Finnland:

YEAH! ROCK ON!! Ég er ofurseld þér, mikla Lordi! Mér finnst þetta alveg geggjað lag. Ég vona bara að flutningurinn takist almennilega, ég heyrði upptöku af finnska úrslitakvöldinu og annað hvort var hljóðmaðurinn fullur eða þá að skrímslin geta ekki sungið fyrir fimmkall.

Viðlagið er grípandi og þetta hefur bara allt sem ég hef gaman að: rokk og ról og gítar og öskur og skelfilega karla. Þetta kemur aldrei til með að vinna, sama hve mjög ég vildi óska þess, en það fer örugglega í aðalkeppnina og vel það. 9.

Holland:

Mér hefur alltaf þótt eitthvað svo hallærislegt að vera að búa til eitthvað bullumál. Ef Hollendingar á annað borð þvertaka fyrir að syngja á sínu annars stórkostlega skemmtilega tungumáli á mætti ég þá frekar biðja um lélegan enskan texta en svona bull.

Nú játa ég að þetta er bara einhver meinloka í mér. Ef mér hefði aldrei verið sagt að lagið væri sungið á bullnesku, heldur bara að þetta væri einhver langtíburtneska þá hefði ég ábyggilega ekki verið svona neikvæð. Svo ég er hræsnari. Ég ætla því að reyna að útiloka þessa staðreynd og bara dæma lagið. Ókei... með pólska laginu var ég þunn á Spáni árið 1995 en með þessu er ég full á Spáni árið 1995. Ekki mikill munur kannski, en þeir sem þekkja þynnku vita að það er skömminni skárra að vera fullur en að vera þunnur. Svo að þetta lag fær einkunnina 5. Það er samt hellingur af fólki sem þykja bullmál skemmtileg svo að það er aldrei að vita nema þetta fari upp úr forkeppninni, en ég vona svo sannarlega að það sé misskilningur hjá mér.

Litháen:

Þetta er bara skammarlegt. Só sorrí. En ég á ekki orð yfir það hvað mér þykir þetta einstaklega ömurlegt. Ætla ekki einu sinni að gefa því einkunn, lagið á það bara ekki skilið. Nanananabúbú haldið ykkur heima.

Portúgal:

Ég er dálítið farin að velta því fyrir mér hvort það séu virkilega engir hálfhæfir lagahöfundar til í Portúgal. Þetta er bara vont. Vont, vont, vont, vont eins og Severina hin króatíska myndi kannski segja. Óttalega fátt um það annars að segja, þetta er bara vont og punktur. 2 fyrir portúgölskuna, hún er dásamlegt tungumál.

Svíþjóð:

Carola er náttúrulega bara díva dauðans. Hún er með ke-lekkaða rödd konan. En geta Svíar í alvöru talað ekki farið að gera nýtt lag? Þetta er orðið svo þreytt að maður er lagstur í dvala. Þetta er komið svo innilega yfir strikið að það er farið að eyðileggja fyrir annars prýðilegum lögum. Það er nefnilega tilfellið hérna. Lagið er alls ekki slæmt en maður er bara svo gáttaður á því að það skuli alls ekki vera hægt að bregða oggulítið út af vananum að maður tekur ekki eftir því. Auðvitað heldur dívan því algjörlega uppi, þetta er ekkert stórkostlegt lag en alveg nógu grípandi og hressilegt til að fara langt. Þ.e.a.s. ef maður bælir niður hvötina til að garga "HÆTTIÐ AÐ SEMJA SAMA LAGIÐ AFTUR OG AFTUR!" En það gæti þess vegna unnið, því það er náttúrulega augljóst að það eru ekki allir komnir með í nefgöngin af svíapoppi. Það fær samt bara 7 frá mér, en ekki nema mér verði lofað vindvél á Caroluna.

Eistland:

Ef eitthvað er sænskara en Svíþjóð í ár þá er það Eistland. Þeir eru m.a.s. svo ógeðslega ósvífnir að þeir taka stefið óbreytt úr 'Does your mother know' með ABBA og klína því þarna inn í oftar en einu sinni og oftar en tvisvar og oftar en tíu sinnum. Hvað er málið með það? Tæplega héldu þeir að við tækjum ekki eftir þessu? En jú, Sandra syngur mjög vel og það eru bjöllur þarna, það verða að vera bjöllur í a.m.k. einu júgrólagi árlega. Viðlagið er svona temmilega grípandi og þetta gæti alveg verið sætt á sviði. Það fær 6.

Bosnía & Herzegovina:

Þetta er eina lagið sem gerir það þess virði að horfa og hlusta á síðustu sjö lögin í forkeppninni. Ég er alveg kolfallin fyrir þessu lagi. Það tók sinn tíma en það kom. Mér fannst það mjög svo ömmý fyrst en það venst alveg ótrúlega og smeygir sér einhvern veginn inn í blóðrásina hjá manni og þá er ekki annað hægt en að elska það. Það er svo hugljúft og fallegt og ekta og tilgerðarlaust og hann Hari syngur svo guðdómlega. Það á eftir að vera í uppáhaldi hjá mér í mörg ár. Ef tilfinningin mín fyrir þessu er rétt þá flýgur þetta lag upp úr forkeppninni og beinustu leið í topp 5. Það fær 9,5 í einkunn hjá mér.

Ísland:

Til hamingju Ísland, þetta er crap.

Ég er ein þeirra sem hefur aldrei náð þessu Silvíu-æði, mér finnst þetta einstaklega ófyndinn og tilgangslaus karakter. Ég ákvað samt að vera ekki neikvæð fyrirfram og batt bara vonir við að Þorvaldur Bjarni gæti reddað þessu og ég gæti skammlaust haldið með Íslandi í ár. Hann á svo margt gott í pokahorninu karlinn og getur samið og útsett svo frábær lög.

En hann hefur sennilega verið eitthvað illa fyrir kallaður daginn sem hann hóstaði þessum ömurlegheitum upp. Eða kannski var hann þunnur á Spáni, ég veit það ekki... Mér finnst það súrt að þetta er framlagið okkar þegar við höfðum upp á svo margt annað frambærilegt að bjóða í þessarri glæsilegu forkeppni okkar í ár. En nei, múgæsing is the name of the game og ekkert fékk því breytt að þessi lélegheit fá að fljóta til Aþenu. Má ég biðja um one way ticket? Lagið gerir ekkert fyrir mig, það er óspennandi og leiðinlegt og hefur bara ekkert skánað í þau níuhundruðþúsund skipti sem maður hefur neyðst til að hlusta á það á liðnum vikum og mánuðum. Það eina góða við pakkann er að myndbandið er rosalega pró og flott - en það skiptir engu máli, vegna þess að myndböndin taka ekki beinlínis þátt í keppninni og gera því ekki blautan skít.

Það eru tveir möguleikar fyrir Ísland í ár. Annars vegar sá að Silvía þrói með sér Alf Poier syndrome og hoppi í aðalkeppnina og geri það sæmilegt þar, og hins vegar sá að lagið fái það sem það á skilið og fái náðarsamlegast að sitja eftir kúkfúlt. Einkunnin verður 4 af því þetta er skárra en tyrknesku ósköpin en verra en flestallt annað.

Ælt á presta!

2006-03-21T16:52:00.000Z

Ég kíkti í DV í hádegishléinu mínu í dag. Ég sat í 10-11 og var að gæða mér á drykkjarjógúrt og banana.
Ég rak augun í athygliverða frétt. Svo virðist sem drengstauli hafi tapað morgunmatnum yfir prestinn í sinni eigin fermingu.

Ætli samviskubitið hafi hrjáð hann svona svakalega?

Hann sem sagt tók sig bara til strákurinn og ældi yfir prestinn! Gott ef það voru ekki fleiri prestar á staðnum en einn og mér skilst að hann hafi bara ælt á þá alla. Reglulegt 'Exorcist'-dæmi í gangi í Grafarvoginum.

Fermingakjaftæði!

2006-03-12T20:19:00.000Z

Ég er alveg að eipa yfir á þessari fermingamaníu sem nú er farin af stað. Ja... þetta er svosem ekki nýtt af nálinni, það er fermt á hverju ári. En í ár er ég bara búin að fá nóg.

Ég hef, undanfarna mánuði, verið mikið að velta fyrir mér þessu með trúarbrögð og áhrif þeirra á mannkynssöguna. Á það hvernig fólk hagar sér og hvernig vissir atburðir þróast, hvernig löndum er stjórnað og stríð rekin. Ég hef komist að þeirri niðurstöðu að ég er mikið á móti skipulögðum trúarbrögðum. Ég vil ekki sjá þetta! Inntakið í þessu öllu saman er það sama, en einhvern veginn skapast alltaf öfgar sem aftur leiða það af sér að í odda skerst og allt fer í bál og brand. Það virðist bara ekki vera hægt að koma í veg fyrir það.
Ég er hreint ekki frá því að meira illt hafi skapast í heiminum vegna trúarbragða en nokkurn tímann gott. Í það minnsta finnst mér það þegar ég horfi á ástandið á Jörðinni á þessum síðustu (og verstu?) tímum. Það logar allt í deilum og einkennilegheitum út um allt vegna trúarbragða fólks og túlkunar mismunandi aðila á trú. Þetta er úti um allt. Múslimar að tapa sér út af teiknimyndum, ofstækisleiðtogi að tapa sér út af ættleiðingum samkynhneigðra... Ég þarf sennilegast ekki að tuða lengi yfir mínum dyggu lesendum um mannkynssöguna í heild sinni - sem virðist hreint út sagt vera öll útötuð í drullu og viðbjóði sem upp hefur komið vegna trúarbragða. Nei, ég er ekki sátt við þetta.

Ég trúi. Ég hef sterka og mikla trú sem hefur hjálpað mér mikið gegnum mína erfiðleika, stóra og smáa. Ég reiði mig á þessa trú og er afar sátt við hana. Já ég er 'trúari'.
En ég þarf enga bók til að segja mér hverju ég á að trúa eða hvernig ég á ekki að haga mér.
Ég þarf enga byggingu eða helgan stað til að komast í snertingu við minn guð.
Ég þarf ekki leiðtoga til að beina mér hingað og þangað eða til að kenna mér muninn á réttu og röngu.
Ég þarf ekki ævaforna, sögulega karaktera til að fyrirgefa mér syndir mínar.
Ég kem til með að vera fullfær um að innræta börnum mínum góðan karakter þrátt fyrir að ég telji Biblíuna kreddufullt og úr sér gengið rit.
Ég hef trú. Þú veist ekki hvers eðlis hún er, enda hef ég enga knýjandi þörf fyrir að kúga fólk til að skilja mig. Ég hef enga löngun til að predika yfir fólki um hvernig það á að haga sinni trú. Ég þarf ekki að smala saman fólki um mína trú. Hún er mín. Vegna þess að hún er það sem hún er; trú. Þetta er eitthvað sem ég er bara með í mér, ekki út af því að einhver hefur sagt mér að svona eigi það að vera, heldur út af því að mér finnst þetta vera svona. Í orðabók er m.a. þessa skilgreiningu að finna:
"hafa trú á e-u > treysta e-u, trúa því að e-ð sé til, að e-ð sé svo eða svo."
Það að trúa einhverju er sem sagt bara að trúa því. Ekkert flókið við það. Ég er þeirrar skoðunar að um leið og einhver annar segir þér hverju þú átt að trúa þá sé trúin ekki þín lengur.
Ég er sátt með mitt.

Ég áttaði mig ekki á þessu fyrr en núna á gamals aldri. Já allt í lagi, ég er kannski ekki ævaforn, en ég er ekki krakki lengur. Ég hafði ekki þroska til að skilja trúna mína fyrr en nýlega - og ég hafði hana svo sannarlega ekki þegar ég var þrettán ára og gekkst undir fermingu.

"Halda veislu og fá kúl gjafir og fullt af peningum? Frábært!
Smala saman fjölskyldunni og borða góðan mat? Alltaf til í það!
Staðfesta trúna? Ha... jú af hverju ekki? Það gera það allir hinir!"

Ég var sem sagt fermd. Ég játti því að ég vildi gera Jesúm Krist að leiðtoga mínum. Ég kyngdi oblátunni og saup á messuvíninu, ég samþykkti að verða lamb Guðs, að halda mig við þessa trú sem mér var plantað í sem fóstri af foreldrum mínum, af samfélaginu sem við lifum í.
Vissi ég hvað ég var að samþykkja? Gerði ég mér grein fyrir því hvað þetta felur í sér? Var þetta einlægur ásetningur minn, heit ósk? Nei engan veginn. Satt að segja velti ég þessum hlutum lítið sem ekkert fyrir mér í þá daga og ég get nokkurn veginn fullyrt að enginn bekkjarfélaga minna gerði það heldur.

Mér er boðið í tvær fermingarveislur í ár. Ég geri fastlega ráð fyrir að mæta með bros á vör, enda þykir mér ennþá gaman að mæta í veislur, hitta fjölskylduna og borða góðan mat. En hverju er verið að fagna? Hvert er tilefnið? Maður er jú vanur því að veislur séu haldnar að einhverju tilefni. Hvers vegna eru salirnir leigðir? Af hverju jafnast undirbúningur fermingarveislna í dag á við undirbúning meðalbrúðkaups? Af hverju eru foreldrar upp til hópa að eyða heilum mánaðarlaunum í gjafir barnanna sinna? Hvar kom þetta gerræði inn í myndina? Getur verið að þetta sé einhvers konar samviskubit? Getur mögulega verið að við vitum að þessi athöfn er marklaus fyrir börnin nú til dags og reynum að fela það í fína matnum og mikilfengleika veisluhaldanna og gjafanna? Skiljum við hræsnina en viljum ekki gangast við henni?
En jú. Ég mun mæta í fermingarveislur frændsystkina minna og fagna einhverju sem ekkert er.

Ég er hræsnari líka. Ég held upp á jólin, ég held upp á páskana. Þessum trúarhátíðum fylgja oftast nær kærkomnir frídagar og tækifæri til að vera með fjölskyldunni, gleðjast saman og borða góðan mat. Þetta geri ég þrátt fyrir að eina tilfinningin sem Biblían vekur hjá mér sé aðdáun (ég dáist að því að sögurnar voru ritaðar og að einhvern veginn var hægt að koma milljónum manna um allan heim til að gleypa þær hráar. Það verður að gefa þannig áróðursherferð einhver stig). Hvernig er það annars, myndi jólahátíðin leggjast af ef minnihluti Íslendinga væri skráður í Þjóðkirkjuna? -Þetta var útúrdúr.

Kjarni málsins finnst mér vera að fjórtán ára börn hafa ekki nokkra minnstu hugmynd um hvað þau eru að samþykkja. Þau eru fæst hver staðföst í sinni kristni. Þeim þykir bara fínt að fá að halda veislu! Og gjafirnar maður! Hvernig væri að veita þessum greyjum eitthvað raunverulegt val? Hvernig væri að ferma við átján ára aldur? Það er tæplega rökrétt að láta fjórtán ára barn ákveða eitthvað svona stórt, þegar allt í samfélaginu þessa dagana miðar að því að púðra undir rassana á börnunum fram eftir öllu. Margir leyfa ekki einu sinni fjórtán ára börnunum sínum að vera ein heima! En fólk stendur samt sem áður keikt í kirkjunni, stolt af barninu við þessa athöfn þar sem barnið staðfestir trú sína. Þar sem það skrifar undir að vera hluti af því sem hefur kallað hvað mestar hörmungar yfir heimsbyggðina.

Hvernig væri að miða við tvítugsaldurinn? Þegar maður veltir því fyrir sér þá er varla viðeigandi að vera að hella messuvíni ofan í blessuð börnin þegar þau eiga, þegar allt kemur til alls, ennþá sex ár eftir í að mega ákveða hvort þau drekka vín eða ekki!

Kaffipæling

2006-03-09T17:20:00.000Z

Gefum okkur að ég helli venjulega upp á kaffi þannig að ég noti fimm bolla af vatni og sex skeiðar af kaffi.

Ég geri þetta þrisvar sinnum og helli afrakstrinum á könnu.
Verður þetta kaffi eins á bragðið og ef ég geri einn uppáhelling úr fimmtán bollum af vatni og átján skeiðum af kaffi?

Þessi spurning hefur brunnið mér á vörum síðan ég var smábarn en ég hef aldrei kunnað við að spyrja einhvern um þetta af því að mér finnst þetta svo heimskulegt. En nú nenni ég ekki að pæla í þessu lengur. Ég vil SVÖR!

Rökstudd svör leggist í komment takk.

Stytting framhaldsskólanáms

2006-03-08T18:44:00.000Z

Ég er á móti því í þeirri mynd sem verið er að ræða núna. Ég sé ekki hvernig þetta á ekki að koma niður á námi fólks í menntaskóla.

Hins vegar finnst mér að það eigi að lengja grunnskólann. Grunnskólinn ætti að taka yfir aldurinn 6-18 ára og þá hefðist framhaldsskólinn og yrði í tvö ár. Það nám sem fram fer á fyrstu tveimur árum í framhaldsskóla færi þá fram á síðustu tveimur árum grunnskólans.

Þá vitið þið það.

2006-03-08T14:33:00.000Z

Einu sinni voru úlfur, ljón og önd að tala saman og metast sín á milli.

Úlfurinn sagði: "Þegar ég urrrra, þá skjálfa öll smádýrin í skóginum!"

Ljónið bætti um betur og sagði: "Þegar ég öskra þá skelfur allur skógurinn!!"

Þá sagði öndin: "Isssss...... það er ekkert.... ef ég hnerra þá skelfur öll heimsbyggðin!!!"

Erfitt...

2006-03-08T12:16:00.000Z

Já það er erfitt að finnast maður lélegur fyrir að hafa fengið bloggrakettu í rassgatið og detta svo úr stuði aftur! Af hverju get ég ekki haldið mig við efnið? Ég fer daglegan bloggrúnt hjá fólki sem er miklu duglegra en ég, alveg fáránlegt að ég skuli ekki geta þetta líka!

Jamm, svo ég settist niður núna, gagngert til að blogga. Og hvað? Ég er tóm! Man ekki eftir neinu nógu sérstöku til að blogga um. Er þá ekki best að blogga bara um annað fólk?

Mig klígjar yfir þessu Jónínu-Ben-bréfa-link-máli. Ég er, grínlaust, með ælubragð í munninum yfir því hvernig siðmenntað fólk hagar sér í þessu. Ég sé það fyrir mér með sóðalegt glott, slefuna lekandi niður hökuna yfir þessum persónulegu bréfum hennar. Hvaðan kemur þessi ógeðslega þörf fyrir að velta sér upp úr skít nágrannans?
Hvað er það sem veldur því að almennt talið heilbrigt og gott fólk fær allt í einu eitthvað út úr því að liggja yfir þessum einkamálum? Nei, þetta er ógeðslegt.

Ég fæ á tilfinninguna að fólk gleymi því dálítið að það er ekta fólk þarna á bakvið þessi bréf. Manneskjur. Fólk sem sendi á milli sín bréf í þeirri trú að þau væru bara þeirra á milli. Leyfði sér að tala um persónuleg málefni, einkamál. Fólk, sem án efa hefur grátið og fundið mikið til yfir því að þessi persónulegu bréf urðu allt í einu opinber. Ég skil ekki hvaðan fólk tekur þá trú að bara af því að einhver annar setti þetta á netið sé bara allt í lagi að lesa það! Þetta er, eftir sem áður, einkamál. Er það vegna þess að um þjóðþekkta einstaklinga ræðir? Nei ég skil þetta ekki. Og finnst ógeðslegt að sjá fólk skemmta sér yfir þessu. Mér finnst það lýsa ósegjanlegri lágkúru.

Þá er predikun dagsins lokið.
Ekki mikið annað um að tala í bili... Ég er í fríi í dag og hafði fyrirhugað að þrífa og taka til. Ég ÆTLA að gera það. Bara ekki alveg strax.

Hinn dæmigerði barnalandsnotandi

2006-02-20T14:42:00.000Z

-næstum því. En smellið brjóstum á þennan og þið fáið nokkuð góða hugmynd um ástandið á mörgum notendum þessa vefjar.

Meira júgró

2006-02-18T11:35:00.000Z

Var að rekast á danska lagið. Ferlega finnst mér það slappt. Engin tólf stig frá okkur til Dana í ár er ég smeyk um. Í kvöld fer ég heim til Lindu og þarf því ekki að vera ein þegar hin óumflýjanlega hörmung skellur á. (Nú á ég við þegar Silvía Nótt hreppir fyrsta sætið.) Nei, ég get fengið að halda í hendina á henni og fá huggun og stuðning. Ég er hrædd um að ég komi til með að þurfa á því að halda, þrátt fyrir allan undirbúningstímann sem ég hef haft fyrir þessa stund.

Það er letilaugardagur hjá okkur snubb núna, ekkert nema notalegheit. Við tókum til í herberginu hans áðan - kominn tími til - og svo hitaði ég handa honum kakó og allt voða kósí. Hann fer svo í afmælisveislu á eftir. Reyndar var hann ekki beint á því að hann vildi fara. Hann svipti upp um sig bolnum sínum og belgdi út magann. "Sjáðu hvað ég er orðinn ógeðslega feitur! Ég ætla allavega ekki að borða neitt nammi í þessu afmæli!"
Hvaðan hefur krakkinn þessa firru? Með reglulegu millibili ákveður hann að nú sé hann að verða allt of feitur og fer í megrun! Og hann tekur því svo alvarlega að hann sleppir því að éta laugardagsnammið sitt og afþakkar fína helgerdesertinn. Einhvern veginn skil ég ekki að sjö ára barn sé að velta þessu fyrir sér. Sérstaklega ekki þegar um er að ræða heilbrigt og passlegt sjö ára barn. En hann er náttúrulega stórskrýtinn svona í heildina á litið.

Snubbur: "Mamma... getur maður fengið kvef í endaþarminn?"
Mamma: "Ha? Ég... sko... ha?"
Snubbur: "Já getur maður fengið kvef inn í rassgatið?"
Mamma: "Ég er nú bara ekki alveg viss um hvað þú... ég... ja... ha?"
Snubbur: "Ef maður er að kúka og snýtir sér í klósettpappír á meðan, ha, og svo skeinir maður sig með pappírnum með sýklunum í, ha, og getur þá ekki farið kvef inn í endaþarminn?"
Mamma: "Ja... maður hefur jú heyrt talað um iðrakvef... En ég held ekki..."
Snubbur: "Já ég er sko allavega hættur að snýta mér í kúkapappírinn."
Mamma: "Ætli það sé ekki bara best?"

Í gærkvöldi sat ég stíf af aðdáun í sófanum og horfði á frístæl keppnina í listhlaupi karla á skautum. Ég get ekki slitið mig frá þessum ósköpum þegar þau fyrst hefjast í sjónvarpinu. Ég næ ekki að pakka þessum rosalegheitum inn í hausinn á mér, ég skil einfaldlega ekki hvernig hægt er að gera mörg þessarra múva. Þau eru ómennsk! Gaurinn sem vann keppnina hlýtur annað hvort að vera sendur hingað af annarri plánetu eða þá að hann hefur setið við nám í rússneskum galdraskóla þar sem þyngdaraflsafnámsgaldrar eru kenndir. Ég trúi nefnilega ekki öðru en að galdrar komi eitthvað við sögu í æfingunum hans.
Það hlýtur bara að vera, því það getur ekki annað en útheimt heilmikið jafnvægi að sprikla þetta mikið og hoppa í hringi eins og skopparakringla hvað eftir annað, og það á skautum! Og maður með þetta nef getur ósköp einfaldlega ekki átt létt með að standa uppréttur í langan tíma, hvað þá mikið meira!

Júgró nálgast

2006-02-16T14:18:00.000Z

Já nú nálgast forkeppnin okkar í júgróinu óðfluga. Ekki svo að skilja að mér þyki það neitt sérstaklega spennandi, þetta verður svartur dagur í sögunni. En ég er júgrófan svo ég ætla að góna. Mér finnst súrast að Friðrik Ómar eigi ekki séns í að fara út fyrir okkar hönd, mér finnst lagið sem hann flytur alltaf verða betra og betra. Þið getið hlustað á það hérna. Mér finnst alveg kominn tími til að hverfa svolítið aftur til baka í gömlu júgróformúluna í staðinn fyrir að vera alltaf að elta uppi eitthvað tískuetnópopp og fíflaleg sirkusatriði í flutningi heimskulegra sjónvarpskaraktera.

En hey, ég get þó huggað mig við að þetta lag á pottþétt eftir að lifa áfram, það getur ekki verið að það falli í gleymsku, það er of skemmtilegt.

Netpróf

2006-02-16T09:18:00.000Z

Mér þykir oft leiðinlegt að lesa um netpróf sem fólk hefur tekið. En mér finnst gaman að taka netpróf. Svo til að drepa ekki lesendur bloggsins míns mögulega úr leiðindum hef ég safnað saman netprófunum mínum í einn póst sem hægt er að nálgast hérna.

Þá eru allir sáttir. Þeir sem endilega vilja fræðast um minn innri mann geta smellt á linkinn (eða fundið hann hérna til hliðar) og leiðst í allan sannleikann um hvers konar element ég er og hvers konar súkkulaði og hvort ég er góð eða slæm stúlka og allt í þeim dúr!

Þar til síðar, adjö.

Íþróttir

2006-02-14T15:30:00.000Z

Hún Jónína kom til mín í gær, ég var búin að lofa henni að segja henni pínulítið til í þýsku, þar sem það er soldið styttra síðan ég var að læra þetta undurfagra tungumál en aðrar vinkonur hennar sem þó eru sleipari en ég á tungumálasviðinu.

Ég komst að því að ég er drullulélegur kennari. En ég gat þó leiðbeint henni pínulítið um hvað væri gott að skoða betur og svona, svo ég held ekki að kvöldið hafi verið algjört flopp. Eftir lærdóminn sátum við og spjölluðum á meðan vetrarólympíuleikarnir gengu í sjónvarpinu. Þar var verið að keppa í curling. Þetta er dásamleg íþróttagrein. Hugsið ykkur bara fegurðina í þessu, þetta er eins og boccia á ís með kústum! Hvað gæti verið lógískara?

Við gátum lítið ráðið við okkur, við festumst einhvern veginn í því að horfa á einn gaur með yfirgengilegan einbeitingarsvip skutla einhverju dóti eftir ísnum og kalla hamast þarna með kústana sína eins og þeir fái ekki að fara á ballið hjá prinsinum ef ísinn verði ekki spegilsléttur, hreinn og gljáandi þegar þrifunum er lokið. Þeir sem ekki sjá fegurðina í þessu eru eitthvað skrýtnir.

Ég er þó ekki á því að þetta sé einkennilegasta íþróttagreinin sem keppt er í á ólympíuleikum. Ég verð að segja fyrir mína parta að mér þykir labbið á sumarólympíuleikunum alltaf það furðulegasta sem fólki hefur dottið í hug að keppa í. Hver fékk þessa svakalegu hugmynd??
Ég hef einhvern veginn alltaf séð fyrir mér að ef maður þarf að komast eitthvert hratt en hefur ekkert nema lappirnar á sjálfum sér til að komast þangað þá hlýtur heilbrigð skynsemi að gauka því að manni að hlaupa af stað. Ekki labba þangað hratt! Ég hef óskaplega gaman af því að horfa á sumarólympíuleikana, ég hef lúmskt gaman að frjálsum íþróttum - en ekki vitna í mig varðandi þetta, ég er yfirlýstur antisportisti og vil helst ekki að þetta breiðist út. Ég verð líka að játa að það, að horfa á labbið, finnst mér skemmtun hin besta. Ekki af því að ég fæ þessa "vá hvað þessi er góður!"-tilfinningu eins og þegar keppt er í hástökki eða kúluvarpi, heldur vegna þess að ég hlæ og hlæ eins og fífl allan tímann meðan labbað er. Þetta er svo einstaklega aulalegt og ó-þokkafullt að það er engin hemja!

Jónína var ekki sammála mér með að þetta væri fáránlegasta íþróttagreinin. Hún heldur því fram að það sé í rauninni ofsalega lógískt að láta sér detta þetta í hug sem keppnisgrein, af því að það er jú fullt af fólki sem er viðkvæmt í liðamótum og finnst þægilegra að labba hratt heldur en að hlaupa með öllu því hossi sem fylgir óhjákvæmilega skokki og hlaupum. En ætti fólk sem þannig er ástatt um þá ekki frekar að keppa á Special Olympics?

Frí

2006-02-14T13:28:00.000Z

Frídagar eru alveg ágætir. Í dag er ég búin að afreka eftirfarandi:

*Koma 1 stk. snubb í skólann
*Sofa
*Borða tvær brauðsneiðar með gúrku
*Drekka tvö DC glös
*Reykja tvær sígarettur

Jamm þetta er dásamlegt! Reyndar skyggir svolítið á hamingjuna að það er allt á hvolfi hérna hjá mér. Ég ætla núna að taka til og þrífa svo ég geti haft það raunverulega æðislegt í kvöld!

HOT DANG!

2006-02-13T15:58:00.000Z

Nei fjárinn hafi það! Það er ekki laust við að ég dauðhlakki til að horfa á Eurovision í vor!!

Breytingar

2006-02-12T13:38:00.000Z

Ég er að fikta í síðunni minni, var orðin ógeðslega þreytt á útlitinu á henni svo nú verður þetta eitthvað flippað í smá tíma. Þarf að fiffa nýja templeitið soldið til. Svo þið afsakið þetta.

[edit]Jæja ég held að þetta sé mestallt komið inn núna... Efast reyndar um að þessar breytingar hafi haft nokkur einustu áhrif á ykkur, mér sýnist enginn hafa heimsótt síðuna á meðan hún var öll í drasli! :D En já, mig grunar svona að helstu atriðin séu allavega komin, finnst ykkur þetta ekki skemmtileg andlitslyfting?[/edit]

Titill?

2006-02-12T12:39:00.000Z

Góðan daginn gott fólk. Ég vil bara hefja þessa færslu á að segja ykkur að ég er ekki með handrukkara á mínum snærum sem koma heim til ykkar og saga af ykkur fótleggina við hné fyrir það að kommenta á bloggið mitt. Ég fer aftur á móti að íhuga það að grafa upp nokkra skuggalega karaktera til að einmitt saga af ykkur fótleggina við hné fyrir það að kommenta ekki á bloggið mitt. Ég er með öflugan tracker á síðunni minni og veit hver þið eruð!! Svo nú er bara að setja í gang!

Ég fór í pattí í gær hjá Mæju ásamt nokkrum píkum. Það var óskaplega gaman. Alltaf gaman í píkupartíum! Bossinn minn hafði gefið mér dýrindis flösku af Ypióca þegar hann kom heim úr Brasilíuferðinni sinni og ég kom henni í góðar þarfir. Til allrar hamingju tókst mér að blanda drykkina illa ofan í stelpurnar svo þeim líkaði ekki við þá, svo ég fékk að halda dásemdunum meira og minna út af fyrir mig! Við sátum hjá Mæju eitthvað fram eftir kvöldi og síðan var tölt í bæinn. Lítið viðburðaríkt djamm og þið fáið ekkert að heyra meira um það, maður var frekar rólegur svona.

Annars var ég nærri því búin að drepa mig í gær. Ég hafði hlakkað til allan daginn að fara í gott bað með kaldan öl með mér þegar ég kæmi heim úr vinnunni. Elskulegi útlendingurinn hafði augljóslega haft eitthvað svipað í huga fyrir mig, því þegar ég kom heim var hann búinn að tylla kertum um allt baðherbergið og láta renna í baðið fyrir mig. Það var alveg dásamlegt að liggja í baðinu og finna stressið leka úr mér, en mér þótti vatnið helst til kalt. Svo ég hleypti úr baðkarinu og lét renna upp á nýtt í það heitara vatn - og svo dálítið heitara - og smá heitara - aðeins heitara - bara smá í viðbót...
Loks var baðvatnið orðið alveg svakalega heitt og ég seig niður í djúpustu afslöppun ævinnar. Ég veit ekki hvað ég lá þarna lengi á einhverju hugleiðsluflugi en ég rankaði aðeins við mér þegar ég rak tána í einn kertastjakann og hann plompaði ofan í baðið. Þá uppgötvaði ég að ég átti í verulega miklum erfiðleikum með að hreyfa mig, en mér tókst að hífa mig upp úr karinu og fram á gólf, þar sem ég lá svo bara eins og klessa í góðan tíma og reyndi að ná áttum. Þegar mér fannst ég hafa kólnað nógu mikið stóð ég upp - en það reyndist mér um megn. Það steinleið yfir mig! Þá sannaðist það sem ég hef alltaf sagt; maður á umfram allt að passa sig á að safna stórum hrúgum af óþvegnum þvotti á baðherbergisgólfið hjá sér! Ég hrundi í hrúgu af rúmfötum og varð það mér sennilega til lífs!
Hehe... nei kannski er ég að dramatísera þetta oggulítið... En mér hefði eflaust liðið eilítið verr í skrokknum í dag hefði ég skollið beint á flísarnar bara!
Þegar hitastillirinn á blöndunartækjunum var athugaður kom í ljós að ég hafði meira og minna fyllt baðkarið af eins heitu vatni og blöndunartækin yfir höfuð leyfa. Þá erum við að tala um að vatnið er svo heitt að ég á í erfiðleikum með að þola að vinda tusku upp úr því í þykkum gúmmíhönskum undir venjulegum kringumstæðum (eða óvenjulegum, því það er vissulega ekkert venjulegt við það að ég sé að vinda tuskur og þrífa hluti...)!

En já, ég slapp nokkurn veginn ósködduð frá þessu öllu. Í dag er húðin á mér eins og ég hafi legið í ljósabekk aaaaðeins of lengi, þetta líkist mest vel reyktu svínakjöti...

Munið svo; comment or lose a leg!

Finnið fimm villur

2006-02-11T18:15:00.000Z

Já þessi öfgasnilld hékk uppi á korktöflunni úti í búð í dag. Mig skal ekki undra að þessi náungi hafi ákveðið að reka bar, því ekki hefði hann orðið rithöfundur með þessa lesblindu!

PMS

2006-02-10T15:31:00.000Z

Ég veit ekki, en mér finnst "Fyrirtíðaspenna" vera ágætt nafn á þetta listaverk:

Annars, fyrir ykkur sem botnið alls ekkert í þessu bloggeríi á mér í dag, þá á ég með réttu að vera heima í afslöppun. Já ég átti að eiga frí í dag en homminn veiktist svo ég varð að vinna. Ég er pissdogfúl og nenni engu en að hamast á blogginu eins og brjálæðingur. Þá vitið þið það.

Samsæriskenningar inc.

2006-02-10T10:54:00.000Z

Hún Sía kom með ágætis samsæriskenningu í kommenti til mín um daginn:

„...held að þetta sé skemmtiatriði og auglýsingatrikk fyrir keppnina, fyrirfram planað frá a-ö. Held að lagið hafi lekið ,,óvart" á netið og sú ákvörðun að fimm lög mundu fara áfram ef að SN yrði meðal fjögurra efstu hafi verið fyrirfram ákveðið. Svo annað hvort mætir prinsessan ekki eða þá hún meikar upp stjörnustæla og meikar ekki að keppa því hún sé svo fræg...“

Ó, bara ef lífið væri svo ljúft!

Haha!

2006-02-10T10:46:00.000Z

Ef þið fattið ekki brandarana er annað hvort að skrá sig á skandinavískukúrs eða sleppa því að hlæja!

Klukkeddíklikk!

2006-02-10T10:34:00.000Z

Hún Sæunn klukkaði mig og ég get ekki verið svo leiðinleg að gera henni þetta ekki til geðs.

Fjögur störf sem ég hef unnið um ævina:

Afgreiðsla í bakaríi.... :S
Afgreiðsla í vefnaðarvöruverslun
Alhliðastarfsmaður á efnafræðistofu
Bankastjóri!! :D

Fjórar bíómyndir sem ég gæti horft á aftur og aftur:

Ohhh erfið spurning. Yfirleitt höndla ég ekki bíómyndir allt of oft. En:
American History X (uppáhaldið mitt)
The Green Mile
Shrek 1 og 2

Eru þetta ekki fjórar?

Fjórir staðir sem ég hef búið á:

Lækjarhvammur í Búðardal
Fífusel í Reykjavík
Engihjalli í Kópavogi
Nedre Varden í Sola

Fjórir sjónvarpsþættir sem ég fíla:

Ég ætla ekki að tína til þætti sem ekki eru framleiddir lengur!

Sex inspectors
Desperate Housewives
House
LOST

Fjórir staðir sem ég hef heimsótt í fríum:

Mývatn
Senja
Århus
Búðardalur!

Fjórar síður sem ég skoða daglega:

Klikupikur.com
Mbl
Barnaland
S3D

Fernt matarkyns sem ég held uppá:

Saltkjöt og baunir
Pizza King pizza með pepperoni, helling af hvítlauksolíu, helling af chiliolíu, chilikryddi, svörtum pipar og oregano!
Maarud snakk með osti og lauk *snökt*
Jólasteikin hennar mömmu

Fjórir staðir sem ég vildi heldur vera á núna:

Heima í rúmi með útlending mér við hlið, eða yfir eða undir!
Í heimsókn hjá systur minni í Danmörku
Heima í Búðardal
Í alsherjar dekri á snyrtistofu

Fjórir bloggarar sem ég klukka:

Lára
Össur
Katrín

Hahaha! Sniðug ég að velja fólk sem aldrei kemur á bloggið mitt og ég get því ekki böggað með þessum andskota!!
En til að vera fair nefni ég þessar þrjár:
Sæunn
Blobby
Nóní

Takk fyrir mig.

Stolið:

2006-02-08T16:38:00.000Z

Ósk Ýr gekk rösklega með Brand Ara í afmælið til Egils Daða því hún var að verða of sein að sækja Leif Arnar og Loft Stein í leikskólann.

Borgar Vörður, pabbi Egils Daða, tók á móti þeim. Þarna voru Lind Ýr, Líf Vera, Sól Hlíf og Hreinn Bolli.

Erlendur Hreimur kom blaðskellandi innan úr stofunni og vinkonurnar Vísa Skuld og Dís Ester fast á hæla honum.

Mýra Þoka lét lítið fyrir sér fara úti í horni.

Innan úr herbergi Egils Daða bárust ógurlegir skruðningar - "#%=&#$&/(=!z#$!/!=!

Línus Gauti, Barði Vagn og Mist Eik voru greinilega mætt. En hvar var Ríta Lín?

Fyrir utan var Sædís Hlíf í rauðum fólksvagni. Hægt og sígandi nálgaðist Jökla Þoka eftir stígnum.

Hún var orðin alltof sein í afmælið.

Höfundar eru fávísir foreldrar íslenskra barna!

Silvía whatsherface, símasölufólk, prófkjörspepparar og aðrir drullupokar.

2006-02-07T14:41:00.000Z

Silvía Night

Ekki skil ég þetta Silvíu-hype sem hópríður þjóðinni þessa dagana. Ég hefði verið fegnust manna ef þetta skrípi hefði fengið að fjúka úr keppninni. Reyndar hefði ég þá tapa veðmálinu sem ég á við mömmu... Ég sagði henni fyrir fyrstu forkeppnina í júgró hérna að það væri í rauninni formsatriði að halda þessa forkeppni, það væri bókað mál að fíflið verður sent út. Það eru allt of margir vanvitar og unglingar á Íslandi sem kunna á síma. Eftir að hún heyrði svo lagið (lagleysuna) þá vildi hún bara ekki vera sammála mér. Hún sagði að það væri útilokað að Íslendingar væru svona heiladauðir að þeir færu að senda þessa hljómþvælu út í sínu nafni. Ég er þó jafn fullviss um það í dag og ég var þegar ég heyrði fyrst um þátttöku Silvíu Nóttar/Nætur/BÐEBLEEEE í keppninni.

Já, svo mikið álit hef ég á skoðunum íslensku þjóðarinnar. Þetta lag er frat, þessi texti er frat, þessir ógeðslegu 'dansarar' eru frat og þessi fáránlegi flytjandi er ekki bara frat heldur bremsufar líka!

En ég er alveg viss um að hún verður fulltrúi okkar í ár. Við því er ekkert að gera. Við búum í einhverju sem einhver kallaði lýðræðisríki (ekki spyrja mig meira út í það, ég veit ekki hvernig það virkar) og þá eru skoðanir (og smekkleysa) fjöldans mikilvægari en rödd skynseminnar. Reyndar vil ég ekki meina að það megi kalla þetta sem fjöldinn gengur í gegnum núna skoðanir - múgæsingur er mun frekar orð sem kemur upp í hugann.

En hvað um það. Ég er búin að vita þetta heillengi og ætti með réttu að vera farin að sætta mig við þetta. En það er bara svo fjári erfitt! Ég hef ofsalega gaman að júgróvisjón en mér leiðist alveg ferlega hvað þetta er farinn að vera mikill andskotans skrípaleikur. Þetta er bara einhver bölvaður sirkus! Þetta virðist ekki lengur hafa neitt með tónlist eða flytjendur að gera, heldur bara það hver getur verið með svakalegasta sjóið! Og þar sem mér leiðast trúðar alveg svakalega þá vil ég ekki sjá þetta bölvaða hirðfífl, sem Silvía Neeei er, fara út fyrir mína hönd. Ekki nóg með að karakterinn sé óravegu frá því að geta mögulega kallast fyndinn, heldur HATA ég meira en ég get komið í orð áhrifin sem hann hefur á fólk. Maður heyrir varla annað en óþolandi Silvíu-frasa hvert sem maður fer! Grow up!!! Þetta er ömurlegur húmor skilru!!

Símasölupakk

Síðastliðin tvö ár hefur herjað á mig einhver bóksölufasisti. Það byrjaði með því að hann hringdi í mig þegar ég var í vinnunni. Ég náði ekki að svara og þar sem ég þekkti ekki númerið fletti ég því upp. Ég sá að það tilheyrði bókaútgáfu og þar sem ég þoli ekki símasölufólk ákvað að vera ekkert að hafa fyrir því að svara ef hringt yrði úr þessu númeri aftur. Heyriði, það skipti engum togum, fasistinn hringdi daglega í tæpa tvo mánuði!! Ég stóð fast við mitt, ætlaði sko ekkert að svara, hugsaði með mér að fasistanum hlyti bara að fara að leiðast þetta og gefast upp. Einn dagurinn var hringingarlaus. Þá hélt ég að hann hefði loksins náð að 'grípa punktinn' eins og sagt er. En nei, þótt hringingarnar yrðu færri þá hættu þær aldrei alveg.

Ég er með öðrum orðum búin að vera að fá hringingar frá þessu bókaforlagi að minnsta kosti mánaðarlega í tvö ár. Þetta var orðið mikið prinsippmál hjá mér og ég hét mér því að ég skyldi alls ekki svara, sama hvað! Svo var það fyrir nokkrum vikum að heimasíminn hringir. Ég stekk af stað og svara í hann, því í hann hringir afar sjaldan fólk sem ég vil ekki tala við - af þeirri ástæðu að númerið mitt er hvergi skráð! Hvað haldiði? Í símanum var kona. Hún kynnti sig og sagðist vera að hringja frá ****-forlaginu (nenni ekki að fara út í smáatriði). Hún vildi vita hvort hún mætti spyrja mig um dálítið.
„Sjálfsagt-" sagði ég, „-en bara ef þú getur svarað mér einu fyrst".
Hún var nú heldur betur til í það gellan. Svo ég spurði í mínum allra kurteistasta tóni:
„Mér leikur forvitni á að vita hvar þið fenguð símanúmerið mitt, því ég er ekki einu sinni með það á skrá!"
Nei, hún gat ekki svarað þessu, svo þar með var samtalinu lokið. Enn hef ég ekki fengið fleiri símtöl frá þessum terroristum, svo ég er sátt. Næst verð ég ekki kurteis. Það er goddamn ástæða fyrir því að ég er hvorki með far- né heimasímanúmer skráð! PAKK!

Prófkjörspepparinn

Talandi um símabögg... Það hringdi í mig karlmaður í gærkvöldi. Það lá við að ég yrði spennt, það er jú ekki á hverjum degi sem það hringja í mig ókunnugir karlmenn og byrja samtalið á „Sæl og blessuð kæra vina". Ég var farin að sjá fyrir mér verulega áhugavert samtal, leit yfir að tölvuborðinu og sá að unnusti minn var með einhvern hermannatölvuleik á fullu blasti í eyrunum svo hann myndi ekkert heyra. „Já sæll sjálfur, hvað segirðu gott?"-ansaði ég.
Þá tjáði hann mér að hann væri að vinna fyrir Steinunni Valdísi borgarstjóra og prófkjörsframbjóðanda og væri svona aðeins að hringja út og taka púlsinn meðal fólks.
Þvílík vonbrigði!!
Hann spurði mig um eitt og annað og ég svaraði frekar annars hugar, því American Idol var í sjónvarpinu og ég nennti þessu mjög takmarkað. Svo var ég líka með hrottalegan höfuðverk og símtöl áttu ekki vel við mig. Ég umlaði því já og nei á viðeigandi stöðum og mér fannst náunginn nú vera orðinn svolítið minna áhugasamur um að tala við mig en í upphafi samtalsins. Svo kom að því að hann spurði úrslitaspurningarinnar: „Hefurðu hugsað þér að veita Steinunni Valdísi atkvæðið þitt?". Ég nennti þessu þá ekki lengur og sagði: „Nei, ég ætla að kjósa Dag Beggertsson, hann er svo ungur og svo sexí og svo vel hærður."

*þögn í símanum*
„Allt í lagi."-sagði viðmælandinn.
„Jamm, bless bless"-sagði ég
„Bless."-sagði viðmælandinn.

Drullupokinn

Já ég minntist víst eitthvað á það að ég hafi verið með höfuðverk í gær. Ég lá í sófanum yfir Idolinu (stuttu eftir samtalið við pepparann) og var eitthvað að barma mér og vola og maðurinn minn, þessi ómótstæðilega elska, ákvað að vera voðalega góður við mig. Eða þá að þagga niður í vælinu í mér... Hann trítlaði inn á bað og kom til baka með íííískaldan þvottapoka og lagði á ennið mitt.
Þvílík sæla! Þetta var dásamlegt! Og ég er ekki frá því að mér hafi liðið svolítið betur í höfðinu í svona hálfa mínútu. Svo allt í einu flaug hugsun gegnum kollinn á mér og verkurinn þrefaldaðist!
„Tókstu þennan þvottapoka nokkuð úr hrúgunni?"-spurði ég.
„Hvaða hrúgu?"-spurði minn heittelskaði þá.
„HRÚGUNNI Á GÓLFINU, ÞEIRRI MEÐ ÖLLUM HANDKLÆÐUNUM!!"-hvæsti ég.
„Ha... jaaaaá..."-sagði hann og var djöfulli kindarlegur á svipinn.

Ég hafði verið búin að gera tilbúna hrúgu af óhreinum handklæðum sem ætlunin var að setja í salibunuferð í þvottavélinni þegar ég nennti að standa upp úr minni læstu hliðarlegu á sófanum. Málið var svo að áður en sonur minn blessaður hafði farið að sofa hafði ég þvegið honum vel og vandlega um erfðadjásnið og rassinn með þvottapoka sem ég setti síðan bara í hrúguna!
Þetta var svo þvottapokinn sem minn elskulegasti bleytti síðan í köldu vatni og lagði yfir ANDLITIÐ Á MÉR!!!!
Það er ekki laust við að hún sé svolítið laus á mér andlitshúðin í dag, ég skrúbbaði hana svo vandlega eftir þetta góðmennskukast útlendingsins.

That's all folks, buh-bye!

Líkamsræktin með trukki!

2006-01-19T17:45:00.000Z

1. Amma mín hóf að ganga 10 km á dag þegar hún var 60 ára. Í dag er hún 97 ára og við höfum ekki hugmynd um hvar hún er.

2. Ég keypti árskort í World Class á síðasta ári. Ég hef ekki misst eitt kíló. Það þurfti víst að mæta.

3. Ég æfi ávallt mjög snemma á morgnana, áður en heilinn veit hvað ég er að gera.

4. Mér finnast langir göngutúrar góðir, sérstaklega þegar fólk sem ég þoli ekki fer í þá.

5. Lærin á mér eru rosalega slöpp, en sem betur fer hylur siginn rassinn á mér þau!

6. Kosturinn við að æfa daglega er að þá dey ég heilsuhraust.

7. Ef þú ætlar í maraþonhlaup þvert yfir sýslu, mundu þá að velja þá minnstu.

8. Og síðast en ekki síst þá æfi ég ekki, því þá skoppar kókið upp úr glasinu mínu.
Ég hefði getað gengið með þetta bréf til þín og sýnt þér það, en ákvað að setja það frekar á netið!!!!

ÓKEI!

2006-01-08T15:02:00.000Z

Ég skal þá blogga!

Þessi færsla verður líka um djammatburði, engin stór breyting frá síðustu færslu þar...

Ég fór í partí í gær hjá Unni, vinkonu Jónínu vinkonu. Þetta var þemapartí þar sem allir áttu að mæta með eitthvað höfuðfat eða hausskraut og vera í sparifötum. Gallabuxur voru m.ö.o. bannaðar, konur áttu helst að vera í síðkjólum og karlar í fínum jakkafötum. Ég velti lengi vöngum yfir því hvað ég átti að setja á hausinn á mér, þar sem ég er afar fátæk í höfuðfatamálum. Stráksa mínum tókst að týna einustu húfunni sem ég átti, svo ég varð eitthvað að föndra. Ég brá á það ráð að taka nokkur silkiblóm sem ég átti í borðskreytingu hérna og sauma þau föst á hárspöng sem ég átti. Þetta varð hið fínasta hausskraut og svo strílaði ég mig upp í fínan kjól og hélt í partíið.

Þarna var bolla á boðstólnum sem ég vingaðist hressilega við - og Unnur, þessi elska, bauð upp á íslenskt eitur (að mati big-Q); Ópal skot. Það þarf því vart að taka fram að stuð-stuðullinn á fólki var orðinn nokkuð hár þegar ákveðið var að halda niður í miðbæ. Þá var klukkan þrjú. Ekki veit ég hvað málið er með allt þetta fólk, en bærinn var stappaður! Við stóðum í hálftíma röð eftir að komast inn á goddam CELTIC CROSS! En það var þó ekki fyrr en við höfðum upplifað leigubílatúr DAUÐANS! Við sungum allar, án gríns: Við munum öll, við munum öll, við munum öll, DEYJA!!

Það byrjaði á því að þessi öfgahálfviti, sem leigubílstjórinn er, keyrði á bíl á bílaplaninu hjá Unni. Verandi heiðvirður borgari vildi hann ekkert keyra bara í burtu og vildi endilega hafa uppi á eiganda bílsins. Það var þó ekkert hlaupið að því, vegna þess að blessuð druslan sem hann keyrði á var númerslaus og allslaus. Hann stóð því fyrir utan bílinn og klóraði sér í höfðinu í óratíma, veltandi vöngum yfir því hvað hann ætti eiginlega að gera. Þá vildi svo heppilega til að eigandi druslunnar var að koma heim af skralli. Hann var nettur á þessu og ekkert súr (sem ég skil vel, þetta var afgömul, afdönkuð bíldrusla sem best væri nýtileg sem kókbaukur - eftir enduvinnslu vitanlega). En þá hófust þau almestu furðulegheit sem ég hef orðið vitni að. Fæðingarhálfvitanum (nú á ég við bílstjórann) datt engin ráð í hug önnur en að ýta druslunni sem hann hafði ekið á til hliðar, í stað þess sem við töldum öll eðlilegast, að bakka til baka sömu leið og hann ók á! Við stóðum þarna öll, við stelpurnar sem ætluðum í sakleysi okkar að komast í miðbæinn, eigandi bílsins og vinur hans og skiptumst á "WTF-lúkki". Okkur tókst samt að telja leigubílstjórann á að bakka til baka - sem virkaði alveg hreint glimrandi vel!
Jæja, þarna voru liðin einhver þrjú korter en við komumst þó af stað. Það tók sko heldur betur ekki betra við. Mér er algjörlega fyrirmunað að skilja hvernig þessi maður hefur leyfi til að sitja undir stýri, því þvílíkt og annað eins aksturslag er eitthvað sem ætti að taka sem dæmi í ökuskólum um hvernig alls ekki, undir nokkrum einustu kringumstæðum á að keyra! Ég þorði ekki annað en að reyra fastar á mig öryggisbeltið og halda svo dauðahaldi í handfangið ofan við rúðuna, ég var handviss um að mín síðasta stund væri á næsta leiti!

Einhvern veginn blessaðist þetta þó, og ég get ekki þakkað það neinu öðru en einhvers konar æðri mætti. Þegar hann stoppaði bílinn niðri í bæ og við vorum allar búnar að sleppa út djúpu andvarpi rukkaði hann okkur. Við vorum þó frekar á því að við ættum að rukka hann um einhvers konar skaðabætur, en hann fór ekki ofan af því að 2.300 krónur skyldum við borga! Það var ekki fyrr en ég tók niður númerið hans og hótaði því að ég tilkynnti hann að hann samþykkti að veita okkur afslátt. Skárra væri'ða nú!!

Og þá er komið að röðinni. Við stóðum eins og fyrr sagði í röðinni í hálftíma, allar draugfínar í háhæluðum skóm og þvílíkt uppstrílaðar. Ekki mjög sniðugt. Það var skítakuldi og ömurlegt veður. En við sáum hlýjuna og bjórinn inni fyrir í hyllingum (hillingum?) svo við létum okkur hafa þetta. Við komumst loks inn á yfirpakkaðan staðinn, hvar gleðin hélt áfram. Það voru engin sæti að finna, svo ég stóð barasta við barinn. Einhvern veginn vildi það svo til að ég hóf grettukeppni við mann sem stóð við hinn enda barsins. Þennan mann hef ég aldrei séð áður, en við skemmtum okkur stórkostlega við að framleiða furðufés! Þetta var óneitanlega skemmtilegasta bar-eyecontactmóment sem ég hef átt. Ekkert fíflalegt daður eða perralegt lúkk, heldur bara alvöru, hressileg grettukeppni! Ég er ekkert að grínast með þetta, í alvörunni! Það urðu að þessu fjöldamörg vitni sem flest hlógu sig máttlaus...

Við héngum svo þarna fram að lokun. Við vorum öll orðin kengfull svo það var vænst að drífa sig barasta heim. Ég vildi samt ekki fara fyrr en ég væri búin að fá mína hefðbundnu Pizza King djammpizzusneið, svo við trítluðum okkur niðureftir til að skófla aðeins í andlitin á okkur. Pizzusjoppan var svo ógeðslega kjaftfull að ég hef aldrei séð annað eins! Það vill nú svo skemmtilega til að ég var að vinna í þessu húsnæði áður en það breyttist í pizzastað. Þá var þetta sjoppuleg sjoppa og eina skiptið sem ég man eftir að hún hafi verið svona stappful var á menningarnótt 2002. Þá var það þannig að fólk þurfti að klifra upp á þvöguna til að komast að afgreiðsluborðinu, og þannig var ástandið einnig í gærkvöldi. En ég er náttúrulega vörpuleg kona svo ég olnbogaði mig áfram að afgreiðsluborðinu. Pizzuna skyldi ég fá! Það gekk fyrir rest og ég haugaði á hana vel af hvítlauksolíu, chiliolíu, svörtum pipar, parmesan og oregano (þvílíkt sælgæti!!) og hófst svo handa við að éta herlegheitin, sem var hægara sagt en gert í þessari þvögu. Það nægir kannski að segja ykkur að það er eins gott að kjóllinn minn var ekkert allt of mikið spari-spari, því ég er helst á því að henda honum bara, ég efast um að gumsið náist allt úr...

Jónínu tókst svo að húkka handa okkur bíl í Lækjargötunni svo við sluppum við að standa í leigubílaröð sem lætur röðina á 17. júní líta út eins og við kassa í Bónus á venjulegum þriðjudegi klukkan 13:07! Það er ekki laust við að maður hafi verið soldið skeptískur á að setjast upp í leigubíl eftir fyrri reynslu kvöldsins af þannig bíltúrum, en mig langaði ekkert til að labba heim í Breiðholtið á pinnahælunum mínum... Þessi bílstjóri ( Jón Örn Ásmundsson) var þó alveg dásamlegur og rabbaði mikið við okkur á leiðinni heim, um prinsippið í því að forma leigubílaröð og vera ekkert að húkka bílana annars staðar. Ég er nefnilega á því að bílarnir eigi andskotann ekkert að vera að stoppa annars staðar en við röðina, því að ég er svo djöfull og andskoti óheppin að það er algjörlega sama hvað ég reyni, mér tekst aldrei, aldrei, aldrei að húkka mér bíl annars staðar, þótt öðrum takist það kannski. Og nei! Þetta hefur ekkert með það að gera að ég sé svona ógeðslega ófríð eða þá að ég líti alltaf út eins og líklegur kandidat í að æla í leigubíla!

Þegar við komumst loksins heim þá stóð sorglegt konugrey fyrir utan blokkina í afar annarlegu ástandi - og ég er alls ekki að tala um að hún hafi verið ofurölvi. Nei hún var svo kafdópuð að mér varð flökurt af meðaumkvun. Þá var vandamálið hennar að hún vildi komast inn til vina sinna sem búa víst í húsinu (kemur ekki á óvart) en gat ekki fyrir nokkurn mun fundið út úr því hvernig dyrasíminn virkar. Það er ekkert furðulegt, það ætti að fylgja húsinu kall sem stendur fyrir utan dyrnar þegar það er læst, sem tekur fólk í námskeið um þennan dyrasíma. Ég hjálpaði henni að hringja til vinafólksins sem, þegar allt kom til alls, vildi ekki rassgat fá hana inn til sín (enn og aftur; kemur ekki á óvart). Konukvölin brotnaði þá alveg niður og sagðist ekki vita hvað í ósköpunum hún ætti að gera, hún ætti heima í Hafnarfirðinum, ætti enga peninga (ég þykist geta sagt með nokkurri fullvissu að hún hefur sennilega kokkað aurana sína upp í æðarnar á sér) og gæti alls ekki komist heim. Ég lánaði henni símann minn til að hringja nokkur símtöl og það endaði með því að hún fékk skutlþjónustu ríkisins (lögguna) til að fara með sig heim. Ég beið henni til samlætis eftir löggimann og kvaddi hana svo, óneitanlega mun þyngri í hjartanu en ég hafði verið fram að þessu atviki. Hún faðmaði mig að skilnaði og þakkaði mér fyrir góðmennskuna, sagðist mun vanari mun leiðinlegri framkomu fólks - sem ég verð að játa að hefði líklegast verið mín framkoma líka hefði ég ekki verið komin svona vel í glas og orðin þetta meyr...

Eftir þetta viðburðaríka kvöld var afar notalegt að komast í dásamlegastastasta rúmið í heiminum (ég er að tala um rúmið mitt) og steindrepast.
Klukkan var jú, fjandakornið orðin hálfníu!

Djízöss!

2005-10-02T11:56:00.000Z

Eftir atburði gærkvöldsins hef ég sett mér nokkrar grundvallarreglur hvað varða djamm:

#1 Ég fer ekki aftur út fyrr en ég hef eignast nýjan síma.
#2 Ég geng ekki út af skemmtistað þar sem djammfélagarnir eru án þess að vita hvort þeir ætla að fara eitthvað annað og þá hvert.
#3 Ég fer ekki á Vegamót aftur.
#4 Ég hef alltaf stórt skilti hangandi um hálsinn sem á stendur "Ég á mann. Ógeðslega fullir og ódannaðir karlar mega náðarsamlegast halda sig langt í burtu frá mér og ekki láta sér detta í hug að koma og slefa niður hálsmálið hjá mér!" - og samsvarandi texta á ensku, spænsku, ítölsku, kínversku, japönsku, dönsku, þýsku, frönsku, rússnesku, hollensku... ...
#5 Ég verð mér úti um far heim öðruvísi en í leigubíl.

Ég er engan veginn viss um að mér takist að halda mig við nokkra af þessum reglum, en maður verður að hafa viðmið er það ekki?

Skýring #1: Síminn minn er að verða að einhverri snarbilaðri rafeindaruslhrúgu, hann slekkur á sér í tíma og ótíma, velur að eigin frumkvæði númer sem HONUM finnst að ég eigi að hringja í og stafi sem HONUM finnst að ég eigi að setja í mín sms! Svo er það HANN sem ákveður hvort sögð sms eru send á réttan aðila eða send yfir höfuð! Þar fyrir utan er hann svo bíræfinn að hann ákveður upp á sitt einsdæmi hvaða sms ég á að fá og hvenær!! Svo jamm, ég er pirruð á þessu drasli!

Skýring #2: Við sátum á Vegamótum í mestu makindum þegar borðið sem við sátum við var rifið undan olnbogunum á okkur til að gera pláss fyrir ölvaðan skríl sem fyllt hafði staðinn á ótrúlega skömmum tíma! Jæja fyrst borðið var horfið greip ég tækifærið og skrapp á klósettið, sem tók hátt í klukkutíma, þar sem við blessaðan kamarinn hafði myndast heillöng röð. Fyrir utan það að maður mátti bíða í röðinni í óratíma voru einhverjar mellur (af þeirri gerð sem halda sig í meiri rétti til að míga sökum þess að þær eru 2.07 metrar á hæð og 26 kíló) alltaf að troðast fram fyrir mig og stinga sér inn á klósettið! Mér ofbauð þetta að lokum og reif í brjóstahaldarahlírann hjá einni mellunni sem var um það bil að troðast inn á undan mér, dró hana til baka og sendi henni "ef-þú-vogar-þér-inn-á-þetta-salerni-á-undan-mér-þá-hálsbrýt-ég-þig"-lúkkið mitt! Hún hrökklaðist til baka en ekki án þess að senda mér "djöfuls-uppistöndugheit-eru-í-þessari-feitu-gellu"-lúkkið sitt! Loks gat ég frussað úr friðrikkunni minni við mikinn fögnuð þvagblöðrunnar sem á þessum tíma var sjálfsagt orðin á stærð við myndarlegasta körfubolta!

Þegar ég kom svo út af salerninu fann ég hvergi dömurnar sem ég hafði verið með, mig minnti að þær hefðu sagt að þær vildu fara eitthvað annað fyrst borðið var rifið af okkur, svo ég trítlaði mig út fyrir og byrjaði að hringja og senda sms á þær, í von um að hafa upp á þeim og halda fjörinu áfram. Fyrir utan staðinn var umhorfs eins og í brauðröð í Sovétríkjunum sálugu, svo gráðugt var fallega og "ég-er-betri-en-þú"-liðið í að komast inn í þvöguna. Ég hugsaði með mér að ég væri þrusuánægð að komast út úr þessum kjötklúbbi og trítlaði mig um bæinn í leit að liðinu "mínu". Nú veit ég ekki hvort það var gefin út almannavarnatilkynning í gærkvöldi um að enginn væri óhultur á Íslandi nema í miðbæ Reykjavíkur, en mér dettur það einna helst í hug, svo fjölmennt var í bænum!
Jæja ég trítlaði um og sendi sms í allar áttir en fékk bara ekki nein svör! Fúl og foj fór ég inn á Nelly's, sem var eini staðurinn sem maður þurfti ekki að leggja líf og limi í hættu við að komast inn á (hmmm wonder why?), keypti mér bjór og settist niður, mjög upptekin í örvæntingarfullum sms-sendingum! Ég fann stelpurnar ekkert aftur, nema ég rakst á Ranný í leigubílaröðinni - en meira um það í skýringu #5.

Skýring #3: Já... ég held ég hafi lýst ástandinu á skemmtistaðnum þokkalega í skýringu #2, svo ég hef ekki miklu við að bæta. Mér líður einfaldlega ekki vel innan um snobbað fólk sem heldur sig betra en alla aðra. Já og þegar plötusnúðurinn fór að spila Justin Timberlake þá var mér allri lokið!

Skýring #4: Þegar ég sat í mesta sakleysi á Nelly's, í brjálæðislegri tilraun til að ná sambandi við EINHVERN sem gæti mögulega verið góður félagskapur komu að mér fjórir sauðfullir Íslendingar sem einhverra furðulegra hluta vegna héldu að mér þætti mjög sjarmerandi að láta slefa á hálsinn á mér, grípa í brjóstin á mér eða heyra "roslaertugettnaðalegh"! Einnig sáu einir sex útlendingar ástæðu til að ætla að vegna þess að ég sat þarna ein þá væri ég:
a) í leit að elskhuga,
b) í leit að útlendingi sem vildi segja mér hversu óhamingjusamur hann er í hjónabandinu sínu,
c) vændiskona!
Ég gafst upp á þessum ósköpum fyrir rest og ákvað að koma mér bara heim í háttinn, enda orðin létt pirruð á þessum leiðindum!

Skýring #5: Þar sem stærsti hluti Íslendinga virtist saman kominn í miðbænum í gær var leigubílaröðin eftir því. Ég get svo svarið það ég stóð í röðinni í þrjú goddam korter í ausandi rigningu og roki! Ég á bágt með að botna í þessu, ég veit ekki til þess að það hafi verið menningarnótt í nótt! En þar sem maður er svo mikið fífl að búa úti í sveit miðað við miðbæinn þá var víst ekki um annað að ræða en að harka þetta af sér. Þegar ég var um það bil að komast í hlýju og öryggi leigubílsins rakst ég á Ranný, sem greinilega hafði lent í nokkurn veginn sömu röðinni og var orðin heldur pirruð líka sýndist mér. Hún stakk sér inn í leigubílinn með mér og varð samferða mér heim. Ég held ég hafi gert góðverk þar! :D

Jæja þá er skýringunum lokið. En hvað haldið þið? Þegar ég vaknaði í morgun og leit á símann minn höfðu mér borist hvorki fleiri né færri en 18 sms-skilaboð!! Þá hafði blessaður síminn ákveðið að nú væri kjörið tækifæri að leyfa mér að lesa þau. Ég sé á þeim að kvöldið í gær hefði mjög líklega endað á allt annan og mun skemmtilegri hátt hefði ég séð þau þá!
Ég get þó varla kvartað allt of mikið, ég get verið þakklát fyrir að kvöldið endaði ekki í subbulegra fylleríi en raunin varð, því annars væri ég skelþunn í dag og ekki á nokkurn hátt hæf til að gera það sem ég þarf að gera! Svo að á þeim nótum kveð ég í bili.

Heilindapróf

2005-10-01T12:22:00.000Z

Í þessu prófi er eingöngu ein spurning, en hún er mjög mikilvæg. Ef þú svarar í fyllstu hreinskilni muntu komast að því hvernig siðferðiskennd þín er byggð upp. Í prófinu er velt upp algjörlega uppskáldaðri stöðu og þú þarft að taka afstöðu. Mundu að svarið verður að vera hreinskilið.

Vinsamlegast skrollaðu rólega niður og hugsaðu um hverja línu vel og vandlega.

Þú ert í Texas. Í Houston nánar tiltekið. Það ríkir í kringum þig mikið öngþveiti, því á hefur skollið mikill fellibylur og orsakað hræðileg flóð.

Þú ert ljósmyndari, þú vinnur hjá stóru dagblaði og ert í miðju þessarar hryllilegu hringiðu.

Staðan er svo að segja vonlaus.

Þú ert að reyna að taka bestu myndir ferils þíns.

Það er brak úr húsum og fólk allt í kringum þig, fljótandi í vatninu. Sumir dragast undir og koma ekki aftur upp. Náttúran sleppir lausum eyðileggjandi krafti sínum. Allt í einu sérðu mann berjast um í vatninu nálægt þér. Hann berst fyrir lífi sínu og reynir á örvæntingarfullan hátt að halda höfðinu upp úr vatninu. Þegar hann flýtur nær þér finnst þér að þú eigir að kannast við hann.

Það rennur allt í einu upp fyrir þér hver hann er.

Þetta er George W. Bush!

Á sama tíma sérðu að ólgandi vatnið er um það bil að færa hann í kaf... að eilífu.

Þú hefur tvo valmöguleika:

Þú getur bjargað lífi G.W.Bush,

Eða

Þú getur tekið myndir sem myndu án efa vinna þér inn Pulitzer verðlaun. Myndir, sem sýna dauða valdamesta manns í heiminum í dag.

Svo hér kemur spurningin, og mundu að þú verður að svara henni í fyllstu hreinskilni:

Hvort myndirðu velja hágæða litafilmu eða klassískan einfaldleikann sem svarthvítar filmur bjóða upp á?

2005-09-29T12:58:00.000Z

Your element is Water: Understanding, intelligent,
quiet and calm. You know who you are and no one
can change that. Usually quiet but only because
your listening, don't let anyone think you
haven't got an opinion! Your not quiet because
your shy or sad, your usually quiet because you
are thinking. Your answers are well planned and
helpful so people generally seek your advice.
Your the perfect balance between solitary and
outgoing. But sometimes you need a little time
to yourself to sort out your emotions and
figure things out. You understand the phrase
'sticks and stone' and rarely let things get to
you. What's that important for you to have to
get so upset over? You know what you want out
of life but are simply taking your time and
enjoying things. To you your life is fine as it
is, you can always change things later if your
not happy.

.:-|What is your true element?|-:. -With Anime Pictures and detailed answers-
brought to you by Quizilla

Tíu litlir negrar

2005-09-28T08:10:00.000Z

[Disclaimer: Færsluritari hef ekki nokkurn skapaðan hlut á móti fólki sem af einhverjum ástæðum tilheyrir öðrum þjóðfélagshópum eða kynþáttum en hann sjálfur!]

Ég lenti í athyglisverðri umræðu í gær um negra.
Það var sem sagt verið að ræða notkun orðsins "negri" og hvort það væri ljótt eða ekki. Ég er nú ekkert svakalegur málfarsfrömuður en ég held hreinlega að það þurfi að passa sig á því að láta ekki allan andskotann detta út úr málinu okkar vegna þess að einhverjum kann mögulega að þykja það móðgandi. Mun réttara þætti mér ef þessi orð, sem hingað til hafa verið talin í neikvæðari kantinum, væru tekin og þeim snúið við og notuð í jákvæðum skilningi.

Dæmi um orð sem lengi hefur verið talið ljótt en er nú óðum að breytast í afar eðlilegt hugtak í íslensku máli er orðið "píka". Við þekkjum það nú eflaust öll að hafa hitt á einhvern sem telur þetta orð ósæmilegt, groddalegt, jafnvel sóðalegt og yfirmáta dónalegt! Ég veit m.a.s. um eina konu sem tapaði sér úr bræði þegar teiknimyndirnar um Pokémon fígúrurnar komu fram, því þar var víst skuggalegur perrakarakter að nafni Píkachu!
Samt er það augljóst að með aukinni notkun á þessu orði þá er það að breytast og nú eru þeir færri sem hafa þessa skoðun á því en áður. Sem betur fer segi ég! Svona á að gera þetta! Píka er nú orð sem hægt er að nota nokkuð kinnroðalaust um kynfæri kvenna og mér persónulega finnst það mun heilbrigðara en að þurfa að sitja með sætuóbragðið í kokinu eftir notkun á orðum eins og "punt", "pjalla", "pjása", "vina", "rósin" og annað álíka klígjuvekjandi...

En eins gaman og mér þykir nú að tala um píkur þá var það ekki meiningin hjá mér í þetta sinn. Nei ég vildi ræða um negra. Ég viðurkenni að ég skil að vissu marki rökin sem andstæðingar þessa tiltekna orðs nota, en ég er samt sem áður ekki fylgjandi því að það eigi að útmá það úr málinu. Hversu langt á maður yfir höfuð að þurfa að ganga til að maður sé nú ábyggilega viss um að engum sárni? Ég sé fyrir mér að ef við þurfum sífellt og eingöngu að nota "pólitíkst rétt" orð um alla hluti þá verði málið okkar innan tíðar óþægilega og óbærilega leiðinlegt!

Mér myndi persónulega þykja skelfing súrt að verða að leggjast undir það að vera kölluð norsk/írsk/íslensk, því "hvít" væri orðið ljótt og særandi orð. Það er jú ekkert lítið sem hvíti maðurinn hefur eyðilagt og rústað í kringum sig síðan hann kom fram, það er ekkert sem segir að áður en langt um líði verði það orðið skammaryrði að vera hvítur og hvað á þá að grípa í? Á það þá að enda eins og með blessuð afrísk-amerísku greyin í hamborgaralandinu, sem ekki má kalla svertingja lengur?? Já og hvað eru svertingjar í Evrópu kallaðir? Ég verð að játa að ég hef aldrei nokkru sinni heyrt talað um afrísk-evrópska manneskju...

Jæja upp úr umræðunni hófust vangaveltur um gamlar og misgáfulegar bækur, eins og t.d. bækurnar um litla svarta Sambó og bókin hlægilega (og ögn hryllilega) um tíu litla negrastráka. Nú er það svo að ég ólst ég upp við að kvæðið um negradrengina tíu sem voru svo skrambi óheppnir að steindrepast einn af öðrum var sungið á hverju einasta jólaballi öll mín æskuár. Ég átti bókina um negrastrákana og las hana oft og hafði gaman að. Ég ólst engu að síður upp sem umburðarlynd manneskja sem hefur ekki nokkurn einasta hlut á móti negrum - fyrirgefið, svertingjum! Nei æ... það má víst ekki heldur - lituðum, mikið brúnum, melótónínríkum!!! Veljið bara það sem passar ykkar réttlætiskennd! Ég man hreinlega ekki hvort blessaðir drengirnir voru búsettir í Afríku, Ameríku, Ástralíu, Evrópu eða hreinlega á Suðurskautslandinu, svo ég get ekki notað hugtökin afrísk-afrískur, afrísk-amerískur, afrísk-ástralskur(??), afrísk-evrópskur eða afrísk-suðurskautslenskur.

Já þeir hrundu víst eins og flugur blessaðir hnokkarnir. Einn dó úr leiðindum, annar úr hungri, enn annar át yfir sig o.s.frv. Frekar ógeðfellt svona... En gleðiboðskapurinn var jú sá að sá sem lengst náði að halda þennan hrylling út náði sér í sæta negrastelpu og "ekki leið á löngu uns þau urðu aftur tíu"! Þannig að kannski snerist þetta meira um kenninguna um að hinir hæfustu lifa af - og þar sem um negra var að ræða ættu þeir þá ekki einmitt að taka því sem hrósi?
Stóri, ljóti, hvíti maðurinn fékk jú ekki einu sinni að vera með í sögunni af því að hann er að augljóslega að öllum burðum mun lélegra genafræðilegt eintak en sá svarti og var að öllum líkindum löngu útdauður þegar sagan hófst!

Ef ég hugsaði þetta svo út frá málfarsteprusjónarmiðum, þá datt mér í hug að auðvitað hlýtur bókin að þeirra mati að vera gegnsýrð af fordómum og ógeðslegum tilvísunum! Frásögnin hlýtur í þeirra augum m.a.s. að jaðra við einhvers konar barnaklám! Ég meina, það leið ekki á löngu frá því að þessi drengur hitti sæta stelpu þar til þau voru búin að hrúga niður átta krökkum! Hann hefur vart verið af barnsaldri blessað greyið fyrst ekki var liðið á löngu!!

Já vitið þið hvað... þetta og aðeins þetta er ábyggilega útskýringin á hratt hnignandi siðferði og almennum skítskepnuskap íslensku þjóðarinnar síðustu árin. Að hafa svona viðurstyggð fyrir blessuðum börnunum sem ekkert vita um melótónínríkt fólk!!

Ég ætla svo að láta kvæðið góða bara fylgja, svo við getum öll lesið það og fyllst réttlátri fyrirlitningu á siðblindu höfundar þess!

Tíu litlir negrastrákar

Negrastrákar fóru á rall,
þá voru þeir tíu.
Einn drakk flösku af ólyfjan
en eftir urðu níu.

Níu litlir negrastrákar
fóru seint að hátta.
Einn þeirra svaf yfir sig
og þá voru eftir átta.

Átta litlir negrastrákar
vöknuðu klukkan tvö.
Einn þeirra dó úr geispum
en þá voru eftir sjö.

Sjö litlir negrastrákar
sátu og átu kex.
Einn þeirra át yfir sig
en þá voru eftir sex.

Sex litlir negrastrákar
sungu dimmalimm.
Einn þeiirra sprakk á limminu
en þá voru eftir fimm.

Fimm litlir negrastrákar
héldu að þeir væru stórir.
Einn þeirra fékk á hann
en þá voru eftir fjórir.

Fjórir litlir negrastrákar
fóru að reka kýr.
Ein kýrin stangaði einn þeirra
en þá voru eftir þrír.

Þrír litlir negrastrákar
þorðu nú ekki meir.
Einn þeirra dó úr hræðslu
en þá voru eftir tveir.

Tveir litlir negrastrákar
þögðu nú eins og steinn.
Annar hann varð vitlaus
en þá var eftir einn.

Einn lítill negrastrákur
sá hvar gekk ein dama.
Hann gaf sig á tal við hana
og bað hennar með það sama.

Negrastelpan sagði já
og svo fóru þau í bíó.
Ekki leið á löngu
uns þau urðu aftur tíu.

Eins og glöggt má sjá er ekki nóg með að höfundur dissi melótónínríka drengina með að kalla þá negra, heldur vill hann augljóslega meina að þeir séu þar að auki alkohólískar svefnpurkur, geispandi mikilmennskubrjálaðir fávitar með einhvers konar átröskun, dýraníðingar, barnaníðingar, skræfur og geðsjúklingar!!

Takk Ragga...

2005-09-22T16:31:00.000Z

...fyrir að beita startköplunum á bloggið mitt! Ég er alveg ferleg með þetta!
Allavega var meiningin að ég setji hérna inn einhverjar fimm staðreyndir um mig, svo ég læt þá vaða:

#1. Ég á sex verðlaunapeninga fyrir skák, tvo fyrir sund og átta fyrir frjálsar íþróttir.

#2. Ég er ekki viðræðuhæf á morgnana fyrr en ég hef fengið í það minnsta einn sopa af kaffi. Jú reyndar dugar það líka ef ég veit að kaffið er AAAALVEG á næstu grösum!

#3. Mér þykir voðalega gaman að skoða ættfræðibækur

#4. Ég eyði hálftíma á dag í að mála mig

#5. Ég elska véla- og dótaríslykt (svona eins og er í bílskúrnum hans pabba og sumum verkstæðum)!

2005-08-20T03:15:00.000Z

Ég lofaði Árnýju víst að ég skyldi uppfæra þessa færslu, hún verður víst að fá að lesa þetta... já eða bara fara að lesa gömlu færslurnar mínar sem ég skrifaði áður en við kynntumst! HNUSS

Úfff

2005-08-13T14:54:00.000Z

Ég skal bara segja ykkur það að verri mistök en að reyna að æla hálfmeltri pizzu með MIKILLI hvítlauksolíu gerir maður varla!

Segi nánar frá afrekum gærkvöldsins síðar.

Spennufall

2005-08-08T10:23:00.000Z

Jæja þá er Atvinnuviðtalinu lokið. Ég segi Atvinnuviðtalinu (með stóru A-i) vegna þess að þetta er búið að vera svo mikill stressvaldur hjá mér síðan ég vissi að ég væri að fara í það.
Ég átti að mæta klukkan hálfníu í morgun og vitandi það var ég alveg að fara á límingunum í gærkvöldi og nótt... sofnaði ekki fyrr en klukkan fjögur og var vöknuð aftur löngu áður en fuglunum dettur einu sinni í hug að fara að bæra á sér! Ég notaði þá bara tímann til að fara í langa og heita sturtu og taka svo smá hugleiðslu áður en ég vakti kallana mína, svona aðeins til að reyna að ná tökum á sjálfri mér. Ég hef náttúrulega ekki farið í svona viðtal síðan árið 1999, svo ég var illa skelkuð og dauðhrædd um að vera bara allt of stressuð til að koma upp stöku orði.
En þetta gekk vonum framar! Ég spjallaði við svakalega almennilega konu í klukkutíma eða svo og held svei mér þá að ég hafi náð að selja mig betur en nokkru sinni fyrr! ;)
Í það minnsta hringdi Tony í mig fyrir nokkrum mínútum til að segja mér að þegar hann hitti hana eftir viðtalið (hann er að vinna við að setja upp öryggiskerfi í þessum "banka") þá hafi hún verið mjög jákvæð og hrifin af mér, svo ég held að ég geti sagt með 89% öryggi að ég sé barasta komin með vinnu! Hún sagðist ætla að mæla fastlega með mér við manninn sem tekur endanlegu ákvörðunina, svo ég held barasta að ég geti verið mjög sátt.
Nú er bara málið að reyna að rúlla sér út úr þessu svaðalega spennufalli sem ég er í núna, ég er eins og fábjáni hérna úr galsa og vitleysu, enda búin að vera með kvíðahnút í maganum yfir þessu síðan á fimmtudaginn! Og ekki bætir úr skák að vera hroðalega illa sofin og fáránleg. Nú ætla ég bara að bíða róleg og senda jákvæðar hugsanir út í heiminn og sjá fyrir mér fyrstu launagreiðsluna mína! :D

The almost working girl says adjö!

Hátíðniofnæmi

2005-08-07T15:13:00.000Z

Það leikur allt á reiðiskjálfi hérna, það er svo mikið rok og þessi íbúð er greinilega ekki sú besta til að vera í undir þeim kringumstæðum. Það er einhver óþéttleiki í húsinu greinilega og þess vegna blístra allar dyr og skapa nokkurs konar ílukór sem aftur gerir það að verkum að ég er komin með skelfilegasta höfuðverk sem hægt er að ímynda sér! Og NEI ég var ekki að skralla í gærkvöldi, svo aldrei þessu vant er ekki hægt að skella skuldinni á það. Mig langar mikið að flýja íbúðina, þarf eiginlega að finna út hvort einhver er heima sem getur tekið á móti mér og familíunni í heimsókn þangað til veðrinu slotar. Any takers?

Annars skrallaði ég á föstudagskvöldið, fór með Nóní og Lindu og fleirum að gaula eitthvað í karaoke... Það leit nú ekki gæfulega út til að byrja með, ég fór í þrusufýlu við Baldur þegar við komum á staðinn en okkur tókst að jafna þann ágreining nokkuð farsællega svo þetta reddaðist allt saman. Ég var samt voða glöð að koma heim eftir þetta, enda eru ákveðin takmörk fyrir því hversu mikið af lélegum söng maður getur þolað! :D Svo var ég bara í rólegheitunum (lesist þynnkunni) í gær, horfði á tvær myndir hérna með köllunum mínum (og btw, Will Smith er nammi!)og gúffaði í mig sælgæti þangað til ég stóð á blístri. Alltaf gott að liggja í marineringunni. Svo er ég núna að búa mig undir VIÐTALIÐ MIKLA sem ég á víst að mæta í klukkan hálfníu í fyrramálið... ég er ekkert lítið stressuð yfir þessu, en ætla bara að krossa puttana og vona það besta. Er reyndar ekki enn búin að bjarga pössun fyrir álfinn minn á meðan ég þarf að skreppa þetta en gef mér að það reddist :S

Hey já ég má til með að koma að þökkum til hennar Kolbrúnar, ef ekki væri fyrir hana og tölvuna hennar þá væri ég ekki að skrifa þennan póst... hún lánaði mér lappann sinn, fyrst minn er í sjoppinu.
Svo veit ég ekki alveg hvað ég á að halda um hann son minn blessaðan... hvort ég á sem sagt að vera stolt yfir þekkingu hans á mannslíkamanum eða byrja að sætta mig við samkynhneigð hans... hann tjáði mér það í morgun að hann myndi alveg vilja fara í rass og rófu, svona til að skoða ristilinn og rannsaka endaþarminn vel og vandlega!
Drengurinn er á svo svaðalegu þermistigi að ég veit ekki hvort ég á að hlæja eða gráta!

Jæja nenni ekki meir núna. Bæbæ.

Blóðug leiðindi!

2005-08-05T11:30:00.000Z

Mér leiðist svo mikið að ég er hættulega nærri því að fara að plokka af mér skapahárin, bara til að hafa eitthvað að gera! Hvað er með alla þessa bloggara sem ég þekki, enginn þeirra hefur sóma í sér til að drulla frá sér einni færslu þegar ég er í svo örvæntingarfullri leit að einhverju til að gera! Urga!
Ég fer ekki í atvinnuviðtalið fyrr en á mánudagsmorguninn, svo það þýðir að ég verð í svona flippi alla helgina af stressi og ég sé fram á að hafa allt of lítið að gera til að fixa þetta eirðarleysi! Reyndar var Nóní eitthvað að reyna að pumpa mig með sér í karaoke í kvöld en ég veit ekki hvernig það fer, þarf sennilega að redda pössun ef út í það fer því mig grunar að kallinn sé að fara á eitthvað strákafyggleí, í það minnsta heyrðist það mér á honum. Ég væri alveg til í að gera þetta með kellingunni, allt of langt síðan maður hefur eyðilagt tónlistarást fyrir fólki!

Er að spá í að fara að hengja út þvott núna, ég er alveg að tapa mér hérna! Hana! Þarna sjáið þið hversu langt ég er leidd!

Jamm

2005-08-04T14:38:00.000Z

Jæja var ég ekki búin að lofa færslu? Ég held það...
Veit ekki alveg hvað ég á samt að tala um, það er svo óskaplega viðburðalítið allt hjá mér þessa dagana.

Við fórum jú í sumarbústað um verslunarmannahelgina til Lindu og co. og urðum vel blaut í endalausri rigningu og ágætlega geðveik í endalausum klið - enda komu þarna í þennan litla bústað allt í allt 25 manns meðan á helginni stóð og þar sem veðrið var ekki akkúrat eitthvað til að hrópa ferfalt húrra og fara í flikk flakk heljarstökk yfir þá héldu allir sig mestmegnis innandyra allan tímann og það var vægast sagt soldið brjálað! En það er alltaf gaman að vera með góðu fólki og þá reynir maður bara að minna sig á að þröngt mega sáttir sitja og það kjaftæði allt saman! Engu að síður var voðalega notalegt að koma heim í þögnina á sunnudagskvöldið og slappa af í svolitla stund áður en ég hélt á skrall með the gellz... sem varð reyndar ekkert svaðalegt skrall en það er allt önnur saga. Um næstu verslunarmannahelgi ætla ég að vera í bænum eða erlendis, nema þá að það verði ÖRUGGT mál að það verði rjómablíða og gott veður á þeim stað innanlands sem fyrir valinu kann að verða.

Já og svo var það að renna upp fyrir mér að sumarið er að verða búið! Það eru bara einhverjar rétt rúmar tvær vikur í að guttalingurinn minn byrji aftur í skólanum og þá tekur rútínan við aftur...ekki svo að skilja að það sé eitthvað voðalega slæmt, þetta letilíf er búið að ganga út í hálfgerðar öfgar upp á síðkastið og það verður örugglega ágætt að komast í einhverja reglu aftur. Ég er enn enga vinnu búin að verða mér úti um en vona auðvitað að ég geti farið að hala inn beikonið á heimilið sem fyrst, það er svo leiðinlegt að vera blankur! Reyndar var maðurinn minn elskulegur að redda mér viðtali í einhverjum sænskum banka sem ég þarf að fara í á morgun, það verður fróðlegt! *gúlp* Nú er ekki seinna vænna en að fara að pússa upp norskuna mína, karlinn tjáði mér að það væri óvitlaust að leyfa viðtalinu að fara fram á því ylhýra máli... hef ekki neinar svakalegar áhyggjur af því, nema þá ef ég verð þeim mun stressaðri, þá gæti allt farið í klessu! Nei nei þetta verður allt í fína, ég helli í mig hálfflösku af vodka áður en ég held af stað og þá ætti þetta allt að verða veldig bra! *fliss* Sem sagt, ef mér tekst að koma sæmilega fyrir er aldrei að vita nema ég verði komin í vinnu innan tíðar, ég hugsa að það standi bara á því hversu vel mér tekst að selja mig, starfskröfurnar eru út af fyrir sig ekkert voðalegar. Í það minnsta held ég ekki að maður verði að vera með doktorsgráðu í eldflaugaverkfræði til að geta selt útlendingum íslenskar krónur!

Ekki dáin

2005-08-03T03:10:00.000Z

Nei ég er það ekki! Í alvöru! Ég fer að koma með eitthvað, ég lofa ég lofa!

Sólböð og svefnlyf

2005-07-28T22:57:00.000Z

Jæja ég er víst enn á lífi, ykkur eflaust til ómældrar hamingju.
Ég er nýlega komin heim úr kvikmyndahúsi, hvar ég gerði þau reginmistök að sjá Sin City - asninn ég að taka mark á dómum annara á bíómyndum! Það er búið að lofa rassgatið upp á þessari mynd út um allt og ég ákvað að vera einu sinni soldið eins og allir hinir og prófa!
Ég hef ALDREI verið eins hættulega nálægt því að sofna í bíó og akkúrat í kvöld... og ég var ekki einu sinni syfjuð!

Ef einhver vill hengja sig í mína ómótstæðilegu meiningu þá gef ég henni hálfa stjörnu af fimm mögulegum, og það einvörðungu vegna þess hvað manni líður eins og maður hafi verið að skoða hasarteiknimyndasögu ókominn niður af sýrutrippi og bara tapast inn í hana!
Hmmm... þegar ég hugsa málið þá er það að villast inn í teiknimyndabók nokkuð sem ég hef aldrei haft nokkurn áhuga á að gera og tilhugsunin um það á örugglega eftir að valda mér mikilli sálarangist næstu daga! Best að taka bara hálfu stjörnuna til baka þá!
Núll stjörnur á þig, leiðinlega mynd! *ULL* Njaaa... á ég ekki að klína einum stjörnuarmi kannski á hana út af því hvað Clive Owen er mikið hunk-a-meat í henni! Ok, ég geri það og þar við situr. Ég hefði svo verið sáttari hefði ég notað 2-fyrir-1-í-boði-Kolbrúnar á einhverja froðu á borð við Mr. and Mrs. Smith, fjárinn forði mér!

Það merkilegasta við þessa lífs(ó)reynslu er að Tony var mun fjær því að sofna en ég, og það þrátt fyrir að vera að glíma við alvarleg svefnvandamál þessa dagana. Nú er ég í svo verklegu "fríi" og þá hef ég þann háttinn á að vera ekkert að druslast í háttinn fyrr en þetta um 2-3 leitið á nóttunni og hann á eitthvað bágt með það að ná að sofna á kvöldin án mín sér við hlið og þegar hann loksins sofnar er hann hrökkvandi upp í tíma og ótíma, valdandi mér hjartsláttartruflunum í hvert sinn - þ.e. ef ég er þá komin inn... Jæja út af þessu er hann óttalega tuskulegur alltaf í vinnunni... ef hann yfir höfuð nær að pumpa sig upp úr rúminu á morgnana og koma sér þangað á réttum tíma!
Svo kemur hann heim og er ómannlega leiðinlegur og fýldur, sem er kannski ekkert furðulegt vegna þess hversu illa fyrir kallaður sökum svefnleysis hann er, og þess að það virðist ekki vera neinn réttur kantur á rúminu okkar sem hann getur farið framúr á!
Ég er á mínum verstu stundum hættulega nærri því að berja hann í augað með marmarakertastjaka, svo ótrúlega getur þetta grey pirrað mig. En ég hef til allrar hamingju ekki gert það ennþá, hef náð að halda mér frá þess háttar ofbeldi með að kyrja í búddistastíl "þúertekkertbúinnaðsofaogégelskaþigeinsogþúert, þúertekkertbúinnaðsofaogégelskaþigeinsogþúert, þúertekkertbúinnaðsofaogégelska..."
Svo hann druslaðist í dag til læknis til að ræða þetta vandamál sitt (ekki það að ég vilji lemja hann með skrautmunum, heldur að hann getur ekki sofið almennilega) og doksi fixaði honum eitthvað dóp sem á að fá hann til að sofna á guðlegum tíma hvort sem hann vill eða ekki, og veita værari nætursvefn þegar Óli Lokbrá hefur loks náð að grafa hann í einhverju draumadufti eða hvað það nú er sem hann er rótandi alltaf út um allt...

Jæja annars er þetta bara allt voða næs og rólegt þessa dagana, ég rembist við að missa ekki tökin á tilverunni í þessu aðgerðarleysi hérna, sérstaklega í dag eftir að mosinn minn er farinn í bústað með ömmu sinni... Ég er hálf rugluð barasta að vera ekki að svara í dyrasímann á átján mínútna fresti allan daginn! Gerði heiðarlega tilraun í dag til að ná mér í lit á kroppinn og lá úti í sólbaði í hæfilega langan tíma til að verða eins og sparigrís á litinn en ekki nógu lengi til að verða eins og gömul leðurtaska (takk Linda fyrir þennan skemmtilega frasa)... Hvenær ætla ég að sætta mig við það að ég VERÐ EKKI BRÚÚÚÚÚN!!!! Ég þarf að fara að meðtaka þann fróðleik einn góðan veðurdag, og það vonandi áður en ég fer að þjást af húðkrabba á hæsta stigi!! Ég er bara orðin svo þreytt á að þurfa nánast að fá fólk til að setja upp logsuðuhjálma þegar það er nálægt mér til að blindast ekki af hvítleika mínum, og langar að verða hraustlega útitekin!
Allavega er þetta "renna-saman-við-hvíta-lakið-mitt-og-týnast-í-bólförum" -lúkk ekki alveg það sem ég er mest hrifin af! Ég vil hins vegar ekki líta út eins og zebrahestur heldur og forðast því allt sem getur kallast brúnkukrem/klútar/sprey/klefar eins og Stórubólu! Kannski ég ætti bara að gera magninnkaupasamning við einhverja snyrtivöruheildsölu og kaupa meik í lítravís?

Ég fór í píupartí á laugardagskvöldið hjá Röggubeibí, það var rooosalega gaman! Já, sko það var mjög gaman þegar okkur tókst að rata gegnum völundarhúsið Hafnarfjörð til að finna híbýli hennar! Það var sullað í alls konar guðaveigum og rabbað og sungið og trallað og bara allt óskaplega skemmtilegt! Sérstaklega vegna þess að alltaf þegar umræður hér og hvar urðu of óbærilegar gat ég alltaf fundið einhverja rugludalla til að ræða við um getnaðarlimi, sem eru -let's face it- mun skemmtilegra umræðu en Jesús og lærisneiðarnar eða á hvaða hátt okkur kvenfólkinu hefur tekist að kreista mannverur úr píkunum á okkkur! Bara sorrí, verð að segja það! Semsagt, ég og the gellz og Jesús og lærisneiðarnar og píkurnar okkar allra að ógleymdum ROLF skemmtu sér konunglega (ætla ég að vona) og ég komst nokkurn veginn ósködduð heim til mín um nóttina. Þó ekki fyrr en ég hafði vökvað Reykjanesbrautina rækilega með magainnihaldinu mínu (takk sadistaleigubílstjórafífl). Ég átti líka nokkuð hressilegar samræður við Gústa (Gustavsberg fyrir lengiaðfattafólk) eftir að heim var komið, en ég vil meina að þær samræður hafi verið það sem bjargaði mér frá óbærilegri þynnku á sunnudaginn. Ég vaknaði í fínasta formi og langaði ekki einu sinni í sveittan mat, sem er alltaf öruggasta merkið um það að ég hef farið yfir strikið í söngvatnsinntöku!

Já svona er lífið hjá mér um þesar mundir, um helgina ætlum við Tony að rúlla að Úlfljótsvatni og eyða verslunarmannahelginni hjá Lindu og hennar óektamaka, ég á örugglega eftir að sakna Gústa þar! Góðar stundir allesammen!

Væmni hf

2005-07-22T13:02:00.000Z

Ef þú þarft ekki mikið til að finna til velgju yfir væmni, þá skaltu bara fara og skoða eitthvað annað núna, ok?

Kolbrún er hjá okkur um þessar mundir, hana vantaði tímabundinn samastað, og hvað gerir maður ekki fyrir familíuna?
Við erum ekki með neitt aukaherbergi hér, þannig að hún fær að brúka herbergið hans Atla Þorgeirs og hann - jú hann er bara uppí hjá okkur á nóttunni. Voða næs og kósí allt saman. Það er alveg óskaplega hlýlegt að koma inn á kvöldin til að fara að sofa og þessi unglingur (að því er mér finnst) liggur í rúminu miðju og breiðir úr sér til allra átta. Til að komast sjálfur fyrir í rúminu (sem er nota bene 193*203 cm) þá þarf fyrst að standa í stóraðgerðum til að koma barninu fyrir almennilega í miðjunni svo við getum rúllað okkar rössum uppí líka.
Það er með ólíkindum hvað það virðast allt í einu vaxa á hann margir útlimir akkúrat á þessari stundu! Það er sama hvað maður færir til af þessu dóti, alltaf er hendi þar og fótleggur þar sem er enn fyrir! En þetta hefst nú yfirleitt allt að lokum og við getum komið okkur fyrir. Þá tekur nú ekki betra við.
Hann elskulegasti sonur minn er nefnilega þeirri náttúru gæddur að hann er svo að segja aldrei kyrr, ekki einu sinni í svefni! Hann talar og talar allan liðlangan daginn og það tekur heldur engan endi þótt hann sé sofnaður, öðru nær! Í gærkvöldi fengum við t.d. að heyra heldur óskiljanlega sögu um einhvern stóran strák á mótorhjóli með slöngu í hendinni og tvo japanska varðhunda - eða það held ég í það minnsta að hafi verið inntakið í frásögninni! Það er gólað einhver ósköp og barist um og slegist og síðan hleypur hann í burtu á ógnarhraða Á BAKINU Á MÉR! Ég fann litlar lappir trampa á mér af fullum krafti og ég hélt um stund að ég myndi fá hryggsúluna upp um munninn á mér. Til allrar hamingju slapp það nú, og hún hélt sér nokkurn veginn á sínum stað, en hugsanlega er hún frekar bláleit í dag...

Það tekur með öðrum orðum örlítið lengri tíma að sofna þessa dagana, og þeim hamagangi, sem maður er öllu vanari að eigi sér stað í rúminu, hefur verið skipt út fyrir svona leikfimiæfingar. En það merkilega við allt þetta er það að þegar hann tekur sér pásu í látunum og róast niður milli draumtímabila þá sný ég mér við og horfi á hann, og hann vefur öllum þessum útlimum sínum utan um mig og kjassar mig alla eins og malandi kettlingur. Ég góni á þetta undraverk mitt og fyllist tilfinningu sem er svo yfirþyrmandi að um stund held ég að ég ætli bara að fara að skæla. Að horfa á litla, fullkomna nebbann hans, á löngu augnahárin og mjúkar kinnarnar vekur einhverns konar verk djúpt niðri í brjóstholinu á mér, næstum því aftur í baki (þó ekki í verkjandi hryggnum) og ég þarf að draga andann djúpt og bara njóta þess að elska þetta kraftaverk. Alltaf skal maður svo hugsa; á morgun ætla ég ekkert að tuða, á morgun verða engar skammir, á morgun ætla ég bara að knúsa þig allan daginn!

Svo kemur dagurinn og hann tætir myndaalbúm úr hillunum og skilur eftir dreifð eins og rekavið um alla íbúð, hann æðir í skápana og hendir kexi á gólfið og labbar yfir það, hann þverneitar að þvo sér um hendurnar, kemur inn með grasmaðka og hrellir mig, laumast með vatnsbyssu inn í svefnerbergi og bleytir sængina mína, suðar um ís og nammi, gerir mig gráhærða!! Og ég berst um á hæl og hnakka við að muna eftir því að í kvöld fæ ég kannski aftur svona knús og áminningu um þessa yndislegu tilfinningu og ég hlakka til!

Jamm já

2005-07-19T02:44:00.000Z

Er að fara að sofa núna... merkilegt að ég hafi lafað uppistandandi þetta lengi þó!
Var í marineringu í sófanum í kvöld með liðinu mínu. Þeir sem ekki vita hvað "marinering" er þá er það þegar maður situr bara í sófanum og horfir á sjónvarpið og gúffar í sig nammi.
Ég trítlaði á leiguna og sótti eitthvað til að marinera yfir og mundi þá allt í einu að ég átti alltaf eftir að sjá Ray og ákvað að bæta snarlega úr því. Segi ekki annað en að þetta er snilldarmynd sem þið ættuð sem flest að reyna að kíkja á við tækifæri. Jebb, segjum það þá! Nú er ég farin að kúra.

Brupps

2005-07-18T16:52:00.000Z

Ööööghhgrrrll ég er svoo mygluð!
Ekki nóg með að ég upplifði nokkurs konar þynnkudag í gær, heldur gat ég aldrei sofnað í nótt, það var ekki fyrr en um sex sem ég byrjaði að dotta og vaknaði svo aftur um hálfellefu. Ég get svo svarið það að skrokkurinn er verr farinn eftir þetta rugl heldur en sullið sem ég hellti í mig á laugardagskvöldið.

Annars var það skrall obbossla skemmtilegt, my gellz eru náttúrulega alltaf sömu snillingarnir og gaman að tjútta með þeim... Því miður þurfti ég að láta af fögnuðinum allt of snemma, en ég vona bara að mér takist að bæta það upp innan tíðar. Ég daðraði víst einhver ósköp við einhvern tjallahóp og það var bara gaman, en verstur fjandi hvað ég verð alltaf daðurgjörn þegar ég hef verið að fikta við söngvatnið. Jæja það var svosem ekki alvarlegt, bara létt gaman. Hehe en alveg hefði ég verið til í að mjólka þá belju aðeins lengur! Muahaha... (Já Tony elskan, ég veit að þú lest þetta!)

Jamm svo hitti ég víst einhvern Letta þegar ég var um það bil að skríða upp í bílinn á leiðinni heim og vildi fyrir alla muni að hann kenndi mér að telja á lettnesku og það gerði hann samviskusamlega blessaður. Verstur fjandi að ég man EKKERT af því sem hann sagði! Svo ég verð víst að fresta Lettlandstúrnum um sinn!

Annars er lítið að frétta, lillimann er hjá pabba sínum þessa dagana svo ég lifi bara saurlifnaði hérna á meðan - ferlegt að láta af móðurstarfinu svona í nokkra daga, það fer bara allt í klessu! Þegar ég segi "saurlifnaði" þá meina ég ekki að ég stundi hér villtar kynlífsorgíur dag hvern með grískum börnum og láti kallinn minn sódómisera frá mér allt vit! Nei, ég meina bara ósköp einfaldlega að það er allt í skít. Það vantar einhvern veginn alveg hvatninguna til að þrífa gólfin hérna þegar ég veit að það er enginn pjakkur sem vill fyrir alla muni liggja á þeim. Svo ég sleppi því. Já. Reyndar gerði ég heiðarlega tilraun í dag til að moka soldið skítnum til en ég gerði mér víst þann grikk í nótt að sofa ekki almennilega svo ég hringsnýst einhvern veginn bara um sjálfa mig og geri spor í skítinn í staðinn fyrir að fjarlægja hann. Já kannski á morgun, hver veit?

Nú ætla ég að skella mér út í labbitúr og kannski reyna að verða mér úti um ís í brauðformi eða eitthvað... allt til að flýja drulluna!

Havin' me some fun tonite!

2005-07-16T14:24:00.000Z

Ég var rosalega sniðug í gær og gúglaði mér upp lista yfir bestu rokklög sjötta og sjöunda áratugarins. Svo opnaði ég LimeWire-ið mitt og sótti allt sem mig vantaði af þessum lista!

Nú er ég svooo að skemmta mér hérna með þessari schnilldartónlist! Sorglegt að svona tónlist skuli ekki vera framleidd lengur... *hristihausinn*

Goodness gracious great balls of fire!!!

Djöfulsins fikt!

2005-07-15T13:54:00.000Z

Já ég var eitthvað að eiga við bloggið mitt í gær og skemmileggjaði eitthvað... Sem olli því að ég sat við tölvuna langt framyfir siðsamlegan háttatíma ungmeyja og var að reyna að laga það. Ég held að mér hafi tekist það nokkurn veginn en ég er samt ekki 100% viss. Mér sýnist enn vera eitthvað kjaftæði ef maður skoðar síðuna í Internet Explorer (sem er að sjálfsögðu bara RUSL), svo ég mæli eindregið með því að allir stökkvi nú til og nái sér í Mozilla Firefox, þ.e.a.s. ef þið eruð ekki búin að því. Í eldrebba sést síðan nefnilega alveg eins og hún á að vera og ekkert bull! Ég smellti inn svona hnappi hérna til hægri til að einfalda ykkur málið, smellið bara á hann og reddið málinu!

Já annars er ekki mikið að frétta, ég sit hérna sveitt við tölvuna að senda inn atvinnuumsóknir út um hvippinn og hvappinn, er að vonast til að ég nái að finna mér eitthvað að gera með haustinu.

Over and out!

Myndafærsla

2005-07-14T17:49:00.000Z

Jæja gott fólk, ég settist loksins niður og ákvað að koma með almennilega færslu um hvað hefur gengið á hjá mér undanfarið. Vandamálið var bara að ég átti erfitt með að sortera það fyrir sjálfri mér, hvað þá byrja að skrifa um það! Svo ég datt í það að skoða myndirnar mínar til að sjá hvað gerðist hvenær og kannski rifja upp eitthvað skemmtilegt til að tala um. Og þá fékk ég þá ofursnjöllu hugmynd að deila bara með ykkur úrvali af myndum og láta vita jafnóðum hvað er í gangi á hverri mynd. Sniðugt, ekki satt? Ok byrjum þá!

Fyrsta myndin er af Atla Þorgeiri í Fífuselinu rétt áður en við fluttum. Hann fékk að fara með stjörnuljós út á svalirnar (í glampandi sólskini nota bene) og kveðja þannig heimilið áður en við fluttum. Þetta var í lok apríl.

Hún elskulegasta Sæunnin mín giftist honum Begga sínum þann 14. maí. Ég fékk þann heiður að sjá um hárið hennar og ég held að mér hafi bara tekist nokkuð vel upp með það þótt ég segi sjálf frá. Kolbrún var hirðmeiköppdama og útkoman sést á þessari mynd. Þetta gekk allt saman óskaplega fallega fyrir sig, brúðhjónin mundu bæði eftir að segja "já" á réttum stöðum, Dalla (systir brúðarinnar), Linda (systir brúðarinnar og mín) og ég sjálf gauluðum eitthvað undir athöfninni og í veislunni og ég held að við höfum komist nokkuð skammlaust frá því bara. Ég held að hún Sæunn sé fegursta brúður sem Ísland hefur alið!

Þriðja myndin er af mér. Jú þetta er víst ég! Mér fannst þetta svo skondin mynd, af því að Atli Þorgeir tók hana af mér á Hvítasunnudag (15.maí) og á henni sést nokkuð greinilega hvernig hann sér mömmu sína víst allt of oft: hangandi í tölvunni! Þetta er semsagt silfurmolinn sem hann Tony gaf mér í jólagjöf núna síðast og ef vel er að gáð þá má sjá glitta í hausinn á mér þarna upp fyrir hann!

Jæja, mynd númer fjögur. Þetta erum nokkar yndislegar gellur sem komu í heimsókn til mín að kvöldi hvítasunnudags og þömbuðu hér ýmislegt áfengt og skemmtu sér með mér áður en við héldum svo í bæinn á eitthvað rall. *knús* á ykkur beibs! (Elín, Árný og Ragga semsagt)

Jæja júní kom. Og þeir sem voru viðstaddir júní á Íslandi vita að júní var ósköp indæll mánuður veðurfarslega séð. Ég fór í sumarbústað rétt hjá Hveragerði ásamt nokkrum vel völdum fjölskyldumeðlimum og við Kolbrún systir tókum m.a. nett myndaflipp. Meðfylgjandi mynd sýnir dæmigerða grettu. Ég ætla ekki að hafa fleiri orð um þessa seríu, nema hvað ég ætla að segja ykkur að ég þurfti að skipta um nærbuxur þegar myndatökunni var lokið. Jamm.

Daginn áður en ég kom heim úr bústaðnum afrekaði Tony það að klessukeyra hana Júlíu okkar (bílinn). Ég er nú ekki með mynd af því en mér fannst ég mega til með að skjóta því að að hann gerði það! Grrrrr... Reyndar er búið að gera við Júlíu núna með ærnum tilkostnaði og hún er við hestaheilsu, en þetta er náttúrulega nokkuð sem verður að taka með í svona viðburðaupptalningu, er það ekki?

Daginn eftir að ég kom heim úr bústaðnum, sem var 17. júní, kom tengdapabbi í heimsókn til okkar í allt of stutta helgarferð. Hann náði að festa okkur Krummapakkið á þessa mynd sem hér fylgir. Það var frábært veður allan tímann sem hann var hjá okkur og við gerðum helling af okkur. Það hefði reyndar verið skemmtilegra að hafa hann svolítið lengur, en við stefnum bara á það næst í staðinn.

Eins og ég sagði þá gerðum við ýmislegt á meðan kallinn var hérna, en m.a. fórum við á víkingahátíð í Hafnarfirði. Þar sáum við þennan snarklikkaða unga mann troða eldi í sig - og ofan í buxurnar sínar og fleira skemmtilegt reyndar.

Hérna er svo höfðinginn sjálfur, myndin er tekin við Gullfoss, hvert þeir fóru Tony og hann. Hæ hæ tengdó!

Jahá! Þá er sko komið að stórviðburði sumarsins! -Allavega héldum við að það yrði stórviðburður sumarsins, en það kom á daginn að þetta var bara flopp. Við fórum með Atla Þorgeir í Smáralindina þ. 2. júlí til að sjá átrúnaðargoðin hans; norsku apakettina í Wig Wam! Ég var alvarlega farin að sjá eftir því á tímabili að hafa ekki haft með aukasett af buxum fyrir drenginn, því ég var hrædd um að hann myndi pissa í sig af spenningi! Hann var búinn að mála sig allan og skreyta í glysrokkarastíl og var alveg að missa sig þessi elska. Í Smáralindina mættu eitthvað rúmlega 3000 manns til að berja glimmergaurana augum og það átti eftir að reynast örlagaríkt. Atli týndist nefnilega í þvögunni og var pikkaður upp af einhverjum öryggisverði sem parkeraði honum svo bara niðri á þjónustuborði, svo ljósið mitt litla fékk aldrei að sjá svo mikið sem glimmerkorn af goðunum sínum! Mig langaði að gráta þegar allt var afstaðið yfir því hvernig þetta fór allt saman, en drengurinn bar sig vel og sagði bara: "Mér líkar ekkert við svona mikinn hávaða hvort eð er!" Hann var samt dúndurfúll, það veit ég! Og þess vegna ætla ég að reyna mitt besta til að bæta honum þetta upp með að fara með hann á alvöru Wig Wam "ungdómstónleika" sem mér skilst að verði haldnir hér í ágúst! ROCK ON!

Hérna eru þeir svo, dáðadrengirnir sjálfir. Ekki veit ég hvurn fjárann maður var að reyna að baksa þetta með myndavélina þarna, það sást ekkert nema hausar á liðinu sem fyllti Vetrargarðinn svo langt sem augað eygði! En það tókst þó að ná svona smá (ó)mynd. Rauða klessan fyrir miðri mynd er Glam, söngvari sveitarinnar.

Jæja þá. Um kvöldið fór ég svo með góðum hópi á Gauk á Stöng á alvöru Wig Wam tónleika! Júhú! Ég var búin að hlakka til minnst eins mikið og drengurinn minn að sjá þá (eins og sést víst í eldri færslu hér á síðunni) og skundaði því glöð í bragði á blessaða tónleikana. Það fór samt ekki betur en svo að einhver fjandans villimaður skallaði mig í nefið af því að honum þótti ég ekki nógu liðleg við að hleypa honum fram fyrir mig í þvögunni sem myndaðist við sviðið! Sveitin var samt alveg frábær og ég skemmti mér þrusuvel þetta kvöld ef þessi skalli er ekki talinn með! Á myndinni sem fylgir má nokkurn veginn (með slatta af ímyndunarafli) greina hvernig ég var útlítandi eftir umræddan skalla. Ég fékk ágætasta mar á nebbann, en slapp samt að ég held furðu vel miðað við hvað mér þótti höggið hart. Passaðu þig villimaður, ég veit hvernig þú lítur út og ef ég sé þig aftur þá skaltu fá að finna fyrir einhverju örlítið meiru en hártogi!! GARGH!

Eftir þetta ævintýri allt saman var haldið í Búðardalinn til settsins. Við Atli vorum þar í viku í góðu yfirlæti og létum okkur bara líða vel á hótel mömmu/ömmu. Stráksi plataði náttúrulega afa sinn til að gera allan fjárann fyrir sig, en þessi öðlingsmaður sem ég á fyrir föður er þeim kostum gæddur að geta ómögulega sagt nei við þetta barn mitt. En það merkilegasta sem pabbi gerði fyrir molann minn var að hann gerði sér lítið fyrir og kenndi honum að hjóla! Þessi mynd er tekin sömu mínútuna og strákurinn hjólaði einn og óstuddur í fyrsta skiptið, og þykir mér það nokkuð merkilegt að eiga mynd af því afreki! Þetta er 5. júlí.

Nokkrum dögum síðar skelltum við okkur á Leifshátíð í Haukadal í Dölum. Þetta er árleg hátíð og ég get með sóma sagt að ég hafi mætt á hana í hvert einasta skipti af þeim 5 sem hún hefur nú verið haldin! Þetta er alltaf alveg hreint óskaplega gaman og ég held að ég fari ekkert að hætta að mæta á hana úr þessu. Heyrið þið það, Eiríksstaðanefnd! Þið losnið aldrei við mig! Múhahahahaaaa! Myndin er af Atla á laugardeginum, eitthvað að sniglast í kringum víkingana.

Á þessari hátíð hittir maður alltaf fullt af skemmtilegu fólki, en ég verð samt að segja að þessi gaur er einn sá athyglisverðasti sem ég hef dottið um á henni. Þetta er Frakki að nafni Gilles, sem á það að sinni helstu ástríðu í lífinu að heimsækja fornar söguslóðir. Hann var búið að dreyma um að koma til Íslands lengi vel og loksins látið verða af því, og var svo heppinn að lenda í Haukadalnum akkúrat sömu helgi og hátíðin var haldin. Ég sýndi náttúrulega af mér alkunna íslenska gestrisni og hellti ótæpilega af áfengi í náungann, nokkuð sem ég held ekki að hann hafi verið neitt óskaplega ósáttur við svosem...

Hérna erum við svo á hátíðinni, Unnur, Sandra og ég. Ég held ekki að við höfum verið orðnar neitt yfirmáta ölvaðar þegar þessi mynd er tekin, en það kom síðar, bílíf jú mí!

Erna og Jónína alltaf sætar! Þær fengu m.a.s. að fara upp á svið og syngja með Ragga Bjarna *andköf* og eru þær rétt nýstignar niður af sviðinu þegar þessi mynd er tekin. Mikið er ég ánægð að eiga vinkonur sem hafa sungið með Ragga Bjarna! I'm starstruck! *meiri andköf og svo fliss*

Tony var þarna náttúrulega líka, ég held að hann skemmti sér yfirleitt betur en ég á þessari hátíð, þótt ótrúlegt megi virðast. Hann er svo fjári mannblendinn þessi elska og á svo létt með að næla í fólk til að spjalla við... Reyndar var eiginlega engin spurning um að hann yrði að tala við þennan ágæta mann, því þeir eru víst landar. -Já eða það héldum við allavega til að byrja með. Hann heitir Andy þessi gaur og hefur búið í Noregi í töttögöfemmár og þeir skemmtu sér konunglega saman við að syngja norsk ættjarðarlög og drekka Jack Daniels og sitthvað fleira misgirnilegt! *æl* Konan hans, hún Monika er líka þrælskemmtileg skvísa og rabbaði ég margt merkilegt við hana á meðan þeir voru einhvers staðar að væta kverkarnar í söngvatni og syngja... sem var eiginlega allt kvöldið barasta!

Eitthvert þurfti nú allt þetta söngvatn að fara. Og það þekkja þeir sem söngvatn hafa bragðað að oft vill svo fara að söngvatnið virðist allt safnast fyrir inni í höfðinu á manni eða koma sér illa fyrir í maganum, nokkuð sem maður ótrúlegt nokk finnur yfirleitt ekki fyrir fyrr en daginn eftir að það er innbyrt. Og það var að sjálfsögðu tilfellið með hann Tony minn. Þessi mynd er tekin af honum á sunnudagskvöldið, eftir að hann hafði legið í skjálftarykkjum allan daginn:

Atli hafði hins vegar ekkert söngvatn fengið, bara kókómjólk og Sprite Zero og hann var því súpersprækur og fann ekkert fyrir neinum skjálftarykkjum af neinu tagi, nema kannski einna helst rokkrykkjum af bestu gerð. Hann er nú búinn að ákveða það að verða rokkstjarna og er strax byrjaður að æfa töffarataktana eins og sést á þessari mynd.

Jæja þá erum við komin inn í nútímann barasta, ekkert meira hef ég til að sýna ykkur í bili. Nú hafið þið fengið að frétta upp og ofan af afrekum okkar lúðulakanna síðustu mánuði og þá get ég kannski farið að blogga í friði um daglega lífið án þess að vera alltaf með samviskubit yfir að hafa skilið svona stóran part útundan.

Sjáumst!

Block?

2005-07-08T00:59:00.000Z

Er ég svona óborganlega leiðinleg?
Af 96 aðilum sem ég er með á msn listanum mínum er ENGINN online! Hvort er málið það að allir eru farnir að sofa klukkan eitt á aðfaranótt laugardags eða að allir séu bara búnir að blocka mig?

Mér leiðist!

...samt ekki nóg til að blogga einhver býsn, enda sit ég í heimilistölvu foreldranna og það heyrist svo bölvanlega hátt í lyklaborðinu hérna að ég er hrædd um að ef ég myndi pikka hérna öllu lengur þá vekji ég fólkið á Sunnubrautinni! -Sem FYI er eins langt í burtu frá mér og er hægt að vera innanbæjar í Búðardal!

Í ögn betra skapi en síðast...

2005-07-01T11:52:00.000Z

...en ekki mjög mikið samt. Netið er enn hundleiðinlegt við mig og reynir mikið á andlegan styrk minn og hæfileika til að hemja "henda-tölvu-í-vegg" -tilhneyginguna mína.
Aðalástæða þess að ég er svolítið upplitsdjarfari er sú að eftir fíflaganginn í Tony á Júlíu (Júlía er bíllinn okkar sem Tony tókst að klessukeyra) er hún loks orðin betri en ný. Já ég er sem sagt hætt að þurfa að labba hérna um hverfið eins og hitt hyskið!

Nei heyrðu, nú er ég að ljúga! Auðvitað er mér skítsama um þennan bjánalega bíl þegar mun meiri skemmtilegheit eru í aðsigi: Yours truly er að fara að sjá WIG WAM - ekki einu sinni, heldur TVISVAR á morgun! ÍÍÍÍÍHAAAAA! ROCK ON!
Ég hlakka svo til að ég á mjög bágt með mig, er að spila Wig Wam alveg í botni hérna og við Atli erum að tapa okkur í rokkaraskap! Ég fer með hann í Smáralindina á morgun klukkan hálffimm, hvar þeir ætla að taka nokkur lög fyrir æsta íslenska aðdáendur sína á barnsaldri og sennilega árita plötuna sína og fleira skemmtilegt.

Um kvöldið ætla ég svo að skella mér ásamt Tony, Árnýju og Röggu á Gaukinn, þar sem þessir dáðadrengir ætla að troða upp. Ég get ekki annað sagt en að ég sé að deyja úr spenningi! Ég hreinlega er með stjörnukomplexa yfir þessum náungum! Og þið megið alveg flissa og gera grín að mér fyrir það, mér er alveg sama! Ég nenni ekki að hafa áhyggjur af því að ykkur finnist ég nölli, ég veit alveg að ég er það - hef verið það frá blautu barnsbeini og er hætt að nenna að berjast gegn því! Þar hafið þið það! *hnuss*

ROCK OOOON!!! *tunganalvegniðuráhöku*

Fólk er óþolandi!

2005-06-28T11:10:00.000Z

Ok ok ég veit ekki hvar ég á að byrja almennilega, ég næ svo illa upp í nefið á mér! Ég er heldur ekki alveg klár á hvað ég er að reyna að bulla en ég bara má til með að pústa út!

Flestir hafa líka heyrt um "íslensku leiðina" í mörgu, þegar ákveðið er að setja upp einhverja nýjung en það er horft í hverja krónu við stofnkostnað nýjungarinnar en ekki í langtímakostnaðinn.

Það var sem sagt ákveðið að kýla á að setja upp ákveðið kerfi á ákveðnum stað, en ekki tímt að eyða í að fá kerfið sem mælt var með af sérfræðingum fyrir þennan tiltekna stað, heldur keypt ódýrara kerfi sem gefið var að ekki væri öruggt að myndi virka við þessar aðstæður hérna. Það þótti alveg á mörkunum, það gæti gengið með einhverri heppni. Jæja, þessu var dúndrað upp á mettíma og með sem minnstum tilkostnaði og nú er þetta búið að vera í gangi í svolítinn tíma. Þetta er kerfi sem í eðli sínu vekur hörð viðbrögð margra sem eru nú "neyddir" til að greiða fyrir þjónustu sem áður var frí.

Maðurinn minn vinnur hjá fyrirtæki sem sér um viðhald á þessum búnaði, en hann er sá eini í fyrirtækinu sem kann almennilega á hann, svo hann er kallaður út í hvert skipti sem eitthvað bjátar á. Og í ljósi þess hve nískan var allsráðandi við uppsetninguna þá er það MJÖG OFT sem útköllin koma. Hann talar við fólkið á staðnum í síma daglega, oft á dag til að leysa þau vandamál sem hægt er að leysa símleiðis en þarf samt að fara fjórum til fimm sinnum á viku á staðinn sjálfur á öllum tímum sólarhrings til að sjá um að laga það sem bilar. Allt gott og blessað með það, þetta er jú vinnan hans.

Í gær hins vegar varð stór kerfisbilun í þessum græjum og hann var á staðnum allan daginn og kom heim eftir venjulegan vinnutíma en var kallaður strax aftur út. Hann skellir sér á staðinn og stendur úti í gargandi roki og rigningu í sjö klukkustundir við að reyna að fá draslið til að virka. Allan tímann myndast langar bílaraðir við hliðin (já þetta eru gjaldhlið við bílastæði) og vegna manneklu á staðnum þá er enginn tiltækur til að stýra umferðinni eða ræða við fólkið, sem skiljanlega er fúlt yfir að komast ekki leiðar sinnar STRAX. Þannig að hann er að stökkva á milli, að reyna að róa niður fólkið og stýra umferðinni annars vegar og reyna að laga kerfið hins vegar. Það er fyrir það fyrsta ekkert í hans verkahring að sjá um umferðarstýringu þarna eða samskipti við brjálaða viðskiptavini en það var enginn annar á staðnum.

Og þá kem ég loks að efninu:

Eins og fólk getur nú verið mikil helvítis fífl þá þurftu náttúrulega að vera þónokkrir sem alls ekki vildu "láta bjóða sér þetta"! Þannig að nú þurfti maðurinn ekki einungins að sjá um að reyna að laga kerfið í þessu öskrandi óviðri sem var í gærkvöldi á meðan hann reyndi að hafa hemil á fólkinu OG stýra umferðinni heldur þurfti hann einnig að verjast árásum þessara erkihálfvita sem margir hverjir hótuðu honum barsmíðum og DAUÐA ef hann hleypti þeim ekki í gegn og það í brennandi hvelli - nokkuð sem hann hefur einfaldlega ekki leyfi til að gera. Flöskum og rusli var kastað í hann út um bílgluggana og einn öðlingurinn gerði sér m.a.s. lítið fyrir, skrúfaði niður rúðuna sína og greip í hann og ætlaði að berja hann! Og það hefði tekist ef hann hefði ekki verið snöggur að átta sig og brugðið sér frá högginu!

ÞETTA ER FULLORÐIÐ FÓLK???? Fólk sem gengur hérna um göturnar, venjulegir Íslendingar eins og ég og þú, nema það telur sig hafa einhvern rétt til að vera með þennan djöfuls óhemjuskap við mann sem er að gera sitt allra besta til að laga það sem að er svo allt geti gengið upp!

Honum tókst að gera einhverjar reddingar á málunum þarna úti og gera kerfið nokkurn veginn gangfært og var kominn heim klukkan eitt í nótt. Hann var gegnblautur eftir að standa í rigningunni allan þennan tíma, ég get svo svarið að ég gat undið vatnið úr nærfötunum hans, svo holdvotur var hann. Ískaldur og nötrandi og náttúrulega eftir sig eftir þessa lífsreynslu. Nú krossa ég bara fingur og vona að hann verði ekki veikur, það er ekki beint ólíklegt að það gerist eftir þessa vosbúð.

Mikið andskoti geta fólk og svona aðferðir stundum gert mig arfabrjálaða!

Tony veltir fyrir sér...

2005-06-01T09:23:00.000Z

...hvort íslenskir veðurfræðingar fari á sérstakt námskeið í leiðinlegheitum? Nú er það þannig að við höfum yfirleitt kveikt á sjónvarpinu til að heyra fréttirnar á meðan við borðum kvöldmatinn, en þegar fréttunum lýkur taka náttúrulega veðurfréttir við og þá stynur minn maður og rymur hátt, skellir hnífapörunum í borðið með látum og strunsar svo fram í stofu til að slökkva á sjónvarpinu. Ég held, grínlaust, að hann sé með ofnæmi fyrir mónótónísku muldrinu í þessu fólki, því hann breytist alltaf í ófreskju þegar það byrjar að tuða.

Ég held að hann sé í fullum rétti til að hringja í Ríkisútvarpið og fara fram á að þessi stétt verði send í "reconditioning" svona eins og í Brave New World, þar sem það eignast PERSÓNULEIKA! Hann getur borið því við að hann sé með slæmt ofnæmi!! Það virðist vera nóg á þessum tímum til að losna við allt sem manni líkar ekki við!

Dauði og djöfull!

2005-05-31T13:10:00.000Z

Af hverju er ég svona heppin alltaf hreint??

Ég var búin að vera að kálast úr höfuðverk í allan morgun og ákvað að reyna að leggja mig og losna við þetta, var alveg hreint með bundið fyrir augun því í þoldi ekki ljósið og tvo kodda ofan á höfðinu til að losna við öll hljóð, ég bókstaflega emjaði af sársauka, ég fann svo til... en jæja, svo er ég rétt að ná að slaka loksins á og finn hvað ég verð eins og léttari - æ þið vitið hvernig það er þegar maður vaknar... kemur þá ekki kallinn heim úr vinnunni í hádeginu!! Hann kemur ALDREI heim í hádeginu!!! Og hann náttúrulega (þessi elska..hmmm) er alveg hérna: "Hvað hvað hvað hvað hvað hvað hvað hvað hvað er að? Er ekki allt í lagi? Finnurðu til? Af hverju ertu með bundið fyrir augun? Ha? Ha?"

Ég lá þarna, algerlega að tapa mér úr verkjum og hvert einasta hljóð sem upp úr honum kom var að æra mig!! Mér fannst eins og það væri verið að bora með ryðguðum bor inn í gagnaugun á mér og eins og augnbotnarnir væru fullir af sýru!! Svo ég gnísti tönnum að honum og stundi "finn til í höfðinu, láttu mig í friði!" -svo hann hrökklaðist út alveg í mínus. Ég var ekki sátt við hann!!

Jæja svo finnst mér loksins eins og verkurinn sé að linast, það er ró og þögn og næstum því alveg myrkur í herberginu og ég fer að finna fyrir þessari þægilegu tilfinningu þegar svefninn nær yfirhöndinni og verkurinn virðist líða burtu... NEI HVAÐ HALDIÐ ÞIÐ??!??? Einhver djöfulsins jólasveinn ákveður að akkúrat núna sé allra besti tími í heiminum til að fara að slá grasið beint fyrir utan svefnherbergisgluggann minn!! Og það með einhverri andskotans fornaldarsláttuvél sem svoleiðis surgaði svo og gargaði að ég hélt í sannleika sagt að tennurnar væru að slitna úr mér, svo slæmur varð verkurinn! Og það var ekki einu sinni þannig að hann væri að slá alveg samfellt, heldur var það dómsdagshávaði í 2 mínútur og svo þögn í þrjár...dómsdagshávaði í 2 mínútur og svo aftur þögn í þrjár... AFTUR OG AFTUR OG AFTUR OG AFTUR!!!

Ég var farin að háskæla og naga þvottapoka sem ég greip af þurrkgrindinni við hliðina á mér!! Gafst svo loksins upp, fór fram og tók 8. verkjatöfluna í dag. Settist niður með höfuðið klemmt milli fótanna og ruggaði mér fram og aftur... og þá hættir hann endanlega að slá!

Úfff ég get svo svarið það að suma daga langar mig að ganga í sjóinn!!!

Komið að því

2005-05-31T09:41:00.000Z

Ég var víst búin að lofa mínum dyggu áhangendum að fara að koma með færslu. Hef bara ekki haft svo mikið að segja upp á síðkastið, er búin að vera að flytja og svona og það hefur alltaf haft frekar slæm áhrif á sköpunargáfuna... Núna er ég hins vegar óðum að venjast nýju húsakynnunum og allt svona smátt og smátt að komast í skárra horf.

Það er alveg heill djöfuls hellingur búinn að vera í gangi síðan ég skrifaði síðast, og það á eflaust eftir að taka mig mikinn tíma og fyrirhöfn að lista það allt saman upp. Ég ætla hins vegar ekki að gera það núna strax, ætla að demba því inn í smáskömmtum. Ég er búin að vera fjári dugleg við að fara á sneplana undanfarið, það virðist meira og minna vera eitthvað í gangi um hverja helgi og óneitanlega þá þykir mér erfitt að segja nei þegar hugmynd um bjór í góðra vina hópi er borin á borð. En fyrir utan einstaka blaut atvik fyrir utan ónefndar fornbókaverslanir borgarinnar þá hef ég ekki gert neitt stórkostlegt af mér. Já þið verðið bara að gera upp við sjálf ykkur hvort þið viljið trúa því eða ekki!

Jú ég játa að ég átti í heitu, orðlausu daðursambandi við ungan stúdent í leigubílaröðinni um síðustu helgi! Mjög einkennilegt atvik!
Ég fann það þar sem ég stóð þarna í röðinni að það var verið að horfa stíft á mig og hver ætli það hafi verið nema náunginn fyrir aftan mig? Mín varð að sjálfsögðu svaka ánægð með sjálfa sig, hugsaði "I've still got it!" og var alveg að springa úr monti yfir að mér væri enn rétt auka augnatillit. Svo þóttist ég bara ekkert vita af þessu meira en í hvert sinn sem ég leit við mætti mér þetta stingandi heita augnaráð og ég var heldur en ekki komin með sjálfsálitið í afar ákjósanlega stöðu. Ég gerði mitt allra besta til að vera sæt og vera með "lúkkið", glotta örlítið út í annað (af því að bros eru sexí) og eftir því sem röðin mjakaðist framar tók ég sífellt meira eftir þessu augnaráði og skemmtilegu spennu.
Jæja svo kemur loksins að því að það eru bara þrjár fyllibyttur fyrir framan mig í röðinni og ég sé sem sagt fram á að vera sest niður í þægilega heitan leigubíl eftir augnablik... þá pikkar þessi líka nammi sæti gaur í upphandlegginn á mér og ég lít við...augu okkar mætast og brosið fæðist á vörum mínum...

...þá byrjar hann allt í einu að sleikja á sér þumalinn!!

Ok... ég meina allt í lagi með yngri gaura, þeir geta alveg verið heilmikið namminamm, en var ekki fullmikið af hinu góða að fara að sjúga á sér þumalinn? Sko hallóóó þú ert stúdent! Kominn tími til að sleppa öryggisteppinu og hætta sér út í heim fullorðna fólksins!

Eitthvað hef ég orðið furðuleg á svipinn því hann brosti á móti mér, opinberaði fullkominn tanngarð sinn fyrir mér og rétti svo fram þumalinn SEM HANN HAFÐI VERIÐ AÐ SLEIKJA og strauk honum yfir ennið á mér!!

Sko allt í lagi, ég er jafn kinky og næsta manneskja svosem, ég get alls ekkert neitað því, en þarna var hann bara búinn að tapa þræðinum! Þá hóf hann loks upp raust sína (verð að játa að hún passaði ekki við restina af pakkanum, það var bókstaflega eins og hann hefði nælt sér í stúdentshúfu stóra bróður síns, því ég get svo svarið það að hann getur varla hafa verið sloppinn úr mútum fyrir löngu síðan) og segir:

"Þú varst með öskurönd á enninu!"

Ég sá lífshlaup mitt renna hjá fyrir augum mínum í því að ég áttaði mig á því að þessar augngotur og spenna sem ég hafði verið að fíla höfðu ekki verið af rótum hrifningar runnar, heldur hafði strákgreyið bara verið að flissa að mér í hljóði!
Nú ætla ég annað hvort að hætta að reykja, eða læra að reykja án þess að þvæla ösku í andlitið á mér eða hreinlega gera það sem væri sjálfsagt farsælast: taka upp gamla góða brúna pappírspokann og smeygja honum þar sem hann á heima - á höfuðið á mér!

Já

2005-05-31T00:13:00.000Z

Þetta er bloggfærsla fyrir Árnýju.

Meira á morgun.

Detti mér allar dauðar...

2005-04-05T15:56:00.000Z

Nei nú verð ég að játa mig gersamlega orðlausa! Ég er beinlínis hætt að botna í nokkrum sköpuðum hlut! Ástæðuna fyrir þessu mikla áfalli mínu getið þið séð hérna.

Nú á sem sagt að klína þessum dæmda glæpamanni (sem vel að merkja fékk lengri fangelsisdóm en flestir kynferðisbrotamenn á Íslandi fá) í svona stjórnunarstöðu!

Ég er algerlega á því að nú ætli ég bara að skokka mig niður í banka og ræna eins og einni vænni fúlgu fjár! Kannski ég drífi mig í BYKO í leiðinni og steli eins og 100 fermetrum af parketi eða eitthvað á bakaleiðinni, og skrá mig svo annað hvort í Framsóknar- eða Sjálfstæðisflokkinn fyrst ég verð í þessum útréttingum hvort eð er. Þá ætti ég að vera nokkuð örugg með að fá drulluvel launaða vinnu hvar sem ég vil, er það ekki?

Maður verður óneitanlega mjög afkáralegur í framan við svona fréttir. Það er svona undrunar-/vantrúar-/klígjusvipur. Og hann er ekkert sérlega aðlaðandi...
Oft hefur mann nú grunað það að klíkuskapur sé allt sem skiptir máli á Íslandi, en nú getum við endanlega parkerað öllum barnalegum hugmyndum þess efnis að það skipti einhverju minnsta máli að vera réttsýn manneskja, með góða menntun og yfirgengilega hæfni!
Ne-hei! Það að þekkja rétta fólkið og vera í rétta stjórnmálaflokknum er allt sem þú þarft.
Það virðist vera svo algerlega ómikilvægt hversu oft maður leyfir sér að renna harkalega á rassgatið og lenda í fangelsi og ég veit ekki hvað og hvað - svo lengi sem maður hefur réttu spottana til að toga í þá eru allir bara ánægðir með að gleyma öllu því sem maður hefur gert af sér, sópa hvaða drullu sem er undir teppið og ýta öllum heimsins beinagrindum beinustu leið inn í kústaskáp!

Glæpaönnum er launað skítlega eðlið með dúndurstöðum hér og þar, og öllum virðist vera alveg sama! Ég held sveimér þá að Íslendingar hafi tapað sér svolítið í þránni um að toppa alla sína höfðatölulista - því nú er sko ekki ráðist á garðinn þar sem hann er lægstur: takmarkið orðið að komast á topp listans yfir spilltustu þjóðir heims! Einræðisherrar og þjóðarmorðingjar úti í heimi munu ekki eiga nokkurn hlut í okkur þegar við höfum lokið okkur af. Mig grunar nefnilega sterklega að þegar Markúsi Erni verði sparkað úr útvarpsstjórastöðunni þá verði Grétari Sigurðarsyni plantað þar í hans stað. Og þegar Friðriki Sophussyni fer að finnast "stuðið" ekki nógu mikið í forstjórastóli Landsvirkjunar þá verður Steingrími Njálssyni án efa boðið að setjast þar.

Og svona fyrst við erum hvort eð er komin á þessa línu, hvers vegna kjósum við ekki bara Hákon Eydal til forseta þegar Óli Ragnar flýr land með Dorrit því Bobby Fischer verður búinn að úthúða henni svo mikið að þeim ofbýður??!!

*Li|iana hristir hausinn, yppir öxlum og ranghvolfir augunum*

Já eruð þið ekki stolt af mér?

2005-03-31T11:50:00.000Z

You scored as Democrat.

Democrat

100%

Anarchism

83%

Green

67%

Socialist

42%

Communism

33%

Fascism

17%

Nazi

Republican

What Political Party Do Your Beliefs Put You In?
created with QuizFarm.com

Ég biðst afsökunar á því að það eina sem ég set inn þessa dagana eru svona kannanir, ég er bara svo andlaus eitthvað að mér dettur ekkert í hug... Lofa samt að fara að koma með færslu bráðlega!

Síðbúið kanínusjálfsmorð

2005-03-26T20:30:00.000Z

Guð, ég hrökk upp við illan draum núna rétt í þessu! Ég fattaði að ég hef ekki birt kanínusjálfsmorð hérna í allt, allt of langan tíma! Svo hér kippi ég því í lag og vona að þið getið einhvern tímann fyrirgefið mér!

Trúarbrögð og lakkrísát

2005-03-26T13:55:00.000Z

Jahá! Ég vissi nú alltaf að ég væri doldið non-kristin, en að ég væri búddisti er nú eitthvað sem ég hefði seint látið mér detta í hug! Ég fann þetta próf hjá honum Djöfsa mínum og stóðst að sjálfsögðu ekki freistinguna að taka það. Niðurstaðan varð óneitanlega athyglisverð:

You scored as Buddhism. Your beliefs most closely resemble those of Buddhism. Do more research on Buddhism and possibly consider becoming Buddhist, if you are not already.

In Buddhism, there are Four Noble Truths: (1) Life is suffering. (2) All suffering is caused by ignorance of the nature of reality and the craving, attachment, and grasping that result from such ignorance. (3) Suffering can be ended by overcoming ignorance and attachment. (4) The path to the suppression of suffering is the Noble Eightfold Path, which consists of right views, right intention, right speech, right action, right livelihood, right effort, right-mindedness, and right contemplation. These eight are usually divided into three categories that base the Buddhist faith: morality, wisdom, and samadhi, or concentration. In Buddhism, there is no hierarchy, nor caste system; the Buddha taught that one's spiritual worth is not based on birth.

Buddhism

79%

Satanism

71%

agnosticism

67%

atheism

63%

Islam

63%

Hinduism

50%

Paganism

50%

Christianity

33%

Judaism

29%

Which religion is the right one for you?

En jæja, hvað um það... Eins og alþjóð veit væntanlega þá er ég stödd í nafla alheimsins; Búðardal, yfir páskana. Hér er ósköp vænt að vera, og alveg ágætt að láta dekra undir rassinn á sér af foreldrunum. Við Tony keyptum okkur risastóran poka af lakkrískonfekti og átum það með bestu lyst í gær - með þeim óhjákvæmilegu afleiðingum að við erum búin að múra dolluna hennar mömmu vel að innan í dag!
Hér eru líka stödd frændsystkin mín tvö, ferlega gaman að sjá þau aftur - ég geri allt of lítið af því. Annað þeirra býr í Danmörku og sést þ.a.l. lítið í kringum mig og hitt mun að öllum líkindum fara að flytjast búferlum þangað einnig í sumar. Svo maður svona reynir að njóta þessarra samvista eftir fremsta megni - þótt þau geri sitt allra besta til að koma í veg fyrir að það gangi almennilega upp. Þau virðast hafa náð sér í bókina "Hvernig pirra skal The-Lil" á einhverju satanísku bókasafni og lesið hana spjaldanna á milli og tileinkað sér öll ráðin í henni af heilum hug.

EEEN...

Ég á mér enn minningarnar frá því ég skipti á kúkableijunum þeirra og dúllaði með þau agnarponsulítil, svo ég ylja mér við þær. Og það eru einmitt þessar minningar sem hafa að öllum líkindum bjargað lífum þessarra brjálæðinga hingað til! :D Því ef ég ætti þær ekki væri ég eflaust búin að verða mér úti um stóran pott, helling af olíu, eldivið og kveikjara.... *illgirnislegt glott af verstu sort*

Hvernig dey ég?

2005-03-26T13:17:00.000Z

Jahá!

You scored as Natural Causes. Your death will be by natural causes, though not by any diseaese, because that is another option on this test. You will probably just silently pass away in the night from old age, and people you love won't realize until the next morning, when you are all purple and cold and icky.

Natural Causes

73%

Suicide

53%

Eaten

47%

Gunshot

47%

Bomb

40%

Posion

40%

Disease

33%

Cut Throat

27%

Disappear

20%

Accident

20%

Stabbed

13%

Drowning

13%

Suffocated

How Will You Die??

Kósíheit í Búðardal

2005-03-24T02:49:00.000Z

Ég er svo heppin að eiga svona góða fjölskyldu og svona yndislegt barn og svona frábæra litlusystur! Elsk'ykkur öll meira en úti er stórt!!

(nei, ég er ekki í krabbameinsmeðferð)

Langt síðan síðast

2005-03-20T03:05:00.000Z

Já ég ætla ekkert að reyna að þræta fyrir það eða bera á borð fyrir ykkur einhverjar afsakanir, en ég hef bara hreinlega ekkert bloggað í lengri tíma. En nú er ég að því. Færslan verður ekki merkileg, en vonandi getur hún þvælt svolitlu brosi á fésin á þeim sem hana lesa. "Ekki merkileg" segi ég, vegna þess að hún er alfarið og algerlega stolin. Ég ætla þó að vera svolítið sæt í mér og bjóða upp á heimildalista í lok færslu. Og hér koma svo herlegheitin:

"Eins og allir vita verða sumir algerlega hömlulausir þegar kynhvötin tekur völdin og því hefur löggjafinn orðið að setja ýmis lög og reglur í veikri von um að geta hamið þessar sterku kenndir. Þegar litið er á löggjöf Bandaríkjanna um þessi efni fer maður að efast um að Íslendingar hafi hugað nógsamlega að þeim hættum sem þarna leynast. Í einstökum ríkjum Bandaríkjanna eru til dæmis eftirfarandi lög í gildi:

DÝR
Elgum er óheimilt að eðla sig á götum úti (Fairbanks, Alaska)
Köttum og hundum er óheimilt að eðla sig án leyfis (Ventura County, Kalifornía)
Svínum er óheimilt að eðla sig á yfirráðasvæði flugvalla (Texas)

BÍLAR
Ef lögreglumann grunar að samfarir eigi sér stað í vélknúnu ökutæki verður hann að flauta þrisvar og bíða í tvær mínútur áður en hann nálgast ökutækið (Idaho)
Handtaka má fólk sem þeytir bílflautu (viljandi eða óviljandi) meðan það nýtur ásta í bíl (New Jersey)
Óheimilt er að njóta ásta í bíl meðan á hádegishléi í vinnu stendur nema í honum séu gluggatjöld (New Mexico)
Óheimilt er að fróa sér á meðan horft er á fólk njóta ásta í bíl (Oklahoma)
Óheimilt er að njóta ásta með vörubílstjóra á tollstöð (Pennsylvania)
Konum er óheimilt að njóta ásta með körlum meðan verið er að flytja þær með sjúkrabíl (Utah)

NEKT
Sundfataklæddum konum er óheimilt að láta sjást til sín á hraðbrautum nema þær séu annað hvort í fylgd tveggja lögreglumanna eða vopnaðar kylfu (Kentucky)
Hóteleigendum ber að láta alla gesti hafa hreinan, hvítan náttserk og gestum er óheimilt að njóta ásta nema þeir klæðist serknum. (Nebraska)
Konum er óheimilt að dansa uppi á barborðum nema föt þeirra vegi að minnsta kosti 2,5 kg (Montana)
Konum er óheimilt að afklæða sig fyir framan ljósmynd af karlmanni (Ohio)

MATUR
Körlum er óheimilt að sænga hjá konu sinni ef þeir lykta af kvílauk, lauk eða sardínum (Minnesota)
Körlum er óheimilt að drekka meira en þrjá bjórsopa á meðan þeir eru uppi í rúmi með konu sinni (Iowa)
Óheimilt er að njóta ásta uppistandandi í kæliklefum stórmarkaða (Wyoming)

VOPN, VEIÐAR OG VERJUR
Körlum er óheimilt að hleypa af byssu á meðan ástkona þeirra fær fullnægingu (Wisconsin)
Óheimilt er að njóta ásta á meðan stundaðar eru fisk- eða skotveiðar á brúðkaupsdaginn (Illinois)
Óheimilt er að njóta ásta án þess að nota smokk (Nevada)
Óheimilt er að selja smokka í sjálfsölum nema á stöðum þar sem áfengi er selt og þess neytt á staðnum (Maryland)

KURTEISI
Körlum er óheimilt að slá eiginkonur sínar með leðurbelti sem er breiðara en 2 þumlungar (u.þ.b. 5 sm) nema að undangengnu samþykki hennar (Los Angeles, Kalifornía)
Óheimilt er að hafa samfarir nema í hinni viðurkenndu "trúboðastellingu" (Washington D.C og Montana)
Körlum er óheimilt að blóta á meðan þeir njóta ásta með konu sinni (Oregon)
Ho´teleigendum er skylt að hafa að lágmarki tvö fet á milli rúma á hótelherbergjum og fólkti er óheimilt að njóta ásta á gólfinu milli rúmanna. Hjónarúm eru óleyfileg (Suður-Dakóta)
Óheimilt er undir öllum kringumstæðum að njóta ásta með óspjallaðri mey - brúðkaupsnóttin er engin undantekning (Washington)"

Þessi listi er tekinn úr bókinni "Náðhúsið 2004" eftir Gústaf S. Berg, sem gefin var út af Vöku-Helgafelli í Reykjavík árið 2004

Brúður frá helvíti!

2005-03-15T16:25:00.000Z

Vá, ekki vildi ég vera aumingja greyið sem játast þessari frenju!
(smellið til að stækka)

Kanínusjálfsmorð dagsins

2005-03-15T13:15:00.000Z

Ég biðst afsökunar á að sjálfsmorðin vantaði í gær og í fyrradag - ég geri mér grein fyrir að þið hafið væntanlega verið alveg eyðilögð út af þessu!

Fyrirskipanir kvöldsins

2005-03-12T21:46:00.000Z

Kæru börn, verið nú góð í kvöld, ég verð ekki inni til að passa upp á ykkur. Ég er að fara í innflutningspartý hjá Unni og Elíasi! Júhú!

Kanínusjálfsmorð dagsins

2005-03-12T16:09:00.000Z

NICE!

Ég er svo sexí!!

2005-03-12T16:05:00.000Z

JESSSS!

Kanínusjálfsmorð dagsins

2005-03-11T09:05:00.000Z

Þessi er frábær!

Mjólk, anyone?

2005-03-11T08:22:00.000Z

Mikið er ég ekki alveg að fatta fólk þessa dagana. Það er hreinlega eins og fólk sé pent að tapa sér í þessu blessaða verðstríði sem er í gangi. Fólk fjölmennir í búðirnar, vopnað buddunum sínum, og ef ekki vill betur til: sparibaukum barna sinna, til að ná sér í heilu vörubílafarmana af dóti! Og jafnvel dóti sem það hefur enga þörf fyrir!

Ég gerði þau mistök undanfarin þrjú kvöld stuttu fyrir klukkan sex að ætla að gerast sek um að versla í matinn. Var nú aldeilis kát yfir því að búa hérna steinsnar frá Krónunni og geta kannski náð mér í úrbeinaða grísaskanka og mjólk í kaffið fyrir spottprís. Svo mín rúllaði út, með hósta og hita.

GLÆÆÆTAN!!

Þvílíka og önnur eins geðfirringin! Fólk er að tapa sér! Ég sá ævafornt fólk með göngugrindur, búið að skreyta grindurnar sínar með innkaupapokum svo grindarræksnin svignuðu undan þyngdinni eins og ofhlaðin jólatré! Ég sá undirokaða eiginmenn, sem sendir höfðu verið að heiman með hjólbörurnar úr garðinum til að fylla þær af mjólk sem mig grunar að verslunin hafi á þeim tímapunkti verið farin að borga fólki fyrir að losa sig við. Ég sá reyttar og tættar húsmæður með börnin sín átta á eftir sér sem burðardýr, skipandi þeim að "koma andskotans pokunum í bílinn og labba svo heim!" -sjálfsagt vegna þess að eftir að bíldruslan hefði verið fyllt af pokum hefur ekki verið nokkuð pláss í henni fyrir blessuð börnin. Ég sá vanfærar konur kjagandi út, klyfjaðar eins og múlasna, vart göngufærar. Ég sá grátandi, týnda krakka, ég sá stressaða súkkulaðitöffara með hárgreiðsluna í hakki, ég sá örvinlan, ringulreið og kaos!

Ég rúllaði beinustu leið út í "Mína Verslun" og keypti þar mína grísaskanka og mjólk á morðverði, ég var ekki til í að leggja geðheilsuna að veði fyrir verðlækkunina. Og ég ætlaði svo sannarlega ekki að leggjast í þá firringu að tryllast endanlega og kaupa djöfuldóm af einhverjum andskota sem ég er ekki vön að kaupa yfir höfuð, bara vegna þess að nú kostaði það miklu minna en venjulega! NEI!

Í hamingjunnar bænum, náið taki á ykkur, elsku fólk!

Kanínusjálfsmorð dagsins

2005-03-10T20:08:00.000Z

Jahá!
(Ég minni enn á að það má smella á myndina til að sjá hana stærri)

Að gefnu tilefni...

2005-03-10T20:06:00.000Z

...þá finn ég mig knúna til að lýsa því yfir að helvítis skemmtiferðin sem ég ætlaði að fara í til Kanada í sumar verður ekki farin í þeim tilgangi að stunda sóðalegt kynsvall og framhjáhaldsorgíur! Ég á góðan vin og ætla að heimsækja hann. Það er allt og sumt, fjárinn hafi það!

Gerið sjálfum ykkur greiða, stingið gat á hljóðhimnurnar, hellið vítisóta inn í eyrun á ykkur og hristið hausinn duglega! Það getur ekki annað verið en að heilinn á ykkur þarfnist duglegrar hreinsunar fyrst þið getið ekki hugsað hreinlegar en þetta! Ég á bágt með að ímynda mér að fólk hefði lagt sig fram um að hugsa svona sóðalega um mig ef ég hefði tilkynnt að ég ég ætlaði að hitta kvenkyns pennavin þarna úti! -Og þó, hann er greinilega svona rotinn í ykkur þankagangurinn að það er aldrei að vita nema þið hefðuð þá bara hugsað að ég ætlaði að pakka með mér átján áspennigöndlum og sleipiefni!

*Li|iana í fýlu!*

Kanínusjálfsmorð dagsins

2005-03-09T18:24:00.000Z

Gaman að hafa kynnst þér, bæbæ!
(smellið á myndina til að sjá hana stærri)

Já já!

2005-03-09T11:25:00.000Z

Ég geri mér sko fyllilega grein fyrir því að ég er að pósta allt of mikið í dag, en ég er aaaalein heima með hita og hálsbólgu frá helvíti, svo mér leiðist! Bömmer!
Svo eru allir sem ég þekki eitthvað svo uppteknir og þvíumlíkt, svo enginn getur reddað mér anti-leiðindafixi. Hey, ég á vin í Finnlandi sem heitir Antti, kannski getur hann gert eitthvað anti-eitthvað! Ætli hann sé á móti öllu? ...
Ég ligg uppi í rúmi með lappann minn, er búin að sofna og vakna aftur, sofna svo upp á nýtt og svo var ég aftur að vakna núna. Ég fæ mig ómögulega til að standa upp og fá mér kaffi, ég nenni ekki einu sinni að reisa mig betur upp í rúminu til að fá betri stuðning við bakið, þess vegna er ég alveg að drepast í því. Þar fyrir utan nenni ég ekki einu sinni að spila Catan á netinu eða hanga og lesa skítinn sem vellur upp úr barnalandskellingunum, svo ég hlýt að vera þónokkuð mikið sjúk!

Við Tony horfðum á Collateral í gærkvöldi, þvílíka flottheitamyndin! Hún kom mér verulega á óvart, verð að játa að ég hoppaði ekkert hæð mína í loftu upp í fullum herklæðum (eða aumingjabuxum og nærbol) þegar minn heittelskaði ástmaður kom með hana heim af leigunni. Ég var alveg viss um að núna væri hann bara að hefna sín vegna þess að ég lét hann horfa á The Notebook með mér á konudaginn! Ég hélt að þetta væri bara enn ein skjóti-skjót, keyri-voða-hratt-á-flótta, drepi-drep, leigumorðingjamynd, en annað kom sem betur fer á daginn. Jaimie Foxx er óðum að verða uppáhalds leikarinn minn, náunginn er bara frábær! Allavega, það tók verstu óþægindin úr veikindunum sem voru að hellast í mig í gærkvöldi með tilheyrandi svita/skjálftaköstum.

Ég er illa pirruð yfir því að vera orðin veik aftur, ég hélt að núna væri þetta endanlega búið loksins og að ég gæti farið að strjúka mér um frjálst höfuð á ný, en nei, það virðist heldur en ekki vera útilokað að ég eigi yfir höfuð að fá að ljúka þessari önn. Andskotinn hafi það! Og það versta er að þegar ég ligg eins og núna, með 39 stiga hita (á celcius) þá er mér skítsama. Þá langar mig bara til að fá að komast í gegnum vökutímabilin án þess að fá mígreniskast og hlakka til þegar ég get dormað upp á nýtt. Hvað á ég eiginlega að gera???
Ég pantaði tíma hjá lækninum mínum; algerlega óhæfri konu sem á sjálfsagt eftir að senda mig heim með insúlín í kaffibrúsa, svo lítið virðist hún vita um sjúkdóma... En ég ætlaði allavega að láta tékka á mér, fjárinn hafi það, það getur ekki verið eðlilegt að vera að veikjast í þriðja skiptið á rúmum mánuði! ARGH!

Jæja ég er farin að svitna svo við þetta pikkerí að ég ætla að hvíla mig.

*Liliana er ekki hamingjusöm núna!*

Loller dagsins

2005-03-09T10:39:00.000Z

Þeir eru náttúrulega bara frábærir þessir Ítalir!

Ekki alslæmt nei

2005-03-09T08:27:00.000Z

Ég fann þetta próf á netinu, loksins finnur maður svona dót sem virðist meika pínkulítið sens! Að minnsta kosti tekur það mið af allmörgum þáttum í heilsufarinu og stimplar mann ekki bara sem dauðvona á næstu fimm árum! :D Samkvæmt því mun ég ná 92,6 ára aldri, sem er nú bara ekki svo slæmt fyrir ljóshærða reykingamanneskju verð ég að segja!

Fyrirsögn!

2005-03-08T18:50:00.000Z

Ég er nú ekki búin að vera neitt allt of dugleg við að blogga undanfarið, enda hefur með eindæmum lítið verið að gerast hjá mér. Þar fyrir utan var ég dugleg við að vaka og tjútta um helgina, svo ég hef ekki beinlínis verið í besta forminu fyrir einhverjar færslur. Meira um tjúttið síðar...
En mér leiddist svo að koma inn á síðuna svona eins alltaf hreint, svo ég ákvað að gera eitthvað í málunum núna.

Jamm, mér datt sem sagt í hug að segja ykkur frá útlandaferðinni minni í sumar! Jább, Li|iana ætlar að bregða undir sig betri fætinum (þeim með húðflúrinu á) og skella sér yfir Atlantshafið! Ég ætla að rúlla mér til kunningja míns í Quebec í Kanada, sem ég kynntist á hinu heimilinu mínu . Og þar sem ég bý nú á þessu skítaskeri þar sem eitt sadistaflugfélag er í fullu valdi til að taka landsmenn þversum í þurrt rassgatið hvað varðar flugfargjöld þá geri ég fastlega ráð fyrir að taka túrinn nokkrum sinnum út á götuhorn til að safna í ferðasjóðinn...
Málið er að miðinn mun kosta mig litlar 93.500 ISK (eða 1.541 USD, 1.165 EUR, 804 GBP, 1.898 CAD, 8.675 DKK, 9.583 NOK, 10.537 SEK, 1.805 CHF eða 161.736 JPY - svona bara eftir því í hvaða gjaldmiðli þér þykir þægilegt að hugsa), og fyrir venjulega gellu eins og mig þá er það umtalsverð fjárhæð! En allavega, það lítur út fyrir að útferðarleyfið sé fengið hjá kallinum, sem og fjárveiting frá fjármálaráðherra (það er kallinn líka), svo ég get ekki sagt annað en að ég sé bara farin að hlakka til! Planið er að fljúga út þann 25. júní og koma heim aftur 9. júlí, svo þetta verða tvær vikur af kanadísku fjöri ef allt gengur að óskum!
Ég ætla að gera alls konar bull, eins og að smakka eitthvað sem heitir "poutine", sem eftir því sem ég kemst næst er nokkurn veginn bara hjartaáfall í skál! Ég veit ekki alveg hvernig það fer allt saman, en ég er viss um að reynslan verður áhugaverð :D Ég hef séð myndir af þessu dóti og það lítur í sannleika sagt frekar út eins og eitthvað sem einhver er búinn að borða (sennilega á djamminu) og hefur þvínæst losað sig við stystu leið, fremur en eitthvað sem er ætlað til átu... Þannig að þetta á eftir að verða einstaklega spennandi! Ef þig langar að vita meira um þetta rusl og er nokkurn veginn sjálfbjarga á ensku (sorrí mamma mín) þá geturðu skoðað eitthvað um það hérna, hérna og hérna. ;)
Fyrir utan þessa matarkúltúrtilraun mun standa yfir jazzhátíð á meðan ég er þarna, nokkuð sem ég hlakka mikið til að verða vitni að, svo er einhver alþjóðleg flugeldakeppni sem gæti verið fróðleg (sem sagt til samanburðar við venjulegt gamlárskvöld á Íslandi) og svo að sjálfsögðu 1. júlí, sem er svona nokkurs konar þjóðhátíðardagur þeirra þarna úti. Svo er þetta náttúrulega sá gáfaði hluti þessarrar heimsálfu sem hefur ákveðið að tala frönsku í stað ensku, svo að ef til vill á ég eftir að læra að segja eitthvað spennó! Fyrir utan það er ekkert sérstakt á dagskránni ennþá, ég treysti Eric fullkomlega til að setja upp plan fyrir mig...
Í það minnsta veit ég að ég á ekki eftir að verða uppiskroppa með umræðuefni, því ég get þó alltaf skemmt mér stórkostlega við að rakka niður Bandaríkjamenn, því mér skilst að það sé aðal áhugamál þessarrar þjóðar! :D

Yfir og út!

2005-03-08T11:38:00.000Z

Er að prófa hello forritið bara, ekki taka mark á þessu!

2005-03-05T02:06:00.000Z

Í tilefni af færslu á blogginu hennar Kolbrúnar, smelli ég inn þessari mynd. Kolbrún var í gulum bol og góðu skapi, ég er í bleikum aumingjabuxum, með appelsínuhúð og ekkert í neitt yfirþyrmandi frábæru skapi. Ég veit ekki alveg hvort þetta kemur ykkur beinlínis við, en ég er svo meðvirk að ég verð bara að vera eins og hún. -Það að hún vældi í mér í hálftíma að taka mynd af aumingjabuxunum mínum gæti jú hugsanlega haft eitthvað með þessa ákvörðun að gera, ef satt skal segja...

Ef þig vantar að drepa tíma...

2005-03-01T05:43:00.000Z

...þá er þetta frábær leið til þess. Passið ykkur bara á að vera ekki að spila það mikið rétt fyrir háttatíma, því það orsakar það að maður sér ekkert nema leikinn fyrir augunum þegar maður er að reyna að sofna.

Tvífarar

2005-02-27T22:29:00.000Z

Rocky er á SkjáEinum núna, mér krossbrá eiginlega við að horfa á hana, því mér þótti hann Halli Pálmi "litli" frændi minn barasta vera að leika þarna eitt aðalhlutverkið! *gisp!*

Glöð núna

2005-02-24T20:46:00.000Z

Já ég er glöð, og það er þónokkuð merkilegt fyrir mig. Ég er búin að vera svo veik og svo hrundi stráksi minn í sömu veikindin og varð öllu verri. Til merkis um hvað hann var sjúkur í gær þá horfði hann á útsendingar frá Alþingi í u.þ.b. tvo klukkutíma! Hann afþakkaði að ég læsi fyrir sig, hann vildi ekki popp og kók og var ekki einu sinni til í að maula súkkulaði!! Þið getið rétt ímyndað ykkur hvað ég var hræðilega hrædd! Enda vita þeir kannski sem hafa hitt son minn að þetta er ekki eðlilegt fyrir hann, síður en svo.
Jæja, á læknavaktina var brunað í gærkveldi, mér var alveg hætt að lítast á blikuna, enda barnið með nærri 40 stiga hita og hreinlega gat ekki hreyft sig. Við vorum einstaklega heppin þar og fengum (ótrúlegt en satt) mjög almennilegan lækni sem skoðaði hann svakalega vel og kvað svo upp dóminn: gutti er sem sagt með lungnabólgu, eyrnabólgu og herpes simplex! Ámm, þið getið svona kannski gert ykkur í hugarlund að ég var ekkert yfir mig hamingjusöm yfir þessu. Litli molinn minn, sem hefur varla orðið lasinn í 5 ár bara kominn með hrúgu af drasli!
Við vorum send heim með sýklalyf í poka og þau fyrirmæli að fylgjast gaumgæfilega með hitanum og hringja strax á barnaspítalann ef hann færi ekki að lækka fljótlega eftir að ég byrjaði að neyða í strákinn dópinu. Doksi hafði muldrað eitthvað um innlögn í því tilfelli og eins og gefur að skilja fór mömmuhjartað mitt í svolítinn mínus við þau orð...
Mér tókst að smygla lyfinu í drenginn, blandað við Hrísmjólk og svo var farið að bíða, með krossaða fingur. Stráksa tókst að sofna um klukkan 10 en vaknaði svo aftur ekki mjög löngu seinna, í köldukasti, búinn að æla út allt rúmið mitt og var svo logandi heitur að ef ég hefði ekki vitað betur þá hefði mér helst dottið í hug að hann hefði verið að baða sig í Deildartunguhver!
Hann var drifinn í stutta sturtu til að spúla af mestu ólyktina og svo pakkað í rúmið aftur, með hitapoka með köldu vatni sér við hlið (hans eigin hugmynd, sko til!). Svo lognaðist hann út af aftur og ég var algerlega á nálum í alla nótt, var töltandi inn til hans á hálftíma fresti til að athuga hitann. Hann hélst hár til klukkan 5 en virtist þá loksins losa tökin. Þá fyrst andaði ég djúpt og slakaði á, fór inn og svaf til 10, þegar hann vakti mig brosandi og bað um morgunmat!

Það var svona varla að ég tryði því hvað hann var brattur, en hann virðist núna nokkurn veginn eins og hann á að sér að vera, fyrir utan það að hann er jú með svolítinn hita ennþá og hóstar illa - en hann vildi borða og bað því næst um að fá að horfa á DVD diskinn sem ég fékk lánaðan handa honum í gær ef ske kynni að hann myndi hressast.

Þannig að já, ég er glöð núna. Það er alveg hræðilegt hvað maður getur orðið hjálparlaus, hræddur og óhamingjusamur að horfa á barnið sitt kveljast svona og hafa svo takmarkað vald yfir því að láta því líða betur. Það er hreint og beint hryllilegt, svo nú vona ég að hann nái góðum bata fljótt og verði svo ekki veikur í önnur fimm ár!

Hér fylgir svo mynd af snáðanum sem sýnir vel hvernig hann var allan gærdaginn:

Aukaverkanir flensunnar

2005-02-19T20:23:00.000Z

Þeir sem nennt hafa að hlusta á kvabbið í mér annars staðar vita að ég er búin að vera veik í þessari viku. Jamm, mín náði að næla sér í flensuógeð með alls konar skemmtilegheitum, eins og 40 stiga hita, blóðugum hósta, höfuðverk sem aðeins getur verið upprunninn í sölum vítis og allt þetta sem maður annars tengir við þetta ástand.

Það sem ég áttaði mig hins vegar á er að í þessu ástandi er maður í stórhættu á að gerast alvarlega eiturlyfjaháður. Þar sem hausverkur og hósti er búið að vera í forgrunni þess sem hefur þjáð mig, þá hef ég (að sjálfsögðu) ekkert verið að spara verkjatöflurnar. Ég nældi mér í góðan skammt af íbúkód og panodil og ætlaði sko aldeilis að gefa þjáningunum langt nef. Jú - blessað panodilið er nú sjálfsagt ekki það versta sem maður getur sett ofan í sig verkjalega séð, það er íbúkódið sem ég hefði átt að passa mig á. Maður er ekkert að spá í það að þessar litlu krúttlegu bleiku pillur innihalda jú kódein, sem er fínt við verkjum (enda náskylt morfíni og ópíumi og svoleiðis næsheitum) og hósta - en er líka ávanabindandi, því er nú skrambans ver. Þannig að eftir að hafa verið að bryðja þessar pillur óhóflega í eina viku vaknaði ég upp við það einn morguninn að ég var hlaupin fram í eldhús til að ná mér í nokkur stykki, alveg með dúndrandi höfuðverk, sem ég við nánari umhugsun var alls ekki viss um hvort væri vegna flensunnar eða hreinlega fráhvarfa!
Ég ákvað að vera ekkert að taka neina sénsa og hætti "cold turkey" á dópinu. Það var allt annað en þægilegt, en skrambi góð áminning um að maður þarf að fara varlega þegar kemur að þessum andskota.

En nú voru góð ráð dýr. Þar sem mér hafði tekist að rífa upp einhverjar æðar í einu hóstakastinu þá langaði mig dálítið að hefta hóstann. Svona aðallega vegna þess að mér þykir ekkert rosa sexí að spúa blóði yfir fjölskylduna mína... og jú, þeim þykir það frekar jökkí líka.
Ekki vildi ég halda áfram að troða mig fulla af kódeini til að drepa hóstann, svo ég gróf fram úr lyfjaskápnum flösku af hóstasaft og settist hérna í góða staðinn minn í sófanum og ákvað að tsjilla svolítið fram eftir morgni og aldeilis murka líftóruna úr hóstanum. Nema hvað, um hádegi þá hafði mér tekist að stúta 3/4 af flöskunni og var farið að líða ogguponsulítið eins og þegar ég kom heim af áramótafylleríinu núna síðast, um klukkan 7:40 að morgni 1. janúar... Ég fann einkennilega þörf fyrir að leggjast út af og sofa, ég horfði á kettina leika sér á gólfinu og þær litu frekar út fyrir að vera að gera jógaæfingar heldur en að leika sér í eðlilegum kattaleikjum.
Ég ákvað að fara bara inn í rúm og leggja mig, en þegar ég stóð upp þá höfðu fótleggirnir á mér eitthvað misst af skilaboðunum og urðu bara eftir, svo ég lá flöt í gólfinu við hliðina á jógakisunum mínum...

Mér tókst að skríða inn í rúm og drepast þar, vaknaði fimm klukkustundum síðar með höfuðverk sem var gráðu verri en nokkru sinni fyrr, nú bæði vegna fráhvarfa OG þynnku - EN ég var ekki hóstandi!! Júhú! Eittnúll fyrir mér!

Jæja pointið er að ég vonast til að fara að hrista þessa flensu úr mér, mig langar ekki til að þurfa að panta mér pláss á Vogi.

Erm... gott að vita?

2005-02-14T21:53:00.000Z

Ég hefði nú alveg viljað vera svolítið meira spennandi... en:

I am Chocolate Flavoured.

I am sweet and a little bit naughty. I am one of the few clinically proven aphrodisiacs. Sometimes I can seem a little hard, but show warmth and I soon melt. What Flavour Are You?

2005-02-14T00:27:00.000Z

Ég komst að því í gær hvað ég er ótrúlega heppin, í öllu þessu vafri mínu um internetið, með þá aðila sem ég hef hafið samræður við. Ég hef talað við alveg hrúguna alla af fólki og flestir eru mjög kurteisir og almennilegir, ég get m.a.s. sagt að ég hafi eignast nokkra ágætis vini í gegnum svona spjalldótarí.
EN
Að sjálfsögðu er misjafn sauður í mörgu fé, og það á sérstaklega vel við um möskva veraldarvefsins, eins og ég fékk harkalega að reyna. Fylgjandi dæmi sannar þetta svo um munar. Það er afrit af vistaðri umræðu sem ég þurfti því miður að eiga hlut að á ákveðinni irc rás í úglöndum. Ég hef breytt nafni viðmælanda míns vegna þess að ég er alger aumingi og svo þýddi ég náttúrulega samtalið, svona til að þau ykkar sem hafið ekki mína yfirgripsmiklu enskukunnáttu geti skilið það sem fram fór. Verði ykkur að góðu!
(Ég mæli með að þið hafið fötu við hendina ef ykkur skyldi verða mál að æla)

P: halló elskan

Li|iana: erm... halló... hver ert þú?

P: bara gaur. ég elska myndirnar þínar, þú ert sexí

Li|iana: takk fyrir það.

P: ég er graður. ert þú gröð?

P: halló?

Li|iana: hvað?

P: ertu rökuð?

Li|iana: LOL hvað kemur þér það við?

P: ég er forvitinn. er p*kan á þér skítug?

P: gerðu það, svaraðu mér ég er góður gaur og mig langar að sleikja p*kuna á þér hreina

P: er hún skítug?

P: ég bít ekki - nema þú biðjir mig um það ;)

Li|iana: hmmm... ok... nei, p*kan á mér er risavaxin, kafloðin, lyktar eins og gamall fiskur og ég veit í sannleika sagt ekki mikið meira um hana, því ég er svo feit að ég hef ekki séð hana í mörg ár!

Li|iana: Hvern andskotann heldurðu eiginlega að þú sért að gera, talandi svona við fólk? Hvernig p*kan á mér lítur út kemur þér fjárann alls ekkert við!!

P: mmm þetta æsir mig ég elska skítugar p*kur. má ég sleikja þína hreina?

P: allt í lagi ég hætti núna þú ert greinilega ekki hrifin af þessu

Li|iana: nei það er ég ekki! Mér finnst þú frekar ógeðslegur!

P: hvað ertu gömul?

P: ...

P: láttu ekki svona, ég sagðist myndu hætta að vera dónalegur. spjöllum bara saman.

P: elskan?

P: gerðu það, svaraðu mér

P: ég er ekkert slæmur kall

Li|iana: í alvöru? vá hvað þér tekst illa að sýna það!

P: þarna ertu! Ég er svo ánægður að þú ákvaðst að vera kyrr!

Li|iana: ég hef ekki ákveðið neitt.

P: ertu búin að fara á klósettið í dag?

Li|iana: HA?

P: finnst þér gott að kúka?

Li|iana: OMG

P: finnst þér tilfinningin góð þegar kúkurinn fer úr ra**inum á þér?

Li|iana: Gerðu það, hættu að tala við mig. Mér finnst þú ógeðslegur.

P: nei ég er ekkert ógeðslegur! mig langar bara að setja ty**ið á mér í ra**inn á þér þegar þú þarft að kúka og taka það út þegar það er brúnt og lyktandi. Mig langar að láta þig öskra og grátbiðja mig að hætta að þjösnast á ra**inum á þér!

Li|iana: Ok ég set þig á ignore-listann minn núna. Gerðu það, þvoðu þér um fingurna - helst með sýru!

P: ?

*****

Guð hvað ég vona að ég þurfi ekki að lenda í þessu aftur, mér er ennþá flökurt!

Ljóð

2005-02-09T21:16:00.000Z

Af því að Kolbrún mátti til með að láta ljós sitt skína þá fann ég mig knúna til að gera það líka.

Ég sýg hamstur í bragfræði og gef yfirleitt skít í stuðla og höfuðstafi, en ég kann að ríma!

Hér er svo meistaraverkið:

Mamman

Með storminn í fangið en vindinn í bakið
baksar hún stanslaust og fær ekki frið
"Ó, að þú hefðir farið í lakið"
stynur hún uppgefin við og við

Jahá sko mig!

Ögh

2005-02-09T01:34:00.000Z

Ég er engan veginn nógu dugleg að pósta hérna inn atburðum úr mínu annars mjög svo óáhugaverða lífi... nógan helvítis tíma ætti ég svosem að hafa til þess í þessu þunglyndiskasti mínu en ég bara nenni því aldrei. En ætli ég pikki ekki inn nokkur orð núna fyrst það nennir enginn að tala við mig á msn og barnaland er farið að láta útfjólubláar bólur með innrauðum grefti spretta upp á líka mínum hist og her...

Ætli það sé þá ekki nærtækast að segja frá því hvað hefur verið að drífa á daga mína undan farið?

**
**

Ok nú er ég búin að því. Gott að vera búin að koma því frá mér! Nei svona í alvöru talað þá er búið að vera afspyrnu lítið um viðburði hjá mér, maður er jú búinn að fara á skrall með einhverjum kellingum og gera sig að fífli við það, maður er búinn að éta bollur og saltkjöt (sitt í hvoru lagi) og maður er búinn að sofa, pissa, læra, hanga í tölvunni, horfa á sjónvarpið, bursta tennurnar af og til, reykja ótæpilega og drekka kaffi - en ég ætla ekki að vera að deyfa í ykkur heilann með frásögnum af lífi mínu eins ömurlegt og það nú er þessa dagana.

Ég þarf að flytja í maí - jibbí! *EKKI* Ég er hoppandi reið og pirruð út í leigusalann fyrir að selja svona ofan af mér þakið, en ég er víst bara aumur leigutaki með árssamning og hef ekkert sem ég get sagt um það. Ég flutti inn í þessa íbúð í fyrrasumar í þeirri bjargföstu trú að þennan stað gæti ég fengið að kalla heimili um ófyrirséða framtíð, í það minnsta þangað til manni tækist að nurla saman nógu mörgum aurum til að kaupa sér slot einhvers staðar. En nei! Ég þarf að pakka saman öllu mínu hafurtaski AFTUR (mér finnst ég ekki einu sinni vera búin að koma mér almennilega fyrir hérna) og koma mér á einhvern annan stað. Ég er svo ekki að nenna því, og mér finnst svo sorglegt að fara héðan, mér er búið að líða svo vel, því þetta er æðisleg íbúð. En svona fer fasteignamarkaðurinn víst með fólk, það sér milljónirnar spretta upp í kringum sig þegar verðið á íbúðum skýst svona upp - og þá er kannski ekki nema ofur eðlilegt að það birtist nokkur dollaramerki í agunum á því. Þannig að ég verð að láta í minni pokann... og þann stærri ásamt nokkrum pappakössum, greinilega og færa rassinn á mér í einhverja aðra íbúð. Og ég er ekki sérstaklega ánægð með það.

Þar fyrir utan veit ég ekki meira um hvað er að gerast í þessu lífi mínu. Það er allt einhvern veginn á haus og ég finn gamlar þunglyndistilfinningar sverma hættulega nærri mér, nokkuð sem ég er dauðhrædd við! Ég reyni að vona að það sé bara restin á skammdeginu sem er að fara svona með mig og þetta batni allt saman með rísandi sól - en það er fjári erfitt að vera einhver fokking Pollíanna með bakið kengbogið undir áhyggjum og vanlíðan.

Ég nenni þessu ekki lengur, pósta inn meiru síðar ef ég nenni.

Djöh

2005-02-04T15:19:00.000Z

Miklir andskotans djöfuls dónar getið þið sorapakkið verið! Vaðið hér um allt á skítugum bomsunum, potið í allan fjárann og gónið á draslið mitt - og sjáið ykkur ekki einu sinni fært að skrifa ogguponsulitla kveðju í gestabókina! Og ekki halda að ég viti ekki af ykkur!! Ég veit NÁKVÆMLEGA hverjir koma hingað inn! -Eða ehh.. sko ég veit náttúrulega ekkert nákvæmlega hverjir það eru, en ég veit IP tölurnar ykkar, og það er sko næsti bær við! ...næstum því...

Æi ég er of sybbin fyrir svona blammeringar núna, vildi bara... *snökt* minna á að... *snökt, snökt* að mér þætti... *snýýýt* alveg hreint ósköp.... *ekki og snökt* ... og skelfing... *snýýýt* vænt um að þið tækjuð.... *snökt* EFTIR ANDSKOTANS BÓKINNI, HÚN ER HÉRNA RÉTT VIÐ HLIÐINA Á ÞESSUM EKKISENS TEXTA! URG! Er fólk virkilega sokkið svo langt í leti og aumingjaskap að það geti ekki lengur hreyft augun frá hægri til vinstri?

Hey já alveg rétt... ég nennti ekki þessum æsingi... Drullist bara til að skrifa í bókina, ég veit að megnið af ykkur er pakk með pikkþörf (ekki norska pikk-þörf samt ((og þó, hvað veit ég svosem um það)) sem nægði átján manns og það ætti ekkert að vera ykkur ofviða að punkta niður pínu hæ!

*þessi færsla var í boði konu sem er ekki í besta skapinu í heiminum núna og ætlar að fara að leggja sig*

Photoshop er GAMAN

2005-02-02T01:18:00.000Z

Ok, þetta var ég að spá: Ég er viss um að þið eruð ALLTAF að hugsa um hvernig þið mynduð líta út ef þið hefðuð ekki fæðst sem manneskjur, heldur sem Bratz dúkkur!

Ekki? Jæja, ég komst allavega ekki hjá því að vita nákvæmlega hvernig ég væri sem ein slík eftir að Kolbrún breytti mér í eina slíka!

Tammtarammtammtamm... og hérna eru ósköpin:

Já já, ok, ég viðurkenni að þetta gæti líka verið ég eftir *einum* of margar lýtaaðgerðir... en Bratz hugmyndin er góð, ekki satt?